บททั้งหมดของ ข้าเกิดใหม่เป็นคุณหนูตกอับตระกูลบัณฑิต: บทที่ 71 - บทที่ 80

เป็นคนดีมีน้ำใจ เกื้อหนุนเอื้อเฟื้อขนาดตัวเองลำบากท่านยังแบ่งปันต่อคนอื่นโดยไม่นึกหวง ดังนั้นพวกท่านจึงได้รับสิ่งตอบแทน” เสียงเล็ก ๆ ของหนิงอันแทรกซึมเข้าไปถึงจิตใจของคนฟัง ทำให้หญิงหลากหลายวัยพากันหลั่งน้ำตาออกมาอีกครั้ง อันอันเมื่อเห็นว่ามีเสียงร้องไห้ดังขึ้นอีกนางจึงคิดว่าควรเปลี่ยนเร

วันนี้มีการขุดคลองดังนั้นทำให้ปลากับกุ้งมากมายไหลมาตามหลุมของนางเป็นจำนวนมาก ในขณะที่นางกำลังง่วนอยู่กับการดูปลาที่เบียดเสียดกันอยู่ในหลุมขนาดกว้างที่ผู้เป็นพ่อช่วยขุด ก็มีชายรูปร่างท้วมคนหนึ่งแม้จะแต่งกายด้วยเสื้อผ้าเนื้อหยาบทว่ากลับไร้ซึ่งรอยปักชุนเดินเข้ามาหาเด็กหญิงทั้งสองคนกับหยูเจี

มันกุ้งสีเหลืองทองไหลหยดตามร่องนิ้วของเขา ก่อนที่ชายวัยกลางคนจะเอาหัวกุ้งเข้าปากตามที่เด็กหญิงแนะนำ ไห่อิ่งตกอยู่ในภวังค์ของรสชาติที่ตนได้กินทำให้เขากินกุ้งตัวใหญ่หมดไปไม่รู้ตัว “อันอันเด็กดี เจ้าขายกุ้งให้ลุงบ้างได้ไหม” คำถามนี้ทำให้ทุกคนที่กำลังช่วยกันปรุงแกงปลากับย่างกุ้งตกอยู่ในความเ

ข้าอยากจะซื้อต้นฉบับของท่านยิ่งหนัก เจ้าคิดว่าอาจารย์อันจะขัดข้องหรือไม่” หูอิวพูดอย่างตรงไปตรงมา “ท่านอาจารย์อันบอกว่าเขาจะขอส่วนแบ่งจากการขายส่วนเรื่องลิขสิทธิ์นั้นจะยังคงเป็นของเขาตามเดิม” คำพูดของ อันอันทำให้ชายชราได้พูดแทรกขึ้นกลางคัน“เด็กน้อยลิขสิทธิ์คือสิ่งใด” อันอันชะงักเมื

แต่กลับกลายได้มาเป็นโอรสของมารดาแห่งแผ่นดิน จึงทำให้มีนักฆ่าพากันแวะเวียนมาหาไม่เว้นแต่ละวัน กระทั่งเติบโตถึงอายุสิบสามจึงได้อาสาพาตัวเองมาออกรบอยู่แนวหน้ายังแดนเหนือคนผู้นั้นก็ยังไม่ลามือดังนั้นเมื่อหลายวันก่อนน้องชายผู้นี้จึงได้เข้ามาปกป้องเขาผู้ที่กำลังเพลี่ยงพล้ำ ทำให้กระบี่ของนักฆ่