Semua Bab ข้าเกิดใหม่เป็นคุณหนูตกอับตระกูลบัณฑิต: Bab 241 - Bab 250

เจ็ดวันต่อมาแตงโมก็สุกให้ได้พร้อมเก็บ ซึ่งเรื่องนี้คนในหมู่บ้านไหลชุนไม่มีใครแปลกใจเนื่องจากพวกเขารู้ดีว่าสาเหตุที่พืชของบ้านหยูรวมถึงของคนในหมู่บ้านเติบโตเร็วต้องมาจากหนิงอัน และยิ่งเมื่อพวกเขาได้รับรู้ถึงเรื่องภัยแล้งที่กำลังจะมาถึงด้วยแล้ว การที่พืชของตนสามารถร่นระยะเวลาเก็บเกี่ยวได้ย

วันเวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า ยังไม่ทันหมดฤดูตงเทียนอุณหภูมิของสภาพโดยรอบทุกหนแห่งเริ่มร้อนขึ้นจนผู้คนเริ่มรู้สึกว่านี่ไม่ใช่เหตุการณ์ปกติอย่างเช่นทุกครั้ง กระนั้น ภายในเมืองแห่งหนึ่งห่างจากเมืองหลวงไม่มากเจ้าเมืองแห่งนี้ถือได้ว่าเป็นผู้หนึ่งที่ไม่เชื่อคำเตือนของผู้เป็นใหญ่ เนื่องจากถือว่า

“ศิษย์รัก ขอไอศกรีมให้อาจารย์อีกสักถ้วยเถอะ” ฉู่เกอร้องขอต่อศิษย์ตัวน้อย “ไม่ได้เจ้าค่ะ ท่านกินเยอะเกินไปแล้ว” หนิงอันไม่ยอมใจอ่อน เนื่องจากชายชรากินเข้าไปมากกว่าสามถ้วยใหญ่ “จะ..เจ้าช่างใจร้ายยิ่ง” ฉู่เกอแสร้งบีบน้ำตา หนิงอันคิ้วกระตุกเมื่อเห็นมารยาของคนแก่ “ท่านอาจารย์ปู่ให

‘เอาเถอะถือเสียว่าข้าไม่ได้ถามก็แล้วกัน’ ในขณะที่หนิงอันกับเต่าตัวน้อยสนทนากันชายคนหนึ่งในกลุ่มโจรได้นำผ้ามาปิดตาและปากของนางอีกทั้งยังมัดมือมัดเท้าของเด็กหญิงเพื่อป้องกันการหลบหนี หนิงอันทำเป็นขัดขืนเล็กน้อย “เจ้าอยู่เฉย ๆ ซะ หาไม่อย่าหาว่าพวกข้าใจร้าย” โจรคนหนึ่งพูดขึ้นเสียงเหี้ยม

ทั้งสองพี่น้องหยอกล้อเล่นกันอย่างสนุกสนาน โดยที่ยังไม่รู้ว่าต่อมาอีกครึ่งเดือนพวกเขาจะต้องเร่งเก็บเกี่ยวพืชผลกันชนิดลืมวันลืมคืน ในช่วงสายของวันหนึ่งที่หนิงอันและคนงานกำลังช่วยกันเก็บเกี่ยวพืชภายในไร่ในสวนของตนท่ามกลางแสงแดดอันร้อนแรง จู่ ๆ กุยเฮยก็ส่งเสียงเตือนในสิ่งที่หนิงอันต้องตกใจจนใบ