Semua Bab Love Me Harder, Mr. Billionaire: Bab 321 - Bab 330

Venus pov Sa paglipas ng mga araw, mas lalong naging maayos ang buhay ko. Kagaya ng inaasahan, nang malaman ng mga kamag-anak namin dito sa compound na may regular na akong trabaho sa isang kilalang hospital, nagbago ang kapalaran ko. Kung noon, ang baba ng tingin nila sa akin at sa mga magulang ko pero ngayung may regular na akong trabaho, biglang nagbago ang lahat. Very good na ako sa lahat ng mga kamag-anak namin which is wala naman akong pakialam. Samantalang si Dana naman, confirmed, buntis nga ang bruha. Kasamahan din daw na nurse ang nakabuntis pero ang problema, may asawa daw. Nalaman ng asawa, kinausap si Dana na kung hindi daw titigilan ang asawa ay magwawala ito sa hospital na pinapasukan kaya walang choice si Dana kundi ang magresign na muna. Wala naman talaga siyang magagawa. Ayaw din kasi nitong ma-iskandalo eh May karma talaga ang lahat. Ang dating mayabang nitong awra ay biglang naglaho. SA tuwing nakikita ko ito ay palaging nakayuko at hindi na din sumasama sa

VENUS POV “I-ikaw nga! Darren?” gulat kong bigkas. Gosh, sino ba naman ang hindi magugulat kung nandito sa harapan mo ang isang taong hindi mo inaasahan muling makikita “May iba ka pa bang taong ini-expect na makita ulit ngayun? Teka lang, halika na. Hanap tayo ng rignt place kung saan tayo pwede makapag-usapa and I have pasalubong sa iyo nga pala.” Nakangiti nitong wika. Muli akong hinila nito patungo sa sasakyan nito kaya naman, wala na akong nagawa pa kundi ang magpatianod na lang. Pagkasakay ng kotse, kaagad na din kaming umarangkada paalis. May kasamang driver si Darren kaya magkatabi kami dito sa likurang bahagi ng sasakyan “So, kumusta ang work mo? Hindi ba nakakapagod? Balik ka na lang kaya sa akin. Ako na lang ulit ang alagaan mo.” Nakangiting muling wika ni Darren. Natawa naman ako “Sira! Hindi pwede! Ano ka ba…magaling ka na at hindi mo na kailangan ng private nurse.’” Nakangiting sagot ko dito Hangang ngayun, hindi pa rin kasi ako makapaniwala na nandito na ito

VENUS POV “ALDRIN, who is he? Manliligaw mo ang lalaking iyun?” seryosong tanong sa akin ni Darren. Tulala tuloy akong napatingin dito. Paano ba naman kasi, biglang naging seryoso ang boses eh. Kung kanina, magaan ang atmospera sa pagitan naming dalawa, medyo bumigat yata noong nabangit ang pangalan ni Aldrin “Hindi ah? Workmate ko siya at kaya kami magkasama kanina kasi pareho naming breaktime.” Nakangiting sagot ko dito. “pero, even manligaw sa akin si Aldrin, siguro, ayos lang naman diba? Dalaga ako tsaka ang alam ko, single din si Aldrin. Pareho din kaming nurse at higit sa lahat, pareho kami ng ambisyon sa buhay. Pareho naming gustong magtrabaho sa ibang bansa pagdating ng araw.” Nakangiting dagdag ko pa. Kaya lang, hindi yata nagustuhan nitong si Darren ang mga sinabi ko dahil lalong nagsalubong ang kilay nito. Dagdagan pa ang biglang pamumula ng pisngi nito na labis kong ipinagtaka. “Ehemm, Darren, okay ka lang ba?” muling tanong ko dito. “Huh..ah, yeah, okay lang ako

VENUS POV “Yes, sorry mga pinsan, pagod pa si Darren. Hindi pa siya pwedeng makipagbonding sa inyo lalo na at kakarating niya lang kanina galing sa mahabang biyahe. Pero libre ko na ang pulutan niyo.” Nakangiting wika ko at akmang kukunin ko sana ang wallet ko mula sa aking bag nang mabilis akong pigilan ni Darren Bagkos, bigla na lang itong may inilabas ng tiglilibuhing perang papel at walang pag-alinlangan na inilapag iyun sa ibabaw ng table. “Next time, sasali ako sa inuman na iyaN. For the meantime, gusto kong kay Venus na muna ang buo kong attention lalo na at kanina lang kami ulit nagkita.” Nakangiting wika ni Darren sa mga pinsan ko. “Yes, okay…ayos lang! Sige lang, nice to meet you again, Darren. Ingatan mo iyang pinsan namin ha?” Nakangiting wika ni Kuya Kiko na sinigundahan naman ng iba ko pang mga pinsan. Isa-isang pinandilatan ko naman ang mga ito para patahimikin kaya lang deadma lang. Hindi ako pinansin ng mga loko “Sure..promise, iingatan ko ang Venus ko sa ab

VENUS POV KANINA pa ako nakahiga dito sa aking kama at naririnig ko na ang hilik ng kapatid kong si Emmie pero ako, heto pa rin. Hindi man lang dinadalaw ng antok. Kanina pa gising ang buo kong pagkatao. Paano ba naman kasi, patuloy na naglalaro sa isipan ko ang mga nangyari kanina. Isang simpleng mabilisang halik lang naman sana sa labi iyun pero bakit feeling ko, hangang ngayun, nararamdaman ko pa rin ang labi ni Darren sa labi ko? Hindi ko tuloy mapigilan ang mapahawak sa akin lips sabay iling. Muli kong ipinikit ang aking mga mata pero ganoon pa rin. Ayaw pa rin talaga akong dalawin ng antok “Haysst, ano ba ang nangyayari sa akin? Bakit ganito? Bakit kay hirap matulog?” mahinang bulong ko sa aking sarili. Pagkatapos noon, kinapa ko ang aking cellphone sa may ulunan ko at tiningnan kung anong oras na at ganoon na lang ang pagkagulat ko nang mapansin ko na halos alas sinko na pala ng madaling araw. Ilang oras na lang, papasok na ako sa hospital kung saan ako nagta-trabah