Lahat ng Kabanata ng Love Me Harder, Mr. Billionaire: Kabanata 291 - Kabanata 300

VENUS “Anak, kumusta ka diyan? Natangap namin ang padala mong pera. Salamat, anak.” Kasalukuyan siyan nandito sa dalampasigan. Kausap niya ang Nanay niya sa cellphone habang nakaharap siya sa malawak na karagatan. Si Darren, ayun, kausap din ng Mommy at Daddy nito na kakarating lang galing Manila. At dahil gusto niyang bigyan ng privacy ang mag-anak, nagpaalam muna siya na maglalakad-lakad muna. “Nanay, ayos lang po ako dito. Iyung ipinadala ko naman po sa inyong pera, gastusin niyo iyan ha? Mag grocey po kayo, bilihin niyo po lahat ng gusto niyo.” Nakangiti niyang wika. Kalahati ng buwan-buwan ng sweldo niya ang ipinapadala niya sa mga magulang niya. Ang kalahati, iniipon niya sa kanyang bank account para naman may pera din siya na magagamit kapag dumating sa punto na hindi na siya kailangan ni Darren “Naku, ikaw talagang bata ka. Siya nga pala, nakausap ko ang mga pinsan mo kahapon na sila Wendy at Denisa. Kinukumusta ka. Kailan ka daw uuwi dito sa atin?” hindi niya tuloy mapi

VENUS Kung si Darren ay hindi kayang makalakad at palagi lang itong nakaupo sa wheelchair, iba naman pala kung nasa tubig ito. Masasabi niyang magaling itong lumangoy dahil hindi man lang nito inalintana ang katawan niyang nakakapit dito Never na talaga siyang bumitaw dito. Nandito na sila sa malalim na bahagi ng dagat at kapag bumitaw pa siya dito kay Darren, malulunod talaga siya. “Darren, bakit parang mas lalo naman yata tayong lumalayo? Balik na kaya tayo sa mababaw na bahagi?” hindi niya mapigilang wika. Hindi niya na mabilang kung ilang beses na siyang nakaiusap dito pero nagbibingi-bingihan lang ito. Na para bang wala lang dito ang mga pakiusap niya at tinatawanan lang siya sa tuwing nakikita nitong nagpa-panic na siya. "Mas masayang magswimming kapag nasa malalim na bahagi. Relax lang, hindi pa ako ready na mawalan ng nurse kaya naman hindi ko hahayaan ma malunod ka.” Nakangiti nitong wika sa kanya. Hindi niya naman mapigilan ang mapaismid. Nandito pa rin siya sa l

VENUS HABANG patagal nang patagal na nakakasama at nakakakusap niya si Darren, doon lang din napatunayan ni Venus na masayahin naman palang tao ito. Nakakangiti at nakakatawa na din ito ng malakas sa bawat jokes na napag-uusapan nila. Siyempre, walang mas masaya kundi siya lang. Imagine, napaamo niya ang akala niya napakasungit na tao sa balat ng lupa. “Venus, Darren, umahon na muna kayo diyan. Tama na muna iyang swimming at masyado nang mainit ang sikat ng araw.” Narinig niyang sigaw ni Madam Laura. Nandito pa rin silang dalawa ni Darren medyo malalim na bahagi ng dagat at parang hindi pa yata nakakaramdam ng pagod itong si Darren dahil wala pa yatang balak na umahon ng tubig. “Yes po Madam. Aahon na po kami.” Nakangiti kong wika sabay tapik sa balikat ni Darren. “Narinig mo ba ng sinabi ng Mommy mo, ahon na daw tayo.” “Hmmp, bakit gutom ka na ba? Parang kay sarap magbabad sa tubig. Feeling ko, natatangal ang mga sakit sa kasu-kasuan ko.” Sagot din naman nito sa kanya haban

VENUS SAKAY ng chopper, bumiyahe sila pabalik ng Manila para sa check-up ni Darren. Habang nasa biyahe sila, napapansin niya ang pagiging tahimik ni Darren. Kung kinakausap niya ito, palaging matipid ang sagot nito kaya hinayaan niya na. Narinig niya sa Ina nitong si Madam Laura na ito ang kauna-unahang pagkakataon na muling bumalik ng Manila si Darren simula noong insedente na muntik nang kumitil sa buhay nito. Kahit ang mga kaibigan at mga kakilala nito ay iniisip na patay na si Darren. Pagkalapag ng chopper, nag-aabang na sa kanila ang sasakyan. Kahit naka-wheelchair si Darren, hindi naman siya nahirapan lalo na at marami din namang nakaalalay dito. Tahimik lang siyang nakasunod hangang sa nakasakay na sila sa isa pang sasakyan kung saan mag-uuwi sa kanila patungo sa bahay ng mga magulang nito Gabi na sila nakarating dito sa manila at bukas pa naman ang schedule ni Darren sa hospital kaya naman may time pa sila para magpahinga. Pagdating sa bahay ng mga magulang ni Darren d

VENUS POV KINABUKASAN, maaga kaming pumunta ng hospital. Pagdating namin, kaagad din namang inasikaso si Darren ng mga Doctor at dahil cooperative na si Darren sa lahat ng check-ups nito, naging smooth ang lahat-lahat. Halata din naman kay Darren na gusto na nitong gumaling. Na gusto na din bumalik sa dati ang buhay nito kaya naman todo suporta sa kanya ang mga magulang nito na sila Madam Laura at Sir Lemuel. Kaagad na ini-schedule ang mga surgery ni Darren para makalakad. May kinausap din na plastic surgeon para muling ibalik ang dating structure ng kabilang pisngi. Matindi kasi ang naging pinsala noon dulot ng sunog kaya kailangan din na maisaayos ang lahat Pagkatapos ng medyo mahaba-habang oras namin sa hospital, nagyaya si Darren na kakain daw kami sa labas. Siyempre, kung ano ang gusto nito, sinusunod talaga ng mga magulang. Lalo na at nasa mood si Darren buong oras. Sa isang kilalang mall kami dumirecho. Ang personal bodyguard ni Darren ang tagatulak ng wheelchair nito kaya