บททั้งหมดของ ข้าเกิดใหม่เป็นคุณหนูตกอับตระกูลบัณฑิต: บทที่ 61 - บทที่ 70

ในขณะที่คนอื่นกำลังช่วยกันเก็บน้ำผึ้งอยู่นั้นได้มีลูกหมีตัวหนึ่งกำลังบีบรังผึ้งในมือเพื่อเอาน้ำหวานเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย “ฉงซาน! เจ้ากำลังทำอะไร” อันอันเรียกชื่อเจ้าตัวเล็กเสียงดุถามเน้นทีละคำ ฉงซานรีบนำรังผึ้งในมือซ่อนไว้ด้านหลังส่งเสียงงืดงาด ส่ายหัวอุตลุด เด็กหญิงตัวเท่ากันคิ้วกระตุก

หมิงจูพยักหน้ารับ ส่วนนายช่างกับคนที่มาช่วยกันสร้างบ้านเมื่อเห็นว่าหมีตัวใหญ่ไม่ได้ทำร้ายใครอีกทั้งยังนั่งอย่างสงบพวกเขาก็รู้สึกคลายความหวาดกลัวลง แต่ก็ยังคงปักหลักเกาะกลุ่มกันอยู่ หลังจากสิ้นสุดการสนทนากับหลานสาวตัวน้อย ชายวัยกลางคนจึงได้หันมากล่าวกับนายช่างที่รับผิดชอบการสร้างบ้านหยู “

“เสี่ยวอันเจ้าเห็นว่าย่ากับย่ารองสามารถเป็นผู้นำกลุ่มสตรีที่เจ้าว่าได้หรือไม่” หญิงชราเอ่ยถามหลานสาวในเมื่อนางตัวเล็กนิดเดียวยังคิดทำเพื่อผู้อื่น แล้วนางผู้เป็นย่าใยจะไม่สนับสนุนกัน “ทำไมจะไม่เหมาะล่ะเจ้าคะ ข้าดีใจมาก ๆ เลยต่างหาก ไม่ทราบท่านย่ารองเต็มใจหรือไม่” อันอันส่งยิ้มกว้างตอบผู้

ตอนที่ 36อันอันผู้นำโชค สองเท้าของเด็กหญิงเดินมุ่งตรงมาหาผู้เป็นพ่ออย่างไม่รอช้า “ท่านพ่อ” มือเล็กดึงชายเสื้อของผู้ที่ตนมาหาพร้อมกับส่งเสียงเรียกออกไป หยูเจียงผู้จมอยู่กับภาพตรงหน้าเมื่อถูกกระตุกที่ชายเสื้ออีกทั้งยังได้ยินเสียงอันคุ้นเคย ชายหนุ่มจึงได้ก้มหน้าลงมองทางต้นเ

“ข้ามีน้ำผึ้งมาเสนอขายให้ท่านเจ้าค่ะ เป็น...” อันอันกำลังจะพูดต่อทว่าได้ถูกเสียงอันกระตือรือร้นของชายชราพูดแทรกขึ้นเสียก่อน“เจ้าว่าอะไรนะ น้ำผึ้งอย่างนั้นหรือเจ้าไม่ได้ล้อข้าเล่นใช่หรือไม่ ฤดูเหมันต์หามันได้ยากมากเลยนะ” ชายชราลุกจากเก้าอี้ทันควัน เขาเดินไปเดินมาจนทำให้เด็กทั้งสี่เวียนหัว“ท่านปู่..