His Dangerous Desire のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

Theo's POV'Nagluto ako ng hapunan natin. I hope maaga kang makauwi'Isang matamis na ngiti ang sumilay sa mga labi ko nang mabasa ko ang text message na iyon ni Samantha. Tila ba naglaho ang pananakit at init ng ulo ko na dala ng mga palpak na trabaho ng ilang employee sa office. 'I'll be home before five.' I replied. Sumandal ako sa swivel chair at bahagyang pumikit. Maya-maya ay muling tumunog ang cellphone ko. I received another message from her. 'Keep safe. Wag masyadong mainit ang ulo. ILY.'ILY.Tumaas ang dalawang kilay ko sa ideyang iyon. Sa puntong iyon ay tulala lamang na nakatuon ang tingin ko sa text message niya - abalang iniisip kung ano ang ibig sabihin niyon.Hindi kalaunan ay nabulabog ang pananahimik ko nang may kumatok sa pinto. Sa pagbukas niyon ay iniluwa niyon si Neo na matapos isara ang pinto ay dire-diretsong umupo sa couch. Hanep! Ginawa lang nitong parang bahay ang opisina."You're here," anas ko sabay off ng cellphone ko. "Kamusta si Alya? Naihatid mo b

Theo's POV"Pwede bang ako na lang ang magbukas?" tanong ni Neo.Nahinto ako sa pagsusuot ng suit ko sa narinig kong iyon mula sa kanya. Pinukulan ko siya ng tingin kung saan ay tila ba para siyang batang inosente na humihingi ng permiso sa buksan ang kanyang regalo. Umiling ako at muli ay itinuon ang tingin ko sa computer. I shut it down. "No," matipid kong sagot. "Hindi natin alam kung kanino nanggaling 'yan at mas lalong hindi natin alam kung ano ang laman niyan. Paano pala kung death threat 'yan?"Napakamot siya sa kanyang ulo. "Kaya nga natin bubuksan para malaman natin kung ano ang nasa loob. Paano pala kung bomba 'yan?"Natigil ako sa sinabi niyang iyon. He's right. Whether it's a death threat or a bomb, we need to open it. Kaya naman matapos kong ayusin at ligpitin ang laman ng desk ko ay dinampot ko ang package na iyon at inilapag sa coffee table. Umupo ako sa couch at binalingan ng tingin si Neo. Walang pagdadalawang-isip niyang binuksan iyon habang ako naman ay kunot

Theo's POVIlang minuto ang nagdaan ay tuluyan na rin kaming nakarating sa condo ko. Halos isang buwan na rin mahigit simula nang umuwi ako rito. Wala kasi akong ibang inatupag noon kundi ang hanapin si Samantha at halughugin ang sulok ng bawat bar na mapuntahan ko.She's the last woman I've ever brought here to my condo.Sa pagbukas ko ng pinto ay lihim na sumilay ang matamis na ngiti sa mga labi ko. Hanggang ngayon ay sariwa pa rin sa alaala ko ang naganap sa amin sa loob ng bawat sulok ng condo ko.The couch, the counter in the kitchen, and most especially my bed. We're drunk at that time. Pareho kaming langong-lango sa alak at hindi ko inakala na nakailang ulit kami nang gabing iyon.As I closed the door, Neo and kuya Irigo sat on the couch. Agad akong nagtungo sa kusina upang paghandaan sila ng makakain. Kahit papaano ay mayroon pa naman din akong stock ng pagkain dito."So, for the past three months that you run away from home, dito ka nakatira?" tanong ni kuya. "Sa natatandaan k

Theo's POVKunot-noo akong naupo sa pwesto kung saan nandoon sina Samantha at ang kaibigan niyang si Alya.Halos kanina pa ako tawag ng tawag at text ng text sa kanya pero heto siya at panay lang ang ngiti sa akin. Napailing na lamang ako sa inasta niyang iyon. Mabuti na lamang at nabanggit niya sa akin ang coffeeshop na ito nang minsang napadaan kami rito."Bakit hindi mo 'ko sinasagot?" kunot-noo kong tanong sa kanya nang tumayo si Alya upang umorder ng kape at makakain. "Nakailang ulit ako ng tawag at text sa 'yo pero wala kang response.""Bigla-bigla na lang kasing nagsa-silent mode 'tong cellphone ko," sagot niya. "Tapos re-replayan na sana kita kaya lang ay sakto na ubos na ang load ko."Napakamot na lamang ako sa sinabi niyang iyon. Maya-maya ay walang isang salita kong hinablot sa kanya ang cellphone niya at tiningnan iyon. As I turned it on, I saw the huge crack on its screen. Sanga-sanga na ang mga iyon at bukod pa roon ay nalipasan na rin ang model na iyon."Why don't you b

Theo's POVWe're home.Pero sa mga sandaling iyon ay wala ni sinuman sa aming dalawa ni Samantha ang nagbukas ng ilaw. Madilim sa paligid ngunit hindi namin iyon alintana dahil abala naming pinagsasaluhan ang mga sandaling iyon.I kissed her on her lips, and she kissed me back.Sa puntong iyon ay hindi namin namamalayan na nakarating na pala kami ng kusina. Nakasandal siya sa counter habang ako naman ay hindi matigil sa paghalik sa kanyang mga labi ganoon din sa kanyang leeg.Hindi kalaunan ay natigil ako. Kapwa namin habol-habol ang hininga namin habang nakaguhit ang matamis na ngiti sa mga labi namin.I was too damn happy to hear those three words from her.Pakiramdam ko ay sasabog ang sistema ko nang marinig ko sa kanya iyon kanina. Kaya naman nagpasya akong hilahin siya paalis sa lugar na iyon upang masolo siya. As we reached our house, wala akong ibang gustong gawin kundi ang paligayahin siya sa gabing ito.I kissed her on her lips for one more time before I spoke. "You love me?