The Powerful Vergaras: Hunted by Vengeance のすべてのチャプター: チャプター 321 - チャプター 330

Dahil sa nangyari sa restroom, nag-escalate na naman ang isang kagaguhan na ginawa ko. Ang bilis kumalat sa buong kumpanya ang ginawa ko kina Violet. It didn't stay on the 19th floor. It's not the first time na napaaway ako dahil sa babae. All of that, I didn't start. Kapag nauuna lang sila sa pisikalan, doon lang din ako namimisikal. Kung puro salita lang, I could let it. It's not like it's true anyway. I know my truth very well.Isa pa, I really couldn't blame these people. I am responsible for having a bad image to them. Alam ko ang mga pinaggagawa ko, at kung ibang tao rin ako at nakikita ko sa iba ang ginagawa ko, I'd judge the person too.Tahimik akong naglalakad sa pasilyo papunta sa restroom sa 19th floor. I've lost one piece of my earring, and it's a Fernando Jorge Line Loop earring. It costs half a million pesos. Sayang kung mawawala lang. Nakalagay iyon sa handbag ko na ipinaghahampas ko kay Violet, kaya bumalik ako para tingnan kung naroon pa.Kaya lang, tumaas ang kilay

Pagbaba ko sa ground floor, doon ko na-realize na hindi ko dala ang susi ng kotse ko. Pero ayaw ko ring balikan. What I only have is my wallet. My phone is in my office, as everything else.Pumasok ako sa lobby at sa main entrance lumabas. Naghanap ako ng taxi at nagpahatid sa condo ko.I was so quiet the entire time. Hindi ako makapaniwala na pinili ni Matteo ang babae na yon kaisa sa akin.But I was also bothered kasi hindi ko mabaliwala ang sinabi niya. Dati, nababaliwala ko yon. Wala akong pakialam kung magsisigaw siya.Now, I can't help but get hurt about it. And that is really scary!Pagdating ko sa tower ko, mabilis akong nagbayad sa taxi at pumasok sa loob. Derederetso na ako sa condo unit ko. Padabog kong isinara ang pintuan pagpasok ko.I threw myself on my couch and screamed on my throw pillows.“Why am I hurting?” I screamed. Gulong-gulo ako and it's making me frustrated. Hindi ko alam kong ilang minuto akong nagwawal sa couch ko. After letting out my frustration, I lay o

“Everyone is looking at us, Matteo. Baka isipin nila na girlfriend mo na ako. You don’t do girlfriends.” Pero hindi niya kinalas ang yakap niya. I could feel people staring at us. I let out a low sigh at saka siya niyakap pabalik. “Where were you? I went to your condo. Wala ka doon. You left everything in your office,” paos niyang tanong. “What do you think? After you chose that girl in your office, do you expect me to stay?” umiirap kong tanong. “We always fight, Zari!” “But not like that! You made me leave your office!” mariin kong sabi, enough just for us to hear. “Mas pinili mo yong babaeng yon! You already know that I’m not really kind to girls na umaaligid sa’yo. You chose her despite knowing it would make me think she’s important!” “She is important,” he answered. I groaned. Itinulak ko siya pero hindi siya natinag. “Let’s go out. I have something to tell you,” pang-aalo niya. Ayaw kong sumama pero hinigit niya ako palabas ng mall. Lahat ng dinadaanan namin ay kuryosong

Nanatili ako sa living area habang pumanhik si Matteo sa taas, sa master’s bedroom. Maliligo ata siya. I was scrolling through my phone when I heard someone ringing the doorbell. Napalingon ako sa pintuan. Tinignan ko ang monitor at nakitang si Miguel ang nasa labas. Lumapit ako sa pintuan at saka siya pinagbuksan. Kita kong natigilan siya nang makita niyang ako ang nagbukas at hindi ang pinsan niya. “Nasa taas si Matteo, naliligo siguro.” He hesitated to enter, pero nang umalis ako sa pintuan para makapasok siya, tumuloy din siya. He was wearing a t-shirt and sweatpants. Hindi ata siya nagtrabaho. Bumalik ako sa kinauupuan ko kanina at saka nagpatuloy sa pag-scroll sa cellphone ko. Si Miguel ay dumiretso sa refrigerator at saka kumuha ng inumin doon. We stayed silent for a few minutes. Hindi ko alam kung ano ang ginagawa niya sa kusina at kanina ko pa naririnig na may kinakalikot siya doon. Nang marinig namin na sumara ang pintuan sa taas, doon pa siya nagsalita. “Matt

“Susunduin mo ako bukas ah! Don’t forget,” paalala ko nang nasa tapat na kami ng condo ko.“Hmmm…” he hummed.“Sabay na rin tayo sa penthouse mo. Sabay na ako sa’yo. Sayang ang gasolina kung kanya-kanya pa tayo ng kotse.”He let out a low chuckle. “Hmm.”Tumawa ako. “Okay. Good night.”Paglabas ko ng sasakyan niya ay pinagmasdan ko siyang umalis. Saka pa ako pumasok sa loob nang mawala siya sa paningin ko.Dumiretso na rin ako sa unit floor ko. Hindi pa dumarating ang package. I got time to wash and do my night routine. It was one hour later when I heard a knock on the door.Mabilis kong dinaluhan iyon kasi alam kong iyon na ang hinihintay ko. At hindi nga ako nagkakamali. It was my 10 million worth necklace.“Thank you,” sabi ko sa nag-deliver noon sa akin.Tinakbo ko ang bedroom ko matapos kong isara ang pintuan. I sat on my vanity table and tried the necklace.“Saan ko ba ito pwedeng gamitin?” wala sa sarili kong tanong.If I wore this to one of the parties with Matteo, people woul