All Chapters of NINONG CONGRESSMAN : Chapter 61 - Chapter 70

LORIE LOVEHindi ko alam pero nakakaramdam ako ng lungkot. Nalulungkot ako dahil ako lang mag-isa dito ngayon. Hindi ako sanay, hindi ako sanay na ako lang ang nandito at wala ang makulit ko na boyfriend. Kumusta na kaya siya? Nakarating na kaya sila sa pupuntahan nila?Gusto ko sana siyang tawagan pero hindi ko ginawa dahil alam ko na baka busy siya. Alam ko rin na tatawag siya sa akin kapag free na siya. Kaya naman nagluto na lang ako ng hapunan ko. Napangiti ako dahil kumain siya kanina bago siya umalis. Malinis ang kusina ay halatang naglinis siya.Kahit pa naninibago ako sa kanya ay natutuwa ako. Hindi naman pala siya gano’n ka sosyal. I mean kahit pa mayaman siya ay marunong rin naman pala siya sa mga gawaing bahay. Kaya hindi na ako magtataka kung bakit mahal na mahal siya ng mga tao rito. Hindi kasi ako masyadong interesado sa politika kaya hindi ako pumupunta sa mga lugar na pinupuntahan nila kapag kampanya.Tamad na tamad talaga ako kaya taong bahay ako kapag walang pasok sa

LORIE LOVEAFTER 4 YEARS…“Welcome home, anak! Kumusta ang byahe mo?” bati ng pamilya ko sa akin sa pagdating ko dito sa bahay.“Miss na miss ko kayong lahat, okay naman po, nay,” sabi ko sa kanila.“Kami rin, anak,” nakangiti na sabi sa akin ni nanay.Niyakap nila ako kaya niyakap ko rin sila isa-isa ng mahigpit. Sobrang na miss ko talaga ang pamilya ko. Sa loob kasi ng apat na taon ay hindi ko sila nakasama.“Congrats, bunso. Proud na proud kami sa ‘yo,” sabi ni kuya sa akin.“Thank you, kuya. Sobrang thank you,” nakangiti na sabi ko at niyakap ko siya.“Alam ko na ginalingan mo kaya nagluto kami ng mga paborito mo,” sabi niya sa akin.“Miss na miss ko na talaga ang mga pagkaing pinoy,” sabi ko sa kanila.“Maliban sa pagkain ay ano pa ang na miss mo?” nakangisi na tanong niya sa akin.“Kayo, kasi miss na miss ko na kasi talaga kayo,” sagot ko sa kanya.“Kami lang ba?”“Kuya, gutom na po ako,” nakangiti na sabi ko sa kanya.“Hayaan mo na lang muna ang kapatid mo, anak. Pagod ‘yan sa b

LORIE LOVEHindi naging madali ang unang araw ko sa trabaho pero masaya ako na natapos ito ng maayos kaya bukas naman ulit. Kahit pa malayo sa bahay namin ay doon pa rin naman ako uuwi. Hindi naman kasi ako puwedeng umuwi sa asawa ko dahil nga galit sa akin. Balak ko naman siyang suyuin pero hindi ko naman gusto na ipahiya ang sarili ko. Baka kasi itaboy niya ako doon at maging eskandalo pa.Hanggang ngayon kasi ay congressman pa rin siya. Pero active pa rin siya sa company niya kaya naman kahit hindi siya maging politiko ay mayaman pa rin siya. Hindi ko alam kung sino ba ang kasama niyang babae kanina dahil kasama lang niya ito sa loob ng office niya.Nauna pa nga akong lumabas kaysa sa kanila at ngayon ayt nag-aabang ako ng jeep. Dalawang sakay pa ako dahil malayo ito ay nasa one to two hours ang biyahe ko. Gusto ko sanang maghanap ng apartment pero sa weekend na lang. Pumasok na kasi ako sa trabaho ko kaya naman hindi na ako nakahanap pa. May dumaan na jeep kaya naman sumakay na aga

LORIE LOVE“I–” “Hindi ba ako puwedeng magpaliwanag sa ’yo? Hindi ko ba puwedeng sabihin sa ‘yo ang dahilan ko?” tanong ko sa kanya.“Ano pa ang saysay ng paliwanag mo? Iniwan mo ako diba, kaya bakit ka pa magpapaliwanag sa akin.”“Alam ko, alam ko na kasalanan ko. Alam ko na umalis ako ng walang paalam. Pero hindi mo na ba talaga ako mahal? Wala na ba talagang pag-asa na magkaayos tayong dalawa? May mahal ka na ba talagang iba?” tanong ko sa kanya.“I–”“‘Wag mo ng sagutin pa. Kung ito ang gusto mo ay sige, pipirmahan ko na. Baka kasi nagmamadali ka ng magpakasal sa iba. Kung sabagay, matanda ka na kaya kailangan mo na talagang maghabol. Ako naman ay okay lang, bata pa ako kaya kahit na hindi pa ako ulit mag-asawa ay okay lang. Alam ko naman na hindi naman talaga tayo bagay at siguro nga wala na akong babalikan pa. I deserve this kasi umalis na lang ako ng walang paalam,” sabi ko sa kanya at kumuha na ako ng ballpen.Mabilis kong pinirmahan ang annulment paper.“Sana ay maging masaya

LORIE LOVE“Ano ang kinalaman ng mommy ko? Ano ang ginawa ng mommy ko?”“N–Ninong?”“Tell me, ano ang kinalaman ng mommy ko? Sabihin mo sa aki–”“Wala, wala,” sabi ko sa kanya.“Narinig ko ang sinabi mo at hindi ako puwedeng magkamali,” sabi niya sa akin.“Anak, lalabas muna kami ni Matet,” sabi ni nanay pero tumingin ako sa kanya at nakikiusap na ‘wag niya akong iwan sa lalaking ito.Pero lumabas pa rin talaga silang dalawa.“Tell me, ano ba ang dapat kong malaman?”“Wala na, binigay ko na sa ‘yo ang gusto mo kaya bakit kailangan mo pang malaman? Hinahayaan na nga kita diba, ayaw mo naman makinig sa akin kaya hayaan mo na lang,” sabi ko sa kanya.“Karapatan ko na malaman–”“May magbabago ba kapag nalaman mo? Diba, wala naman? Kaya ano pa ang saysay kung sasabihin ko sa ‘yo? Umalis ka na at hayaan mo na ako. Don’t worry dahil papasok pa rin ako sa trabaho ko para mabayaran ko ang lahat ng utang ko sa ‘yo,” sabi ko sa kanya.“Alam mo na hindi ko gusto ang nagpapaulit-ulit ako ng tanong