The Powerful Vergaras: Hunted by Vengeance のすべてのチャプター: チャプター 331 - チャプター 340

Pakiramdam ko ay malakas na ang kutob ni Matteo sa akin. Kaya palagi ring sumasagi sa isip ko ang bilin ni Papa. Pero kapag kino-consider ko naman ang ideyang iyon, nagdadalawang-isip ako. I don’t want to entertain the idea. Parang naiinis ako kapag iniisip ko na kailangan kong umalis. I’ll just be careful.I decided to lay low for a while. I know I shouldn’t. Parang hindi maganda na bigla akong magbabago ng approach kung kailan naghihinala si Matteo. It would only prove whatever he was thinking. Naisip ko na kailangan ko ng reasons para makaiwas. So, I came up with the idea of setting up a lot of meetings. Sinasadya ko na kapag malapit na mag-lunch ay saka pa lang magsisimula ang meeting. Kaya walang magawa si Matteo kasi nasa meeting talaga ako. Pagkatapos ng meeting, doon pa ako kakain, at by this time, tapos na ang lunch break.Unang araw ng pag-iwas ko, nagpatawag ako ng project kickoff. Ipinresenta ko ang buong overview ng project, nilinaw ko ang scope at mga deliverables, at

Hapon pa pala darating si papa pero tinawagan nila ako ng maaga! I almost snapped when I heard about it.Buti nalang at malayo sa mansion ang Citadel building kung nasaan ang relay room kaya tinamad ako. Bago ko pa makapasok doon, I had to clear one security layer after another and it's a hassle. At inaantok din ako kaya imbes na sumugod sa Citadel building, pumasok ako sa mansion at nagpasyang ipagpatuloy ang naudlot kong tulog.Pagpasok ko sa kwarto ko, dumiretso ako sa kama ko at saka ipinikit ang mata. Ilang minuto lang din ng makatulog ako. Tatlong oras bago ako nagising ulit.Waking up, I don't feel as grumpy as when I haven't had a complete sleep. Mahinahon na akong naglalakad papasok sa loob ng bathroom ko para makaligo na at para makababa na para sa breakfast.Though I took my time taking a bath. Hindi naman ako nagmamadali. Pero sa bagal kong maligo, sumagi sa isip ko yung gc namin bigla. Hindi ko na na-check iyon kung may nag-reply ba.Napabuga ako ng malalim na hininga. Ku

Matapos ang meeting ko sa mga tauhan namin, hindi na ako bumalik sa mansion. Dumiretso ako sa chopper na maghahatid sa akin sa barnhouse. I don’t need to sleep. Nagawa ko na iyon maghapon, kakahintay na ipatawag ako ni Papa.Pagdating ko sa chopper, ready na yon para ihatid ako. At nang bumaba yon sa barnhouse, inimbitahan ako ng mga tauhan na magpalipas muna doon pero hindi na ako pumayag. Sumakay na ako sa sasakyan ko at tumulak pa-Manila.It was too dark driving in the forest. Matataas ang mga puno. Kahit kapag umaga at maaraw, parang madilim pa rin ang paligid dahil sa mga punong nakapaligid. Kaya ngayon na walang araw at buwan lang ang nasa langit, I could only rely on my headlights.Mabagal akong nagmamaneho. Lubak-lubak ang daanan at napakadilim. May mga nasasalubong akong mga galang hayop. I do get scared sometimes for my safety, but living a life with the thought na anumang oras ay puwede kaming salakayin at ipapatay, my fear for something else is short-lived.Nang dumating a

I was the first one to wake up. Kasi kahit naman late na kaming natulog, nakatulog naman na ako bago ako umalis ng Sanctuary.Naligo ako habang natutulog pa si Matteo. After kong maligo isinuot ko ang bathrobe ko para lumabas at para gisingin si Matteo.I brushed his hair gently as I tried to wake him up.“Wake up,” I whispered.He groaned. Ilang segundo pa bago niya mabagal na minulat ang mata niya. Agad sumilay ang ngiti niya nang makita niya ako.“Good morning,” he greeted hoarsely, namumungay ang mata.I chuckled. “Good morning. Bumangon ka na. I'm done taking a shower.”Bumaba ang mata niya sa suot kong bathrobe. Kita ko kung paano tumaas ang sulok ng labi niya. In a snap, mabilis siyang umupo at saka ako biglang hinawakan sa bewang. Nanlaki ang mata ko nang mapaabante ako sa kanya. Napadapa ako sa kama. Mabilis niyang siniksik ang ulo niya sa leeg ko. Then I felt him smell me there.“You should’ve woken me up before taking a shower. We could’ve saved water by showering together,

It’s been one week since dumating si Papa. Akala ko ay matagal na naman akong makakatanggap ng tawag mula sa Sanctuary since recently lang akong galing doon. At recently lang din kaming nag-meeting. They know it’s not easy to collect new information about the Vergaras.Kaya nagulat ako nang hatinggabi ay nakatanggap ako ng tawag. Gabi palagi tumatawag ang kung sino man ang tumatawag sa akin mula sa Sanctuary, kaya kahit tulog ako, kapag nakakarinig ako ng tawag, napipilitan akong gumising.“Hello?” naalimpungatan kong sabi.“Euanne.”Napaupo ako nang ma-recognize kong si Papa ang nasa kabilang linya. Napasapo ako sa ulo ko dahil sa biglaang pag-upo.“Papa?” My voice was hoarse from having to wake up in the middle of the night.“Did you talk to your cousin?” tanong niya.Ngumiwi ako. Alam ko na kasi na tatanggi siya.“No, Papa, but I already know na hindi siya papayag.”“Tell him we will pay. Kahit magkano ang gusto niyang amount,” he insisted.Napahilot ako sa sentido ko.“Just try it