《ข้าเกิดใหม่เป็นคุณหนูตกอับตระกูลบัณฑิต》全部章節：第 51 章 - 第 60 章

ตกเย็นภายในวันเดียวกัน เมื่ออันอันได้กลับมาถึงเรือนของอานไท่เด็กหญิงก็รีบก้าวขาสั้น ๆ ของตนไปยังหลังบ้านทันที หนิงอันมองซ้ายแลขวาเพื่อหาอะไรบางอย่างแต่แล้ว“เด็กน้อยเจ้ามองหาอะไร” กุยเฮยเอ่ยถามออกมาอย่างสงสัย “หากุ้งนะสิ ข้ามัวแต่ยุ่ง ๆ เลยลืมของอร่อยไปเลย” อันอันพึมพำโดยไม่ได้สื่อสารทางความคิดออกไป

ยามเหม่าของวันต่อมา อันอันผู้กำลังนอนหลับสบายก็ถูกให้ปลุกด้วยเสียงของคู่หูเต่าตัวน้อยตามเดิม ‘เด็กน้อยตื่น หากไม่ตื่นข้าจะกัดหูของเจ้านะ’ เสียงเล็กคล้ายเด็กของกุยเฮยข่มขู่ ‘อย่านะ! ข้าตื่นแล้ว กุยเฮยนับวันเจ้ายิ่งโหดร้ายกับข้ายิ่ง’ อันอันสะดุ้งตื่นรีบยกมือปิดหูกล่าวตัดพ้อ ‘ข้

“พี่สาม พี่สี่ พี่มู่ตานพวกท่านจะไปกับข้าหรือไม่” หลังคุยกับกุยเฮยเรียบร้อยอันอันจึงได้หันหลังกลับไปถามพี่ทั้งสามที่กำลังดูหลุมดักปลาอย่างสนใจ “ไปไหนอย่างนั้นหรือ” ยงฮ่าวเอ่ยถามสีหน้าแสดงความสงสัย“ฉงซานจะพาเราไปหาของดีเจ้าค่ะ” อันอันตอบจากนั้นจึงเห็นผู้เป็นพี่ทั้งสามพยักหน้าตกลงครั้นแล้วการเดินทา

“ข้าถูกผึ้งต่อยเจ้าค่ะ” อันอันยกนิ้วชี้ป้อมสั้นชี้ไปยังตำแหน่งที่หน้าผากบวมปูดพลางเบะปากน้ำตาไหลเลอะทั่วใบหน้ามอม“อาจารย์จะดูให้” ชายหนุ่มมองไปยังแผลของศิษย์ตัวน้อย “จือฉีส่งเหรียญอีแปะของเจ้ามาหนึ่งเหรียญ” ยงเผยพูดพร้อมกับแบมือเมื่อได้มาแล้วชายหนุ่มก็นำเหรียญที่มีรูตรงกลางกดไปที่แผลของเจ้าตัวเล็ก

“หนูน้อยเจ้าสบายดีนะ” หญิงสาวผู้เป็นลูกสะใภ้ของหญิงชราคนที่เคยให้ถุงมือแก่อันอันถามออกมาอย่างเป็นห่วง “ข้าสบายดีเจ้าค่ะ ท่านอาอย่าได้กังวล” แม้น้ำเสียงจะฟังดูอู้อี้อยู่บ้างทว่ารอยยิ้มของเจ้าตัวกลับเปล่งประกายเจิดจ้า “เจ้าไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว” หญิงสาวตอบพลางยกมือลูบหัวเล็กของเด