All Chapters of PLEASE HUSBAND, LET ME GO: Chapter 181 - Chapter 190

Naging maayos naman ang relasyon ni Emir at Andrea sa mga sumunod na buwan. Kahit na busy sila sa kanilang mga trabaho, they make it a point na nakikita pa rin sila lalo na sa araw ng Linggo.Either mamasyal sila o kaya naman ay tatambay lang sila sa unit ni Emir. Pag malayo ang gusto nilang puntahan, sabado pa lang ng hapon ay umalis na sila ng Manila.And somehow, nasasanay na si Andrea na si Emir ang nasusunod sa lahat ng mga lakad nila. Everything is planned hindi pa man ito dumarating at wala naman siyang nagiging say dito.Naisip niya na ganito na si Emir kaya naman palagi na lang siyang sumasang-ayon dahil ayaw din niyang magkaoon sila ng pagtatalo. Ayaw niyang nakikita na naiinis o nagagalit si Emir kaya naman mas gusto na lang niyang sumunod.“Aba himala, naabutan yata kita ngayon!” biro ni Mario kay Andrea nung araw na iyonAraw ng Linggo pero nasa apartment si Andrea dahil wala si Emir at nasa Singapore. Gusto nga siyang isama ni EMir pero naisip din nito na baka ma-bore it

“Emir, bakit ba kasi hindi mo siya tawagan? Nag-aalala na sayo yung tao!” sermon ni Kate sa kaibigan niyang si Emir nung umaga na iyonNakabalik na ito ng Pilipinas pero dito siya dumeretso dahil gulong-gulo ang isip niya. Hindi niya akalain na mangyayari ang isang bagay na maaring sumira sa kanila ni Andrea. At dahil dito ay hindi niya magawang sagutin ang mga tawag at messages nito sa kanya dahil nahihiya siya sa nangyari sa kanya habang nasa Singapore siya.“Hindi ko alam kung kaya ko pa siyang harapin, Kate! Nahihiya ako sa nagawa ko!” naiiyak na sabi ni Emir at sobrang naaawa naman sa kanya si Kate“Look, wala ka naman kamong kasalanan, Emir! Ang sabi mo, nilasing ka, nakatulog ka and then pag gising mo, magkatabi na kayo. You are not even sure kung may nangyari sa inyo, tama!?” tanong ni Kate pero hindi nakasagot si Emir“No! Don ‘t tell me…” “Gaya ng sinabi mo Kate, nilasing ako. Wala ako sa sarili ko and in my mind, si Andrea ang kasama ko nung gabing yun!” pag-amin ni Emir

Nagluluto na si Andrea ng almusal nila ni Mario at kahit papaano ay napanatag na siya dahil ngayong umaga naman ay mababa na ang lagnat nito.Hindi nga siya halos nakatulog kagabi kaya naman tumawag siya sa opisina para sabihing hindi siya makakapasok ngayon. Nagdahilan na lang siya na may sakit siya dahil hindi niya talaga kayang pumasok.Bago siya magluto ay nakita niyang may message sa kanya ang kanyang nobyo saying na bukas pa siya makakauwi.Napangiti siya dahil miss na miss na niya si Emir. Palibhasa ay sanay na siya na palagi itong kasama o kausap kaya naman nanibago talaga siya na hindi ito kasama.Sinabi niya na hindi siya papasok dahil masama ang pakiramdam niya.Napalingon si Andrea nung makita niya na palabas na si Mario sa kanyang kwarto. Mabagal ang lakad niyo na halatang iniinda pa rin ang sakit na nakuha niya dahil sa pakikipag-away niya kagabi.Tumayo naman si Andrea para alalayan ito at nagpasalamat pa ito sa kanya.“Okay na ba ang pakiramdam mo?” tanong ni Andrea

Inabutan ni Mario si Andrea ng tubig matapos itong umiyak ng umiyak. Gustong-gusto na niyang sugurin si Emir pero hindi naman niya magawang iwan si Andrea sa ganitong kalagayan.He doesn’t deserve Andrea at nangako siya na darating ang araw na maghaharap din sila ng abogadong ito. “Mario, salamat! Salamat kasi nandito ka!” ani Andrea kaya napahinga naman ito ng malalim “Kaibigan mo ako, Andrea! At palagi akong nandito para sa iyo!” sagot naman ni Mario“Ano palang plano mo?” tanong ni Mario at nagkibit-balikat na lang si Andrea“Hindi ko pa alam, Mario! Magulo pa ang isip ko!” sagot naman ni Andrea“Basta kung kailangan mo ako, nandito lang ako Andrea! Huwag mong kakalimutan yan!” ani Mario at tumango na lang si AndreaHindi pa nagtatagal ay nag ring ang telepono ni Andrea at nakita niya na nag Kuya Rafael niya ang tumatawag.Agad niyang sinagot ang tawag matapos niyang pahiran ang luha niya.“Kuya Rafael?”“Andrea, nasa ospital ang tatay mo! Kanina lang namin siya dinala doon ng

“Mommy….” takot na sabi ni Moira habang pagewang-gewang ang kotseng sinasakyan nilaGaling sila sa Tagaytay para sa isang bakasyon at nung pauwi na sila ay sumabog ang gulong ng kotseng sinasaktan nila.“Raymond, what’s happening!” sigaw ng Mommy Trinity niya habang nakalingon sa kanilang dalawang magkapatid na nakasakay naman sa backseat“Ayaw kumagat ng breaks!” sigaw ni Raymond kaya natakot naman ang kanyang maybahay“Anton, hawakan mo si Moira!” utos nito kaya agad na niyakap ni Anton ang kapatid niya“Kuya…I’m scared!” umiiyak na saad ng batang si Moira pero pinakalma siya ng kanyang Kuya“Don’t be scared, bunso! Nandito si kuya!” anito habang yakap ang nakababatang kapatid niya“Raymond, do something!” narinig ni Anton ang pag-iyak ng Mommy niya kaya niyakap niya ng mahigpit ang kanyang kapatidThere was a screeching sound at nakakabingi ito para kay Moira kaya naman lalo siyang nakaramdan ng takot.“Kuya!” tili ni Moira at kasabay ng malakas na pagbangga ng kotse ay nilamon na