Library

Search

Home / Romance / Love Me Harder, Mr. Billionaire / Chapter 331 - Chapter 340

All Chapters of Love Me Harder, Mr. Billionaire: Chapter 331 - Chapter 340

348 Chapters

#165

VENUS POV MAAYOS naman akong naihatid ni Darren sa hospital kung saan ako nagta-trabaho pero bago ako bumaba ng kotse nito, sinabi nito sa akin na mamayang uwian daw, susunduin ulit ako nito. "Later, hintayin mo ako, susunduin kita." nakangiting wika nito sa akin. "Naku, Darren ha...baka naman nakaabala na ako sa iyo niyan. Nakakahiya na sa iyo. Baka isipin ng iba diyan na ginagawa na kitang driver eh." pabirong sagot ko din naman kaagad dito "NO. Ayos lang, Venus. Remember, wala akong boss kaya sarili ko ang oras. Sige na...see you later, nurse Venus." nakangiting wika nito sa akin sabay kindat at pagkatapos noon, mabilis na itong umarangkada paalis Naiwan naman akong napapangiti na lang.... "Sino iyun, ha?” saktong nakalayo na ang sasakyan ni Darren nang bigla akong lapitan ng aking kasamahan. Nakangiting napabaling ang tingin ko dito “Wala…isang kaibigan na nag- magandang loob para ihatid ako.” Nakangiting sagot ko dito. “Susss, manliligaw mo, ano?” tanong naman nit

#166

VENUS POV “Suss, dahan-dahan lang. Baka, mamaya, ma-inlove ka na sa akin niyan ha?” pabiro ko ding sagot. Napansin kong kaagad din naman itong napaseryoso habang nakatitig s akin. “ahmm, Venus, paano kung sabihin ko sa iyo ngayun na gusto kitang ligawan, papayag ka ba?” seryosong tanong nito. “Ha? Naku, kakasabi lang eh. Aldrin ha..ayaw ko ng ganitong topic. Hindi ako ready.” Sagot ko din kaagad na sinabayan ko pa ng pilit na pagtawa. “Paano kung sasabihin ko sa iyo ngayun na seryoso ako, bibigyan mo ba ako ng chance para ipakita sa iyo na seryoso ako sa sinasabi ko ngayun?” seryosong muli nitong tanong na siyang labis ko nang ikinagulat. Oo, alam kong sa pagkakataon na ito, seryoso itong si Aldrin sa mga sinasabi nito. Kaya lang, ready na ba talaga akong magkaroon ng boyfriend? Haysst, bigla ko tuloy naalala ang sinabi ni Nanay kaninang umaga na dapat daw magboyfriend na daw ako. Pero hindi eh. Hindi naman pwedeng porket may gustong manligaw sa akin, eh sasagutin ko na k

#167

VENUS POV “Darren, may problema ba? Teka lang, akala ko ba susunduin mo lang ako? Bakit parang ibang way naman yata itong dinadaanan natin? Saan tayo pupunta?” nagtatakang tanong ko dito. Totoo naman kasi eh…salungat kasi ang tinatahak nitong daan pauwi ng bahay. "Hindi ba’t day off mo bukas? Naipaalam na kita sa Tatay at Nanay mo na isasama kita para sa isang bakasyon.” Seryosong sagot nito na labis kong ikinagulat Paano nito nalaman na bukas ang day-off ko eh hindi ko naman nababangit dito ang bagay na iyun? “Bakasyon? A-anong bakasyon? Saan?” nagtatakang tanong ko. Wala talaga akong idea kung ano ang tumatakbo sa isipan nitong si Darren eh. “Malalaman mo din mamaya.” Maiksi nitong sagot pero ramdam ko pa rin na para bang may problema ito. Medyo mabigat ang atmospera sa buong paligid dagdagan pa na wala na itong ginawa pa kundi ang sumimangot lang. Nahihiya na tuloy akong magtanong kung ano ang problema. Ibang-iba kasi ang attitude nito kagabi kumpara sa ngayun. Hays

#168

VENUS POV “Parang hindi mo naman ako kilala. Huwag kang mag-aalala, kahit na isang taon ka pang mawala sa trabaho mo, hindi sila mangangahas na tangalin ka.” Putol ni Darren sa sasabihin ko at walang sabi-sabing basta na lang itong bumaba ng kotse. Ayaw ko pa nga sanang bumaba dahil hindi talaga pwede kaya lang ng buksan nito ang pintuan sa may gawi ko at hawakan ako nito sa kamay wala na akong nagawa pa kundi ang lumabas ng kotse. “Darren, hindi ako pwedeng sumama sa iyo. Tsaka, matagal tayong mawawala? Baka naman hahanapin ako niyang nila Nanay at Tatay?” seryosong wika ko pero ang pagtanggi ko ay biglang nawalan ng halaga. “No! Nandito na tayo at sa nasabi ko na kanina….naipaalam na kita sa Nanay at Tatay mo.” Nakangiting wika nito sabay giya nito sa akin patungo sa may yate. Pero, ayaw ko talaga. Gusto kong magmatigas na huwag sumama dito “Venus, huwag mo nang hintayin pa na bubuhatin kita papasok ng yate. Seryoso ako sa bakasyon nating ito at wala nang atrasan.” Seryoso

#169

VENUS POV “Darren, isa ba itong biro? Kung sakaling isa itong biro, hindi nakakatawa.” nakangiting tanong ko dito sa kabila ng matinding pagkagulat Imagine, sino ba naman ang hindi magugulat kung bigla ka na lang sabihin ng I love you ng dati mong alaga diba? Ang akala ko pa naman, kaya nagmagandang loob itong sunduin ako nito dahil namimiss nito ang presensya ko bilang isang dating personal nurse nito pero iba pala. May iba itong sadya sa akin? “No! Venus, hindi ito isang biro at lalong wala akong balak na gawing biro ang pag-ibig. Mahal kita at kung sakaling tatanungin mo ako kung kailan nag-umpisa ang nararamdaman ko para sa iyo, hindi ko din alam. Ang akala ko talaga, wala nang pag-asa pa na muli akong umibig. Pagkatapos ng mga kamalasan na nangyari sa buhay ko, minsan ko nang ipinangako sa sarili ko na hindi na ulit ako magmamahal pero wala eh…pilit ko mang pinipigilan ang nararamdaman ko para sa iyo pero hindi ko talaga kaya. Nakakaramdam ako ng selos sa tuwing nakikita ko

#170

VENUS POV “Tatakas ako? Pwede ba akong tumakas? May paraan ba?” mga katanungan na naglalaro sa isipan ko habang nakatitig ako sa mga pagkain na nasa harapan ko. Simula nang iwan ako ni Darren dito sa roof deck, hindi na ako gumagalaw sa aking kinauupuan. Ang mga masasarap na pagkain na nasa harapan ko ay wala na din akong balak pang tikman iyun. “Shit, ano ang gagawin ko? Bakit ba ako napasok sa ganitong sitwasyon? May ganito bang klaseng panliligaw? Sigurista at gusto akong ikulong ni Darren sa yate na ito sa loob ng isang buwan?” muli kong tanong sa aking sarili. Ang akala ko talaga, sa mga nobela ko lang nababasa ang mga ganitong sitwasyon pero nangyayari pala ito sa totoong buhay. At nangyari na nga sa akin Ang sinabi ni Darren kanina sa akin, dapat ko daw turuan ang puso ko na mahalin ito? Hindi ito tumatangap ng pagkabigo? Ibig sabihin, hindi ko siya pwedeng bastedin? Haysst, ang saklap. Wala sa sariling kinapa-kapa ko ang aking bag. Inilabas ko ang aking cellphone pa

#171

VENUS POV DAHIL puyat ako ng nagdaang gabi, pagkasampa ko pa lang sa malambot na kama dito sa isa mga kwarto ng yate na pag-aari ni Darren, kaagad na din akong nakatulog. Hindi ko alam kung panaginip lang ba ang sunod kong naramdaman. Paano ba naman kasi, naalimpungatan ako na para bang hindi na ako nag-iisa sa silid na ito Inaantok ang aking diwa na dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata at ganoon na lang ang pagkagulat ko nang sumalubong sa paningin ko ang mukha ni Darren. Matiim itong nakatitig sa akin habang naamoy ko mula sa hininga nito na naka-inom ito “Darren? Ano ang ginagawa mo?” seryosong tanong ko dito. Ang nararamdaman kong pagkaantok kanina ay biglang naglaho. Akmang babangon sana ako kaya lang mabilis ako nitong pinigilan “Nurse Venus, lasing ako. Masakit ang ---ulo ko.” malambing ang tono ng boses na wika nito sa akin. Hindi ko naman mapigilan ang mapalunok ng sarili kong laway. “Kung---kung lasing ka, eh di matulog ka. Tsaka, ano ang ginagawa mo diya

#172

VENUS POV“LET me love you, Venus.” Narinig kong wika ni Darren pagkatapos nitong pagsawaan ang labi ko. Lalo akong nakaramdam ng takot nang maramdaman ko na lang na basta na lang nitong ibinaba ang suot kong bathrobe gamit ang bibig nito“Huwag! Darren, kapag ituloy mo ang masama mong plano, habang buhay talaga kitang kamumuhian.” Puno ng pagbabanta sa tono ng boses na bigkas ko.Ni hindi ko na nga na namalayan na umiiyak na pala ako dahil sa matinding takot. Kaya lang naging bingi si Darren. Walang saysay ang pakiusap ko dito dahil sunod kong naramdaman ay tuluyang pagkatangal ng bathrobe sa aking katawan.“Shit…wow! Ang ganda mo talaga, Venus.” Nakangiti nitong wika. Sa pagkakataon na ito, naramdaman kong binitiwan na nito ang dalawa kong kamay kaya naman ginamit kong pagkakataon iyun para malakas itong itulak. Hindi marahil napaghandaan iyun ni Darren dahil nawala ito sa balanse at nahulog ito sa kama.“Ouch! Shit, Venus!’ narinig kong daing nito. Pero wala akong pakialam. Nanana

#173

VENUS POVHindi ko mapigilan ang mapaiyak nang sapilitan na wasakin ni Darren ang pagkababae ko. Napakawalang hiya….talagang itinuloy nito ang nais nito. Talagang walang pag-alinlangan ako nitong inangkin sa kabila ng paulit-ulit kong pagmamakaawa dito“NO! Darren, tama na. Masakit na.” nakikiusap kong wika habang hilam ng luha ang aking mga mata. Kaya lang parang wala ito sa sarili at patuloy itong nagpakasasa sa katawan ko“Mahal kita…palagi mong tandaan na mahal kita, Venus. Ahhh! Ohhh! Fuckkk! You’re so tight…my Venus. Ikaw yata ang pinakamasarap na babaeng natikaman ko sa tanang buhay ko.” Narinig kong wika nito.Hindi ko mapigilan ang mapakagat labi. Oo, kanina, masakit ang nararamdaman ko sa sa buo kong pagkatao. Feeling ko nga, nahahati ako sa gitna eh pero iba na ang nararamdaman ko ngayun. May kiliti na akong nararamdaman na hindi ko alam kung bakitSa totoo lang, tumututol ang isipan ko sa ginawa nitong pag-angkin sa akin pero kakaiba na ngayun ang nararamdaman ng katawan

#174

VENUS POV Paanong nangyari na sa maiksing oras, nagustuhan ko din ang ginagawa ni Darren sa akin? Dahil ba sa edad ko? Pero bente kwatro palang naman ako ah? Ohhh. Gosh! Ano ba ang nangyayari sa akin? Pagkatapos ba nito, ma-aaddict na din ba ako pagdating sa sex? Hahanap-hanapin ko na din ba palagi ang nangyari sa aming dalawa ngayun ni Darren? “HINDI ito rape! Ginusto ko din ito eh. Napapa-ungol pa nga ako kanina kaya kung pagbebentangan ko itong si Darren na ni-rape ako nito, tiyak akong pagtatawanan lang ako nito. Unang entry siyempre pwersado iyun. Ayaw ko sana eh. Natatakot ako pero nang tuluyan nang bumaon at naglaho ang sakit at pumalit ang sarap wala na…tuluyan na ding gumuho ang pader sa pagitan naming dalawa. “Ano ang iniisip mo? Hmm? Galit ka pa rin ba sa akin?” nasa ganoon ako kalalim nap ag-iisip nang biglang nag-angat ng tingin si Darren. Sa pagkakataon na ito, nakatunghay na ito sa akin at direktang nakatitig sa akin Himala, bigla yatang nawala ang kalasingan

PREV

...

30 31 32 33 34 35

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status