“มันจะไม่ดีกว่าหรือ ถ้าเธอรับรางวัลโดยไม่ต้องเรียกร้องอะไรเลยน่ะ?”เสียงหวานเจือเสียดสีดังมาจากอีกฝั่งของดาดฟ้า หญิงสาวผิวเข้มในเดรสสั้นสีชมพูเอ่ยขึ้นพร้อมเสียงหัวเราะคิกคักกับเคท เพื่อนร่วมงานอีกคนที่เคยนั่งโต๊ะเดียวกับพวกเรามาก่อน ดวงตาสีเขียวอมฟ้าของเธอหันมามองฉันแวบหนึ่ง รอยยิ้มนั้นเหมือนจะตั้งใจเกินไปเสียด้วยซ้ำฉันกับสเตล่าหันไปมองพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย สีหน้าของเราสองคนชัดเจนว่า ได้ยิน และ เข้าใจ ว่ามันไม่ได้เป็นคำพูดลอย ๆ โดยเฉพาะเมื่อมันพาดเข้าเป้ากับสิ่งที่สเตล่าเพิ่งพูดไปไม่ถึงนาที“ขอโทษนะ?”สเตล่าหันไปถามตรง ๆ น้ำเสียงของเธอไม่มีความพยายามใด ๆ ที่จะเก็บความไม่พอใจไว้เลย“อ้อ! ฉันไม่ได้พูดถึงเธอเลยนะ สเตล่า”แนนซี่ตอบพร้อมรอยยิ้มหวานที่ดูปลอมยิ่งกว่าข่าวลือเรื่องโบนัสปลายปีตอแหลมากจ้า“แล้ว... เธอกะพูดให้ใครฟังเหรอ แนนซี่?”ฉันถามขึ้นอย่างอดไม่ได้ คราวนี้ฉันมองเธอตรง ๆ แบบไม่หลบ“โอ้ ไม่มีใครหรอก ขอโทษทีนะ ฉันก็แค่พูดเล่นน่ะ”จากนั้นเธอก็หันกลับไปหัวเราะกับเคทเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น — ยิ่งทำให้รู้สึกน่าหมั่นไส้เข้าไปอีก ฉันกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เสียงของวัตสันก็ดังขึ
Read more
LOGIN
