บททั้งหมดของ His Dangerous Desire: บทที่ 31 - บทที่ 40

Theo's POVTulala akong nakaupo sa pwesto ko habang inuulit-ulit ko ang mga impormasyong narinig ko. 'Hindi kita anak, Theo. You're my brother.'Umiling ako at tumayo mula sa couch. Kunot-noo ko siyang pinukulan ng tingin na sa mga sandaling iyon ay tahimik lamang akong pinagmamasdan. "Is this a joke? Or is this one of your games?" ngisi kong tanong sa kanya."Hindi ako nakikipagbiruan, Theo, at mas lalong hindi ako nakikipaglaro," sinsero niyang anas. "Totoo ang sinasabi ko. Kapatid kita, kapatid mo kami ni Bino."Mapakla akong natawa. Pumikit ako sabay pisil sa nose bridge ko. Sa muli kong pagmulat ng mga mata ko ay pinukulan ko siya ng tingin. "At ano? Ikaw lang ang nakakaalam nito?"Tumango siya. "Walang ibang nakakaalam tungkol dito kundi ako lang at ang asawa ko."Bumalik ako sa pagkakaupo sabay laklak ng wine na natira sa baso ko. "Sige," pagsisimula ko, "kung totoo nga 'yang sinasabi mo, bakit pinatagal mo pa ng ilang taon? Bakit noong una pa lang ay hindi mo na sinabi sa

Theo's POV"Ayos na ba ang lahat? Make sure everything's okay, alright?" anas ko sa kausap ko sa kabilang linya. "How about the event place including the food and the flower? Siguraduhin niyo na hindi kayo papalpak. This is the most important event for the company and it's supposed to go well. Naiintindihan niyo ba?"Matapos kong marinig ang sagot ng manager ng event organizer ay agad ko na ring ibinaba ang telepono. Dinampot ko ang wine glass ko na nasa lamesa at nilagok ang laman niyon. Binalingan ko ng tingin si Bella na sa mga sandaling iyon ay abot hanggang tenga ang ngiti."Bakit?"Umiling siya. "Wala lang. Para kasing nai-imagine ko na nakikipag-usap ka sa event organizer ng sarili mong kasal. Iyong tipong ayaw mong mabulilyaso ang lahat dahil ayaw mong magalit sa 'yo ang bride to be mo."Hindi ako nakasagot.Maya-maya ay pinukulan ko ng tingin si Samantha na nasa kanyang desk habang nakangiti na kumukuha ng sarili niyang litrato sa kanyang cellphone.Pakiramdam ko ay agad na n

Theo's POV Matapos ang meeting ko sa mga Montero ay agad akong dumiretso sa SM Megamall upang sunduin sina Bella at Samantha. Kung tutuusin ay dapat kaninang ala-una pa sila nakabalik sa opisina pero ang magaling kong pamangkin ay humingi pa ng dagdag na oras para sa kanilang paglilibot-libot. Right after I parked my car in the parking area, I texted Bella. Paalam niya na maghintay lang daw ako ng ilang minuto dahil mayroon pa silang dadaanan. Sa puntong iyon ay napagdesisyunan kong lumabas ng kotse at pumasok sa loob. Sa paglilibot-libot ko roon ay natigil ako nang mahagip ng atensyon ko ang isang jewelry store. Nakapamulsa akong nakatayo sa labas habang pinagmamasdan ko sa loob ang dalawang magkasintahan na tumitingin ng singsing. Muli ay naalala ko ang sinabi ni Bella. Habang inuulit-ulit ko ang mga katagang iyon ay tila ba nag-iinit ang magkabilang pisngi ko. I can't wait for that moment to happen. I can't wait to see Samantha walking down the aisle in her wedding dress. And

Theo's POVIsang matamis na ngiti ang pinawalan ko habang inuulit-ulit ko ang narinig kong desisyon ni Samantha tungkol sa date niya. She's not going at ang ibig sabihin lang niyon ay hindi na rin matutuloy ang date na iyon. Oras na rin para ipaalam ko kay Bella na kailangan niya ng i-cancel ang date ko sa kaibigan niya. Kung tutuusin ay wala naman talaga akong balak na pumayag sa date na iyon at wala rin akong balak na sumipot kung sakaling matuloy iyon.I don't want to date anyone unless it is my girlfriend.Matapos kong mag-shower ay agad akong nagtapis ng twalya at lumabas ng banyo. Sa paglabas ko roon ay nakita ko si Samantha na nakatayo habang nakaharap sa salamin. She's wearing the nightdress I bought her a day ago. "It looks good on you," anas ko na agad niyang ikinahinto. "Sakto lang din."Nginitian niya ako at muli ay humarap sa salamin. Hindi kalaunan ay nabali ang ngiti niyang iyon. "Kailangan ko ba talagang um-attend ng anniversary ng kompanya niyo?" aniya habang titi

Theo's POVNapahalukipkip akong napasandal sa door frame ng opisina ko nang makita kong nakahiga si Neo sa couch. Nanood ng kung ano sa kanyang cellphone habang nakasalpak sa magkabila niyang tainga ang headphone.Sa kabilang banda naman ay nagkalat ang mga plastic ng pinagkainan niyang junk foods sa coffee table ganoon din ang ilang bote ng alak. He's been like this since he broke up with his girlfriend. And for two weeks, he hasn't shown himself up. Ngayon lang ulit siya nagpakita at walang nakakaalam kung saang lupalop siya nagpunta.Napailing ako.Ngayon alam ko na kung bakit inis na inis sa akin noon si kuya Irigo ganoon din ang mga pamangkin ko. I looked like a mess.Hindi kalaunan ay nagpasya na akong magpatuloy papasok sa loob. Sa pagsara ko ng pinto ay nag-angat siya ng tingin kasabay ng pagtanggal niya ng kanyang headphone. Isang matamis na ngiti ang ibinungad niya sa akin."Here's Mr. CEO," aniya at pupungas-pungas pang bumangon. "Kamusta na? Kamusta na ang buhay may as