Tous les chapitres de : Chapitre 511 - Chapitre 520

-Valerie-Mataman namang nakikinig si Toby sa mga sinabi ni doktora. Nang magtama ang mga paningin namin, agad akong umiwas dahil nahihiya ako sa kanya. Mukhang alam na niya kung bakit bigla akong dinugo. Aware siya na galing ako sa bahay ni Luke kaya alam kong may hinala na siya kung ano ang nangyari.Sasabihin ko naman sa kanya ang lahat ng nangyari, pero hindi pa ako handa. Mamaya na lang siguro kapag nasigurado kong ligtas na ang baby ko.Nagpatuloy sa panenermon si Doc Phoebe sa kanya, at hindi na lang siya sumagot. Tinanggap na lang niya ang galit nito kahit wala siyang kaalam-alam kung anong nangyari sa akin.Ganyan kabait si Toby. Kung natuturuan lang talaga ang puso, sana siya na lang ang minahal ko. Pero ang lets3 kong puso, si Luke pa rin ang gusto at itinitibok. Siya pa rin ang mahal ko.Agad sinuri ni doktora ang aking kondisyon. She checked my hemodynamic stability, carefully monitoring my vital signs. My pulse, blood pressure, and overall responsiveness to determine whe

-Luke-Kinabukasan, nakarinig ako ng malakas na pagkatok sa pinto ng aking kuwarto kaya naman napabalikwas ako ng bangon.Pero muli akong napahiga nang maramdaman kong parang mabibiyak sa sobrang sakit ang ulo ko.Mas lalo pang lumakas ang pagkatok sa pinto ng kuwarto ko, kaya naman mas lalo pang sumakit ang ulo koat parang sasabog na ito.“Get lost!” galit na sigaw ko, at inihagis pa ang unan sa pinto, pero bigla itong bumukas.“What the fcking hell are you doing, Luke?!” galit na sigaw ni Toby sa akin at pinulot ang unan at ibinato sa akin.Anong ginagawa ng lalaking ito dito sa kuwarto ko? Ang kapal ng mukha niyang pumunta dito pagkatapos niyang agawin sa akin si Valerie!“Get out of my fcking room!” galit na sigaw ko sa kanya. Pero hindi niya ako pinansin. Nagulat ako nang bigla niya akong buhatin na parang sako ng bigas, at saka dinala sa banyo.“What the fck are you doing? Put me down!” malakas na sigaw ko habang nagpupumiglas ako. “Put me down, you as$h0le!”Mas matangkad siya

-Luke-Sa pag-atras ko, isang babae naman ang humahabol sa pila, at hindi sinasadyang nabangga ko pagharap ko sa kanya.Narinig ko ang kanyang pagsinghap, at nahigit ko din ang aking hininga. When I caught the familiar sweet scent of flowers and vanilla, my heart suddenly raced and I knew that this was already her, my Valerie.At tama nga ang hinala ko, dahil pag-angat ko ng ulo, nandito siya sa harap ko at walang kakurap-kurap na nakatitig sa akin.Naramdaman ko ang pagkislot ng aking puso nang sa wakas ay nagtama ang aming mga mata. She was now standing right in front of me again, close enough for me to touch, to kiss and to hug.Pero hindi ko alam kung anong iisipin ko nang mga sandaling iyon. Because the happiness I had been longing for, the joy I had imagined would be written all over her face when I saw her again, wasn’t there. Parang hindi siya masaya na nakita ako. Mas lamang ang galit kaysa tuwa sa kanyang mukha. Her expression was distant and unreadable, and it made my ches

-Luke-Habang nasa byahe, nakatulog na si Valerie sa dibd!b ko. Sa sobrang pagod at pag-iyak niya, naubusan na siya ng lakas. Napangiti naman ako nang makita ang maamo niyang mukha. Kanina ay nanlilisik pa ang mga mata niya sa akin, pero ngayon ay yakap-yakap ko na ulit siya.Nagkatinginan kami ni Toby sa rearview mirror, at natawa ako nang irapan niya ako. “Thank you, Toby. I really owe you one. Just tell me what you want in return. Anything. Name it, and I’ll make it happen.”But he just shook his head. “I don’t want anything. Just take care of Valerie. Don’t ever hurt her again, and I’ll be satisfied. Take care of your child too, the one you’re about to have together.”Then his eyes hardened as he met mine. “But if I ever find out that you hurt her again,” he continued, each word cutting and deliberate. “I will never bring her back to you. Ever. Remember that, Luke.”Malaki talaga ang pasasalamat ko sa kanya, at hindi ko alam kung paano ito masusuklian. “I promise I won’t hurt he

-Luke-Pagpasok ko sa loob ng kuwarto, nakita kong nakahiga pa rin si Valerie, at nakapikit ang kanyang mga mata. So totoo ang mga sabi nila, nagiging antukin daw ang isang babae kapag buntis.Dahan-dahan akong lumapit sa kanya at saglit na pinagmasdan ang kanyang magandang mukha.Oh, God… How I really love this girl. Nagsisisi talaga ako kung bakit ko siya sinaktan. Kung bakit ako nagsinungaling sa kanya. Ako ngayon itong nahihirapan, at ako din naman ang nasasaktan sa mga pinaggagawa ko.Gumalaw ang kamay ko at banayad na pinaraanan ang kanyang makinis na mukha ng aking mga daliri.Kapag tulog siya, napakaamo niya. Napakaganda. She looked incredibly serene in her sleep, her face soft and peaceful, as if she had no worries in the world. She looked like an angel. So quiet, and calm. Parang hindi makabasag-pinggan. Pero pagmulat ng kanyang mga mata at pagbuka ng kanyang bibig, lumalabas na ang pagiging dragon niya.And yet, even knowing how dangerous it is once she wakes up, I can’t h