บททั้งหมดของ ข้าเกิดใหม่เป็นคุณหนูตกอับตระกูลบัณฑิต: บทที่ 21 - บทที่ 30

“เจ้าว่าอะไรนะ เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ทีเดียวแม้ว่าเกลือจะไม่ได้ถูกราชสำนักผูกขาดเอาไว้ก็ตาม แต่ถ้าหากมีผู้ไม่หวังดีรู้เข้าเจ้าจะเป็นอันตรายเข้าใจหรือไม่” หลังจากได้ยินคำพูดของเด็กหญิงจือฉีก็แทบเข่าอ่อนลงในบัดดลเด็กหนุ่มจึงได้กล่าวตักเตือนศิษย์น้องเล็กอย่างหวังดี“อย่างที่ศิษย์พี่ใหญ่ว่าเรื่องนี้เป็

คำพูดของเด็กหญิงได้ทำให้ยงเผยแสดงอาการฮึดฮัดออกมา “เรื่องนี้เป็นข้าออกคำสั่งไม่กระจ่างจึงทำให้เด็กเจ้าเล่ห์อย่างเจ้านำมาหักล้างได้ ถ้าอย่างนั้นเจ้าลองบอกเหตุผลข้าหน่อยสิ ว่ามีเหตุผลอะไรถึงได้กล้าชวนศิษย์พี่ของเจ้าให้ร่วมมือกับเจ้าอย่างยินยอมพร้อมใจ” ยงเผยมองใบหน้าของหยูเจียงในขณะพูด ‘บุตรของท่านนั้น

เมื่อภรรยาของหรานต้าได้ยินว่าสามีของตนป่วย นางก็ตกใจจนมือไม้อ่อนหน้าซีดเผือดเช่นกัน “ท่านพี่” นางรีบเดินเข้ามาเรียกชายหนุ่มในอ้อมกอดของมารดาเสียงสั่น หรานต้ามุมปากกระตุก “ข้าไม่ได้ป่วย แต่พวกเรากำลังจะรวยกันจริง ๆ นะ หากไม่เชื่อท่านแม่ก็ลองถามท่านพ่อดูสิ” ชายหนุ่มผละออกจากอ้อมกอดของมารดา

ยงเผยก็มีความคิดเช่นเดียวกับหยูเจียง ทว่าไม่รู้มีสิ่งใดดลใจทำให้เขาบ่ายหน้าไปมองศิษย์หญิงตัวน้อย ‘นางมีวิธีสินะ’ ชายหนุ่มคิด “ในเรื่องนี้ข้าว่าเอาไว้ค่อยหาลือกันเถอะ เพราะเรื่องที่สำคัญในตอนนี้ก็คือพวกท่านอย่าได้ป่าวประกาศเรื่องเกลือออกไปจนกว่าจะหาทางได้ก็แล้วกัน” ยงเผยกล่าวเตือนคนที

“ข้าแค่อยากรู้ว่ามันมีหรือไม่จึงได้ชวนพวกท่านไป หากไม่มีจะได้คิดหาวิธีอื่นในการขายเกลือ” อันอันคิดหาเหตุผลมาให้ศิษย์ที่ทั้งสองคล้อยตาม “ศิษย์น้องเล็กเจ้าต้องการเงินมากเหรอ เจ้ารู้ไหมว่าขึ้นชื่อว่าตลาดมืดย่อมอันตราย เหตุใดเจ้ายังอยากจะไปเสี่ยงอีก แม้จะมีหรือไม่แต่มันก็ไม่ใช่สถานที่เ