I love you, Sister のすべてのチャプター: チャプター 521 - チャプター 530

-Luke-“This isn’t for me. It’s for Valerie.” sabi ko at saka ko binuksan ang bote ng bagoong. Napabahing ako nang sumingaw ang amoy ito. “Oh my God! This really stinks!”Kahit amoy nito, hindi ko matiis. Paano pa kaya kapag kumain na ako nito? I waved my hand in front of my face to chase away the smell.“For Valerie? Why? Is she pregnant?” wala sa sariling tanong niya bago ako inabutan ng kutsara. Nang marealize niya ang kanyang sinabi, bigla siyang tumili ng malakas. “Oh my God! You two are having a baby!”“Amy! Shut the fck up!” tinakpan ko ng kamay ang bunganga niya. Nakakarindi ang boses ng babaeng ito. Nakakabingi!“Valerie is pregnant? Oh my God! I am so excited!” sigaw niya ulit nang bitawan ko siya. Her eyes were sparkling, and she was practically bouncing on her toes, unable to contain her happiness. “I hope your first child is a girl. I hope she looks like me!”Natawa ako sa sinabi niya. Baliw talaga ang babaeng ito. She placed both hands on her chest dramatically, already

-Valerie-Hindi ako sa kuwarto ni Luke natulog noong gabing iyon kahit na anong pilit niya sa akin. Pero kahit ako ay napuyat din kakaisip sa kanya.Namimiss ko na din siya, pero kailangan ko munang magtiis. Hindi ko siya pwedeng basta-basta patawarin na lang at baka mamihasa, at baka paulit-ulit niya akong saktan dahil alam niyang patatawarin ko naman siya kaagad.Limang araw na ang lumipas, pero hiwalay pa rin kami ng kuwarto ni Luke. At hindi naman ako nakakarinig ng reklamo mula sa kanya. Pero sa halip na matahimik ako, parang mas lalo akong nabagabag. Nagsawa na ba sa akin si Luke? Napagod na ba siyang suyuin ako?Araw-araw, sa tuwing gigising ako, may nakahanda nang breakfast at bulaklak sa tabi ko. Sabay kaming mag-aalmusal dito sa kuwarto ko at kukuwentuhan niya ako ng nangyari sa office nitong mga nagdaang araw.Hindi niya muna ako pinapapasok sa office dahil ayaw daw niya akong mapagod. “Just stay here, please. Gusto ko magpahinga ka lang. Ang sarili mo na lang muna ang isip

-Valerie-“Oh, that must be the driver coming to pick you up!” excited na sabi ni Amy na lumingon sa direksiyon ng main door, bago siya naglakad patungo dito. Agad-agad naman akong sumunod sa kanya.Nang buksan niya ang pinto, nanatili lang ako sa doorway at pinanood siya habang binubuksan ang gate. Naramdaman ko ang panlalamig ng mga kamay ko. Kinakabahan na ako. Napalingon ako kay Odette na nakikisilip din sa labas, at nagngitian kaming dalawa.“Valerie! Nasaan si Luke!” napasinghap ako, at napalapat ang kamay sa dibd!b ko nang marinig ang malakas na boses ni Tita Faye.Anong ginagawa niya dito? Hindi ba siya invited sa kasal namin?“Madam Faye, he’s not here!” agad namang humarang si Amy at pinigilan sa pagpasok si Tiya Faye. Pero tinabig lang nito si Amy at dire-diretsong naglakad palapit sa akin.“Nasaan si Luke? Ilabas mo siya ngayon din!” dinuro-duro niya ako sa mukha. “Ang kapal ng mukha mo! Ang kapal ng mukha nyong dalawa para kalabanin ako!”“T-tita… wala po dito si Luke.”

-Luke-“Kuya, pauwi na kami diyan. We’re already here at the airport. Excited na ako sa kasal nyo ni Valerie!” Savanna said over the phone while I was inside a boutique, shopping for a dress for my surprise wedding for Valerie.“What? Bakit hindi mo kaagad sinabi?” Lumabas muna ako saglit dahil ang ingay nina Gray at Lizzie. They were arguing over which dress I should buy for Valerie. I came here to ask for their help, but it seemed like they were only making things more chaotic. Ang gulo-gulo nila!Still, I was happy the two of them were finally together. Mukhang nagbago na si Gray. Hindi na siya ang playboy na nakilala ko, at papalit-palit ng babae.Akala ko hindi niya pananagutan ang nangyari sa kanila ni Lizzie. Lagot talaga siya kay Daddy kapag sinaktan niya ang anak ng best friend niya.Iyon nga lang, palagi silang nagbabangayan. Pero mamaya, makikita mong sweet na ulit sila.“What’s the problem, kuya? Gusto kong tumulong sa pagprepare ng kasal nyo. Ayaw mo ba?” parang nakikin

-Luke-Tumawa ako ng malakas. Alam kong nagbibiro lang naman siya. I know she was crying out of happiness. I could tell she was happy for me because she thought I’d never get married. Lahat kasi ng niligawan ko ay binasted ako.Only Valerie had truly persisted with me through all the times I doubted myself and the times others had given up. Siya lang ang nagparamdam sa akin ng tunay na pagmamahal. Pinaramdam niya sa akin kung gaano ako kaimportante. She made me feel, in every small gesture and every quiet moment, that I mattered. That I was worthy of being noticed and valued.For the first time, I understood that I didn’t deserve to be ignored or dismissed by everyone else. She had given me her heart when I didn’t even know how to ask for it, and she had stayed by my side when no one else did.Kaya naman hindi ko na siya pakakawalan pa. Deserve din niya ang lumigaya at hindi na makakaramdam ng anumang sakit at hirap. She deserved to be happy forever in my arms, where she would alway