All Chapters of รวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+): Chapter 401 - Chapter 410

ตอนที่ 1สาวใช้อุ่นเตียง ท่านแม่ทัพใหญ่เสียงฝีเท้าอาชาศึกกึกก้องกัมปนาทไปทั่วถนนสายหลักของเมืองหลวง ทิ้งฝุ่นควันตลบอบอวลไว้เบื้องหลัง ขบวนทัพตระกูลเซียวที่กรำศึกชายแดนมานานนับสิบปีบัดนี้เคลื่อนผ่านประตูเมืองทิศใต้ท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีของชาวประชา ทว่าสายตาของทุกคนกลับจับจ้องไปที่บุรุษสองนายที่ควบม้าอยู่หน้าขบวนเซียวเจิ้นหนาน แม่ทัพใหญ่ผู้เกรียงไกรในวัยสี่สิบห้าปี ประทับอยู่บนหลังม้าสีดำทมิฬ ร่างกายของเขาหนาและกำยำราวกับสลักจากศิลาแกร่ง แผ่นหลังกว้างภายใต้ชุดเกราะหนักดูมั่นคงดุจขุนเขาใบหน้าคมเข้มที่มีรอยแผลเป็นจาง ๆ ยิ่งขับเน้นความดิบเถื่อนและทรงอำนาจ นับตั้งแต่ฮูหยินจากไปเมื่อสิบปีก่อน เขาก็อุทิศชีวิตให้แก่คมดาบและสุราหยาบที่ชายแดน ผิวพรรณสีเข้มบอกเล่าเรื่องราวการกรำแดดกรำฝนมาค่อนชีวิตข้างกายเขาคือ เซียวเยี่ยนเฉิน บุตรชายเพียงคนเดียวผู้ครองตำแหน่งแม่ทัพน้อยในวัยยี่สิบสองปี ชายหนุ่มผู้มีเค้าโครงใบหน้าถอดแบบมาจากบิดาแต่แฝงไว้ด้วยความหนุ่มแน่นและดุดันดุจเสือ ร่างกายของเขาสูงใหญ่ไม่แพ้ผู้เป็นพ่อ มัดกล้ามที่ซ่อนอยู่ใต้เกราะที่รัดกุมนั้นแน่นจนเห็นเส้นเลือดที่พาดผ่านลำแขนแกร่ง ดวงตาคม

ตอนที่ 3ใช้ท่าหงษ์ร่อนปรนิบัติแม่ทัพน้อยเซี่ยหลันพยุงร่างกายที่อ่อนเปลี้ยเดินออกมาจากห้องของแม่ทัพใหญ่ด้วยฝีเท้าที่เบากริบ เรียวขาที่ยังสั่นระริกและร่องรอยความร้อนรุ่มระหว่างกึ่งกลางกายทำให้นางต้องก้าวเดินอย่างยากลำบาก ในหัวยังคงหมุนคว้างด้วยรสสัมผัสที่ดุดันของเซียวเจิ้นหนานนางกระชับสาบเสื้อที่หลุดลุ่ยเข้าหากันหวังจะกลับไปพักที่เรือนสาวใช้อย่างเงียบเชียบที่สุดทว่า ทันทีที่นางก้าวพ้นธรณีประตูและเดินผ่านหัวมุมทางเดินที่มืดสลัว ร่างทั้งร่างก็ถูกฉุดกระชากด้วยแรงมหาศาลเข้าไปในเงามืดด้านหลังเสาต้นใหญ่"อื้อ..."มือหนาที่หยาบกร้านไม่แพ้ผู้เป็นบิดาตะปบปิดปากนางไว้แน่นจนเสียงอุทานจมหายไปในลำคอเซี่ยหลันเบิกตากว้างด้วยความตระหนก แผ่นหลังของนางแนบชิดกับอกแกร่งที่ร้อนระอุราว กลิ่นอายบุรุษเพศที่ยังหนุ่มแน่นและดุดันพุ่งเข้าปะทะประสาทสัมผัสจนนางแทบเสียสติ"เจ้าจะรีบไปไหน..."เสียงทุ้มต่ำที่กระซิบชิดใบหูเป็นเสียงของ เซียวเยี่ยนเฉิน แม่ทัพน้อยผู้ที่แอบดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่เมื่อครู่ ลมหายใจร้อนผ่าวของเขาเป่ารดต้นคอระหงของนาง ขณะที่ร่างกายกำยำใต้ชุดคลุมหลวม ๆ ของเขาบดเบียดเข้าหาบั้นท้ายกลมกลึงของน

ตอนที่ 5ให้ลูกร่วมฉลองด้วยนะขอรับ 3Pเซียวเยี่ยนเฉิน ก้าวเข้ามาซ้อนที่ด้านหลังของนางอย่างเงียบกริบ"อ๊ะ..."เซี่ยหลันสะดุ้งสุดตัวจนมังกรยักษ์เกือบหลุดจากปาก เมื่อจู่ ๆ สัมผัสร้อนผ่าวจากฝ่ามือหนาคู่หนึ่ง ลูบไล้ลงบนสะโพกมนของนาง "ท่านพ่อ...ให้ลูกร่วมฉลองปีใหม่ด้วยนะขอรับ""เอาสิลูกรัก..."เซียวเจิ้นหนาน เอ่ยอนุญาตด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความพึงใจ มือหนาที่หยาบกร้านขยุ้มเส้นผมดำขลับของเซี่ยหลันไว้แน่น บังคับให้ใบหน้าจิ้มลิ้มแนบชิดกับมังกรยักษ์ของตนยิ่งขึ้น "ดูดต่อไปเซี่ยหลัน..."เซียวเยี่ยนเฉิน ไม่รอช้าเขาปลดเปลื้องกางเกงผ้าแพรออกจนมังกรหนุ่มที่แข็งขึงสะท้านดีดผงาดออกมา เขาคุกเข่าลงซ้อนหลังร่างบางที่กำลังหมอบคลานปรนนิบัติบิดาอยู่ มือหนาคว้าหมับเข้าที่สะโพกผุดผ่องแล้วงัดขึ้นสูงจนเห็นร่องรักที่ฉ่ำเยิ้ม"ซี้ดดด... ท่านพ่อ ดูรูร่านของนางสิขอรับ มันยังขมิบเรียกหาข้าอยู่เลย"เยี่ยนเฉินคำรามพร่าพลางจับท่อนเนื้อร้อนผ่าวของตนถูไถวนรอบปากรูเสียว ความเปียกชื้นจากน้ำหวานที่หลั่งออกมา และน้ำใสปริบที่ปลายหัวหยักของเยี่ยนเฉิน บดเบียดผสมปนเปกันจนเกิดเสียงชวนสยิว ดังสะท้อนในห้องสลัว เซี่ยหลันสั่นสะท้

ตอนที่ 1อาจารย์ที่ปรึกษาคนใหม่เปิดเทอมวันแรก บรรยากาศในมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังคึกคักไปด้วยนักศึกษา แต่สำหรับ 'เพลิง' ธนทัต ทายาทเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ระดับประเทศ ทุกอย่างดูน่าเบื่อไปหมดเสียงคำรามของเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์สีดำสนิทสนั่นไปทั่วลานจอดรถ ร่างสูงโปร่งถึงหนึ่งร้อยแปดสิบแปดเซนติเมตร ก้าวลงจากรถด้วยท่วงท่าสง่างาม ใบหน้าหล่อคมเข้มดุจรูปสลักรับกับนัยน์ตาเย็นชาทว่าเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ร้ายกาจ เขาอยู่ในชุดนักศึกษาที่ปลดกระดุมเม็ดบนออกอย่างไม่แยแสระเบียบ เผยให้เห็นแผงอกแกร่งภายใต้เนื้อผ้าขาวสะอาด"เปิดเทอมวันแรก ไม่เห็นต้องโทรตามกูขนาดนี้เลย วันแรกมันจะมีอะไรวะ" เพลิงเอ่ยเสียงเรียบพลางเดินเข้าไปหาพรรคพวกที่ยืนรออยู่ตรงหน้าตึกคณะ"ไอ้คุณชายเพลิง มึงไม่คิดจะอยากเจอหน้าเพื่อนหน้าฝูงบ้างหรือไงว่ะ" นิก เพื่อนสนิทตัวดีรีบสวนขึ้นทันที "หายหัวไปกับแม่นางแบบดาวรุ่งคนนั้นตั้งหลายวัน ข่าวลงหึ่งว่าควงกันไปขึ้นวิลล่าที่ภูเก็ต สบายตัวเลยสิมึง"เพลิงยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ "ก็กูยังไม่เบื่อ... มึงจะทำไม?"คำพูดสั้น ๆ แต่บ่งบอกความชัดเจนว่าสำหรับเขา ผู้หญิงก็แค่ของเล่นชั่วคราว เพลิงขึ้นช

ตอนที่ 3ยิ่งห้าม ผมยิ่งอยาก"อื้ออ... อย่า..."ร่างบางสั่นสะท้านพยายามดิ้นรนขัดขืน แต่แรงดิ้นขลุกขลักนั้นกลับกลายเป็นตัวกระตุ้นชั้นดีที่ทำให้ เพลิง ยิ่งเกิดอารมณ์ดิบจนยากจะควบคุม เขาบดเบียดร่างกายกำยำเข้าหาจนแทบจะรวมเป็นเนื้อเดียวกับผนังเย็นเฉียบ"อืมม... หอมจัง" เพลิงครางพึมพำชิดผิวเนื้อนุ่ม"เพลิง... ปล่อย..." เสียงของพบพรแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน ฤทธิ์เหล้าทำให้คำสั่งของเธอกลายเป็นเสียงครางกระเส่าในหูของชายหนุ่มทว่าในจังหวะที่ไฟราคะกำลังลุกโชน ทั้งคู่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อเสียงดนตรีที่เคยดังกระหึ่มถูกแทนที่ด้วยเสียงโวยวายและเสียงขวดแตกกระจายผู้คนเริ่มวิ่งพล่านหนีตายออกมาจากโซนเต้นรำ เพลิงหยุดชะงักกึก เขาปรายตาหันไปมองต้นทางเพียงครู่เดียว ก่อนจะหันกลับมาสบตากับคนในอ้อมแขนที่กำลังหน้าตาตื่น"ไม่มีอะไรหรอก... แค่พวกสถุลตีกัน" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบราวกับเป็นเรื่องปกติพบพรที่กำลังเมาได้ที่ถึงกับสับสนไปหมด ทั้งความหวาดกลัวจากการจลาจลด้านใน และความหวาดเสียวจากการถูกลูกศิษย์รุกรานร่างกายเพลิงเห็นท่าทางสั่นเทาของเธอจึงรีบยกมือหนาทั้งสองข้างขึ้นมาปิดหูเธอไว้แน่นเพื่อกั้นเสียงอึกทึกก่อนที่