Tous les chapitres de : Chapitre 501 - Chapitre 510

-Valerie-Kaloko din nitong si Toby. Tanaw lang naman niya ang pinto ng cr. Kung sasamahan niya man ako, malamang sa labas lang din naman siya maghihintay.Pagpasok ko sa loob, nilock ko ang pinto at kinakabahang ibinaba ko ang suot kong panty at naupo sa bowl. I held my breath as I peed, pushed the stick back, and tried not to splatter the warm liquid on my hand.Habang ginagawa ko ito, si Luke ang nasa isip ko, at hindi ko maiwasang mapaluha. Hindi ko alam kung gugustuhin kong maging positive ito o hindi. Hindi pa ako sigurado kung matatanggap ito ni Luke.Paano kung itakwil niya ako at ang magiging anak namin?Pero hindi naman siguro niya gagawin iyon. Hindi ganoon ang pagkakakilala ko sa kanya.Ibinaba ko muna ang stick sa ibabaw ng sink at saka nagpunas gamit ang rolled tissue paper. Muli kong itinaas ang panty ko at flinush ang toilet.Habang naghihintay ng result, naghugas ako ng mga kamay. Sa isip ko ay nagbibilang ako. Ang sabi nila, it would only take 2-5 minutes para malama

-Valerie-Hindi pa ako sigurado kung saan nagpunta si Luke pagkagaling niya sa bahay nina Toby, pero mas inuna naming puntahan ang bahay niya, at umaasa ako na nandito siya para magkausap na kami ng maayos. Bago ako bumaba, kinausap ko muna si Toby. “Toby, just wait for me here in the car, okay? I’m really sorry, but Luke might get even angrier if he sees you.”“Okay, no problem.” nagthumbs-up pa siya sa akin. “But if anything happens, call me right away, alright?” sabi niya, at tumango na lang ako para hindi na siya mag-alala pa. “Hey, wait! “You don’t have my number yet. At kinuha niya ang phone sa kamay ko at sinave ang number niya. “There…”Matipid akong ngumiti bago ko inabot ang phone ko at isinuksok ito sa loob ng aking bag. Tumalikod na ako at pumasok sa loob ng gate. Since I had my own key, I used it to let myself inside the house. The moment I stepped in, I saw Amy cleaning the living room.“Valerie?” binitawan niya ang vacuum na hawak at saka patakbong lumapit sa akin. Hi

-Valerie-“He just told me what he saw at the house!” Sh!t! Sabi ko na nga ba eh! “Why did Valerie sleep in your room? I thought you moved her to the guest room last night? Why would you do that, Toby? Just why?!”“Mom, let me explain!” kita ko na rin ang panic sa mukha ni Toby. Siguradong sa nangyaring ito, maaapektuhan din ang trabaho ni Mrs. Langston. The weight of it pressed down on me, and I couldn’t stop the tears from forming. Because of what I had done, everyone was affected. “Nothing happened between us!” Toby blurted out, his voice trembling. “We were just talking, and then we accidentally fell asleep. We were completely shocked when Luke suddenly showed up at the house. Mom, trust me! Nothing really happened!”“But it’s still so humiliating! Luke has always been so kind to us, especially to me. And that was what he walked into at the house! That was what he saw! Your betrayal!” nanginginig na ang boses ni Mrs. Langston habang nagsasalita, at ramdam ko na rin na parang sa

-Luke-Hindi ko na alam kung saan ako pupunta. Habang nagdadrive, napadaan ako sa isang nightclub. Naisip kong mag-inom, pero biglang nagbago ang isip ko.Hindi rin naman mawawala ang problema ko kahit mag-inom ako. At saka masyadong delikado. Hindi ako pwedeng mag-drive at baka maaksidente pa ako. Mula ngayon, kailangan ko nang alagaan ang sarili ko, lalong-lalo na ang mga paa ko.Lalo na’t wala nang mag-aalaga sa akin dahil ipinagpalit na ako ni Valerie sa iba.Nanginginig ang mga labing inihinto ko muna ang sasakyan sa gilid ng kalsada, at saka ako yumukyok sa manibela. Dito ako umiyak ng umiyak.Dito ko ibinuhos ang lahat ng sama ng loob ko. Ang sakit. Ang sakit-sakit. Bakit mo ito nagawa sa akin, Valerie? Alam kong may kasalanan din ako dito. Inilihim ko sa kanya na nakakalakad na ako. Pero sapat na bang rason ito para lokohin niya ako? Ang sabi niya, wala daw nangyari sa kanila ni Toby. Maniniwala ba ako? Gagawin niya pa akong tanga!Muling yumugyog ang mga balikat ko sa malak

-Valerie-Pagdating ko sa hospital, nandoon na si Toby sa entrance at hinihintay ako. Nagulat ako nang makita siya. Akala ko mas mauuna akoo sa kanyang dumating, pero heto at nag-aabang na siya sa pagdating ko.“Valerie!” agad niya akong sinalubong at saka binuhat palabas ng taxi. Anumang pagpoprotesta ay hindi ko na naisatinig dahil mas iniisip ko ang kalagayan ng anak ko.“Toby…” umiiyak na isinubsob ko ang mukha sa dibd!b niya. Muli ay bumuhos na naman ang mga luhang kahit anong pigil ko ay walang patid sa pag-agos mula pa kanina, noong mahuli ko si Luke. Hindi ko matanggap na niloko niya ako.“Valerie, please… stop crying.” pag-aalo sa akin ni Toby habang mabilis na naglalakad patungo sa office ni doktora. “I’ve already informed Dr. Harrington about your condition. She’s waiting for you now.”“Thank you, Toby.” mahinang usal ko.Bukas na ang pinto nang makarating kami sa clinic ni doktora, kaya dire-diretso nang pumasok si Toby. Agad niya akong inihiga sa mahabang mesa, at hininta