Lahat ng Kabanata ng LOVE BEYOND TRADE: Kabanata 21 - Kabanata 30

Nagulat ako sa sinabi ni Celine. Hindi ko inaasahan na pati ang kapatid ko ay may nalalaman na sa ganoong bagay. Saan niya ba napupulot ito? Siguro ay kakapanood niya ito ng mga telenovela sa kwarto niya, e! “He’s just a friend,” I affirmed. Hinawakan ko ang kamay niya at sabay kami na bumaba sa dining hall. The whole mansion was so quiet— mukhang pinaalis nga talaga ni Javi ang mga bantay doon. Celine looked at me. “Do friends look that way to each other po?” she reckoned. Nasamid ako bigla! Bumitaw sa akin si Celine at sinilip ako. Nag-alala ang itsura niya— sumenyas ako na ayos lang ako at tinapik ang balikat niya. Bakit ba kung anu-ano ang sinasabi sa akin nito ngayon? Kasalanan ito ni Vien! Ng fried worms! “W-We’re just close acquaintances, baby.” paniniguro ko at ngumiti sa kanya. Hindi na sumagot pa si Celine at naupo na sa hapag kainan. Nandoon na si Javi at iniintay kami. There were a lot of foods served at the table. Parang may fiesta palagi! Akala mo naman ay g

I felt butterflies in my stomach, hindi inaasahan ang sagot na iyon ni Javi. “Buong akala ko ay manhid ka,” biro ni Mercedes habang nagsusukat. “Hindi ko alam na may sweet side ka rin pala?”Lumingon ito sa akin at ngumiti, at kahit nahihiya ay nginitian ko siya pabalik. Matapos ay itinuon ko na sa brochure ang mga mata ko. Kinakabahan sa tuwing mahahagip ng paningin ko si Javi. Pakiramdam ko ay mukha na naman akong kamatis nito! At kahit pa sinabi niya na ayos lang kahit ano ang piliin ko— hindi ko maiwasan na mag-isip kung ano ang bagay sa akin. It needs to suit my body type, at least. Ball gowns are great, pero malaki iyon at sobrang bigat. Bukod kasi sa layers ng gown, siguradong kailangan ko rin itong suotan ng petticoat. E’ paano kung kailangan ko tumakbo? Edi nadapa pa ako, nakakahiya! Ilang beses akong bumuntong hininga habang namimili doon sa brochure— ito ang mahirap kapag lahat maganda, lahat gusto ko. I tried to browse more pages until I reached the last one at do

My knees did not stop trembling hanggang sa makabalik kami sa residence. When Javi shot the guy—it was directed to his right thigh and not fatal otherwise left untreated. Matapos noon ay hinuli ni Vien iyong lalaki at tinali.So, everything was planned? It was Vien’s plan?Napahawak ako sa ulo ko, that was so fucking risky!Naramdaman ko ang paglapit sa akin ni Javi kaya nag-angat ako ng tingin. As usual he looked composed and calm— like didn't shoot anyone— like he didn’t pull the trigger and almost shoot his own people.Kung hindi umurong ng kaunti si Vien kanina ay hindi ko mapapansin na may tao sa likod niya. Just how perceptive can Javi be? Paano niya nagawang makita iyon mula sa ganoong kalayo? At paano..Fuck it, hindi ko alam kung dapat ba akong bumilib sa kanya o matakot!“Here’s water, I know it shocked you,” sabi niya at inabot sa akin ang isang basong tubig at hinaplos ang likod ko. Siya ba yung tipo ng guy na kapag masakit ang puson ko— tubig din ang sagot?Like it

“Ate Claire..” I heard Celine’s voice calling for my name. Nananaginip ba ako?“Ate Claire— wake up!”Nagising ako nang lumakas ang boses ni Celine sa tenga ko. Napabalikwas ako ng tayo at hinarap siya.I cupped her face and hugged her. “Why are you here in my room, baby? What happened?” tanong ko. Umiling si Celine at tinuro iyong pintuan. Nakasandal doon si Javi at may hawak na tray ng pagkain. “Good morning, sleepyhead..” bati niya at dinala yung pagkain sa loob. Nagtataka ko syang tinignan at si Celine, dahil nagpapalitan sila ng tingin ni Javi— na parang may pinaplano ang mga ito na hindi ko alam. I sighed and pinched Celine’s cheeks. Hindi ko na alam kung anong oras ako bumalik sa kwarto ko pagkatapos naming mag-usap ni Javi. Natapos kami doon sa sinabi niya kung sino ang pinaghihinalaan niya pero hindi na siya nagkwento ng kahit ano pang impormasyon tungkol doon.Gusto kong kulitin si Javi tungkol dito pero binalaan niya ako na magiging delikado rin para kay Celine kung

“Do you remember what I told you back then?” tanong ni Javi at nilingon iyong katawan ng lalaki sa loob. Iniwasan ko ang tumingin doon dahil nanunuot sa isip ko ang imahe nito at ang metal na amoy ng dugo sa ilong ko. Amoy na hindi na mawawala sa sistema ko.“Alin doon?” tanong ko pabalik. Humigpit ang pagkakakapit ko sa baril sa kamay ko at napansin iyon ni Javi— binitawan niya ako at hinayaan. Si Vien ay bumitiw din doon at inalalayan ang braso niya na may tama. Kung alin pa naman ang injured, yun din ang ginamit niya. Hindi ako sigurado kung anong calibre ng baril ito— but it seemed its recoil was much heavier to handle. Medyo nagdugo kasi ang sugat ni Vien dahil sa impact nito. Magpinsan nga sila ni Javi! Parehong matitigas ang ulo!“Hindi ba’t ang sabi ko sayo.. kailangan mong manatili na ligtas para sa akin?” tugon ni Javi. Kinuha niya mula sa bulso ang isang pakete ng sigarilyo.Kumuha siya ng isa at inilagay sa pagitan ng kanyang labi at awtomatikong naglabas si Vien