All Chapters of Love Me Harder, Mr. Billionaire: Chapter 381 - Chapter 390

396 Chapters

Chapter 32 (book 4)

DEVI POV "HEY, good morning! Gutom ka na ba? Malapit na itong maluto." nakangiting wika sa akin ni Winston nang paglingon niya, nahuli niya akong nakatayo dito sa may pintuan ng kusina Hindi ko naman malaman kung ano ang gagawin ko. Pero sa huli, tuluyan na akong pumasok dito sa loob ng kusina para maghanap ng maiinom na tubig Tama....kailangan ko nga palang uminom ng tubig. Kaya naman, kaagad akong naghanap ng baso pero, bago pa man ako makapagtanong dito kay Winston, nakangiti niya nang iniabot sa akin ang baso at isang bottled water. "Here..drink this," wika niya "Hmm, thanks." sagot ko din naman. Pagkatapos noon, naglakad ako patungo sa may mesa at naupo. "Tanghali na pala..." mahina kong sambit. Ang akala ko talaga, aalis kami ng madaling araw kanina pero tanghali akong nagising. At hindi naman pwedeng isisi ko iyun dito kay Winston "Yes, mukhang napasarap ang tulog mo kaya hindi na kita ginising." nakangiting sagot niya sa akin Hindi ko naman mapigilan ang mapabu

Chapter 33 (book4)

DEVI POV “Winston!” wika ko nang may pagbabanta sa boses. Isang malakas na pagtawa naman ang kaagad na kumawala sa bibig niya Hindi ko alam kung ano ang nakakatawa pero ang weird talaga nitong si Winson. Hindi ko din talaga inaasahan na may ganito pala siyang klaseng pag-uugali Kung kailan nagkaka-edad tsaka naman naging masayahin. Hindi ko tuloy mapigilan ang mapabuntong hininga. Kung ganito lang sana siya kabait noon, eh di sana walang dahilan para maglayas ako noon.. Ganoon pa man, pilit kong itinaboy sa isipan ko ang tungkol sa bagay na iyun. Gusto ko kasing i-enjoy na muna ang buong umaga. "Eh, ikaw…sasama ka ba sa amin sa swimming mamaya?” maya-maya, tanong ko. "Kung gusto mo, sasama ako." kibit balikat niyang sagot. Hindi ko alam kung bakit pero kusa akong napangiti. "Pwede naman, kung gusto mo.." baliwala ko din namang sagot sa kanya Sa totoo lang, hindi ko inaasahan na pwede naman pala kaming mag-usap ng matino at kaswal. Siguro, dahil ni isa sa aming d

Chapter 34

DEVI POV MASASABI kong wala pa ring mas ikakasaya kapag kasama mo ang mga taong minsan mo ding naging kaibigan noon At iyun ang nararamdaman ko ngayun habang kausap ko ang mga dati kong ka-classmates. Walang katapusang kumustahan at kwentuhan. Lahat ay may kanya-kanyang baon na kwento. Lahat ay halatang masaya sa aming muling pagkikita. Lahat pala sila ay may mga asawa na, may mga anak na din. Kaya naman ang ending, ako itong pinutakte nila ng tanong "Devi, bulag ba ang mga lalaki sa Manila?" maya-maya, tanong sa akin ni Lucy. Siya ang muse namin palagi noon at apat na ang anak niya ngayun. "Oo nga! Ang ganda-ganda mo kaya tapos hangang ngayun, single ka pa rin?" sabat naman ni Maricel. May dalawang anak na din ito "Naku, si Devi na naman ang nakita niyo. Malay niyo naman, kaya wala pang asawa kasi, may lalaki palang naghihintay sa kanya dito sa probensya natin." sabat naman ni Sarah Hindi ko naman mapigilan ang matawa. At ako na naman pala ang naging pulutan nila. "

Chapter 35

DEVI POV Biglang natahimik ang grupo. Makalipas ang ilang segundo ay muling nagsalita si Lucy. "Pero hindi ka ba nalulungkot? I mean, malungkot ang mag-isa." Napaisip ako. Kung tutuusin...may mga gabing napapaisip din ako kung ayos na ba ako sa naging takbo ng buhay ko. May mga panahon din namang naiinggit ako kapag nakakakita ako ng masayang pamilya. Kapag may mga reunion tulad nito, ako lang ang walang asawa at walang anak. Kahit nga iyung mga friends at kakilala ko noong college ako, lahat sila ay halos may mga asawa at mga anak na Thirty-five na ako at alam kong kung ang pag-aasawa ang pag-uusapan, napag-iiwanan na ako ng panahon. Pero, wala eh…paano naman ako makapag-asawa kung ganitong habang nadagdagan ang edad ko, mas lalo akong naging aloof pagdating sa mga lalaki Kapag alam ko kasing may gusto sa akin ang isang lalaki, ako na mismo ang umiiwas. "Mas gusto kong maging single kaysa mapunta sa maling tao." maya-maya muli kong wika. "Tama!" malakas na sagoti n

Chapter 36 (book 4)

DEVI POV “Devi, pasensya ka na.” salitang agad na bungad ni Winston nang makalapit ako sa grupong kinakausap niya. Bahagya pa akong natigilan. Hindi ko inaasahan na hihingi siya ng paumanhin sa akin sa mismong harap ng mga kasama niya. Ngumiti na lamang ako. “Ayos lang.” sagot ko naman sa kanya. At nang marinig niya ang sagot ko, marahan niyang hinawakan ang kamay ko bago niya ako hinarap sa mga taong nasa paligid niya. Doon ko lamang napansing hindi pala basta-basta ang mga kasama niya. Ang isa sa mga may edad na lalaking kausap niya ay mismong Gobernador ng lalawigan. Kasama rin doon ang Vice Mayor at ilan pang matataas na opisyal ng probinsya. Isa-isa niya akong ipinakilala sa kanilang lahat. At sa bawat salitang binibitawan ni Winston, hindi maikakailang may halong pagmamalaki ang tono niya. "Si Dra. Devi po ang sinasabi ko sa inyo." Ngumiti naman ang Gobernador habang pinagmamasdan kami. "Stepdaughter siya ng daddy mo, hindi ba? Ibig sabihin, parang kapati

Chapter 37 (book4 )

DEVI POV MGA biruan kasama ang mga dating ka-klase at mga kaibigan habang sinasabayan ng pagkain at pag-inom ng malamig na beer ay isa sa mga mga maggagandang bagay na nangyari sa buhay ko. Seventeen years ko din silang hindi nakasama at pakiramdam ko, bumalik kami sa dating kami. Ang saya-saya, walang katapusang tawanan sa tuwing naaalala namin ang nakaraan. At habang lumilipas ang oras, hindi ko namalayan na medyo parami na din pala nang parami ang aming mga naiinom. At medyo nakakaramdam ng din ako ng pag-ikot ng aking paningin. Ang ilan sa kanila ay dinadaan sa sayawan at video-ok ang kasiyahan. Ang iilan sa kanila ay nasa swimming pool pa rin. May iilan din naman na nagsipag-uwian na. Lalo na iyung maraming mga anak Katwiran kasi nila, pagod na ang mga bata. "Grabe, sana, yearly ganito tayo palagi hangang sa pagtanda ndin. Ang saya-saya!" wika ni Charmaine. Kagaya ko, medyo tinamaan na din yata ng espiritu ng alak at ang kaninang malakas niya nang boses ay mas lalo p

Chapter 38 (book 4)

DEVI POV Ramdam ko ang pagbuhat ni Winston sa akin hangang sa makarating kami ng sasakyan. Maingat niya akong isinakay sa loob at siya na din ang nagkabit ng seat belt ko. Hanggang sa naramdaman ko na lang din ang pagpuwesto niya sa driver's seat at ilang saglit lang, marahan na kaming umusad. Ngunit, pagkalipas pa lang ng ilang minuto,bigla ko na lang naramdaman ang paninigas ng aking sikmura. Nasusuka ako kaya naman kaagad akong napahawak sa aking bibig. "Winston, teka lang..sandali! Ihinto mo muna, nasusuka ako..'' mahina kong usal. Sapat lamang na marinig niya iyun at mabuti na lang talaga at kaagad siyang sumunod. Pagkahinto pa lang ng sasakyan, kaagad ko nang kinalas ang seatbelt ko. Binuksan ang pintuan at bago pa man ako nakababa naramdaman ko na ang pag-alalay ni Winston sa akin "Hey, easy...dahan-dahan lang." wika niya. Kaya lang hindi talaga pwede magdahan- dahan. pagkababa ko, direcho na ako sa pagtakbo sa gilid ng gutter at doon sumuka nang sumuka Si Winson naman

Chapter 39 (book 4)

DEVI POV “Kasi, tinatawag kong Mommy ang Mommy mo.” sagot niya. “Wala iyun at normal lang naman ang bagay na iyun. Isa pa, stepmom mo ang Mommy ko kaya normal lang na tawagin mo din siyang Mommy.” seryosong sagot ko “At ayos lang sa iyo?’ serysong tanong niya “Hmm, okay lang. Wala naman akong magagawa diba?’” seryosong sagot ko “Good! Akala ko, magagalit ka eh.” nakangiting sagot niya “Bakit naman ako magagalit. Teka lang, halika na nga! Gusto ko nang matulog na muna.” wika ko at nagpatiuna na akong naglakad patungo sa kanyang sasakyan Simula noong sumuka ako, medyo gumaan na din ang pakiramdam ko. At iyun lang naman ang sekreto ko para mahimasmasan kahit papaano sa pagkalasing. "Sa susunod, huwag mong pilitin ang sarili mong makipagsabayan sa pag- inom." narinig kong muling wika ni Winston mula sa likuran ko. Napahinto ako sa pahakbang habang pigil ko ang sarili kong mapasimangot. "Gusto ko lang naman mag-enjoy kasama ang mga friends ko, ano ang masama doon.." sago

Chapter 40 (book 4)

DEVI POV Maayos kaming nakarating ni Winston sa mansion. Hindi pa man ako nakakababa ng sasakyan ay napansin ko na agad si Mommy na nagmamadaling lumapit sa amin. Kitang-kita sa mukha niya ang matinding pag-aalala kaya mabilis din akong bumaba ng kotse. "Mom!" tawag ko. Hindi ko mapigilan ang maawa dito nang mapansin ko ang puyat niyang mga mata. Ang nag-aalala niyang mukha at the same time ang pagtataka na nakaguhit sa mga niya habang sinsipat niya ako ng tingin. Ngayun ko lang tuluyang naalala na bigla nga pala akong umalis kagabi. Ngayon lang ulit ako nakauwi, at gabi na naman. Wala man lang akong naipadalang tawag, text, o kahit anong balita. Kaya naiintindihan ko kung bakit siya nag-aalala o baka nga galit na rin sa akin. Sa loob ng seventeen years, ngayun nga lang ako nakadalaw ulit tapos feeling ko, naging swail pa nga yata akong anak. Lalo pa't alam kong nangangamoy alak ako. "Anak! Diyos ko, kumusta ka na? Teka... nakainom ka ba?" nag-aalalang tanong ni Mommy b

Chapter 41 (book 4)

DEVI POV Kung hindi lang talaga umiikot ang paningin ko, hinding-hindi ako papayag na ganito kami kalapit kay Winston. Hindi din ako papayag na alalayan niya na ako ng ganito. "Easy, relax...hindi naman kailangan magmadali sa paglalakad eh..." mahinahon niyang paalala sa akin Hindi ako sumagot. Nakayuko lang ako habang pilit na kinokontrol ang paghinga ko. Makalipas ang ilang sandali ay narating din namin ang tapat ng silid ko. Aakma na sana akong bibitaw sa kanya nang muli na namang umikot ang paningin ko. "Dahan-dahan. Tsk, bakit ba ang tigas ng ulo mo. Sinabi ko nan gang hindi mo pa kaya ah?" seryoso niyang wika. Sa pagkakataon na ito, may halong diin na ang tono ng boses niya. Hindi ko alam kung naiinis ba siya sa akin or sadyang napapagod na din siya. Muli niya akong hinawakan sa baywang upang hindi ako mawalan ng balanse. Napapikit ako at napabuntong-hininga. "Sorry, akala ko kaya ko na! Nakakahiya tuloy…." halos pabulong kong bigkas "Don’t mention it! Sin

...

35 36 37 38 39 40

SCAN CODE TO READ ON APP