All Chapters of Love Me Harder, Mr. Billionaire: Chapter 371 - Chapter 380

DEVI POV Kahit papaano, nakatulog din naman ako nang maayos. Nang magising ako, eksaktong alas-tres na ng hapon. Mula sa loob ng aking silid ay naririnig ko na ang malakas na tugtog ng musika mula sa garden. Kasabay nito ang ingay ng mga taong abala sa paghahanda para sa nalalapit na selebrasyon. Marahan akong bumangon mula sa kama at nag-inat upang maalis ang natitirang antok sa aking katawan. Pagkatapos ay naglakad ako patungo sa malaking bintana ng aking silid at sumilip sa labas. Tama nga ang hinala ko kanina. Halos tapos na ang lahat ng preparasyon. Ang garden na kanina lamang ay puno ng mga taong nagmamadaling magkabit ng dekorasyon ay ngayon ay mistulang isang engrandeng venue para sa isang malaking pagdiriwang. Nakapuwesto na ang iba't ibang food booths sa magkabilang gilid ng damuhan. Sa gitna naman ay nakalatag ang isang napakahabang buffet table na puno ng iba't ibang putahe na maingat na inayos ng mga caterer. May mga bilog na mesa at upuan na ring nakapuwest

DEVI POV “Nicholai po ang pangalan ko. Pero Nico na lang po ang itawag n'yo sa akin," sagot niya. Sa totoo lang, hindi ko inaasahang sasagot siya sa tanong ko. Mas lalong hindi ko inaasahang kusa siyang titigil sa pag-iyak. "Nicholai? Wow, nice name. You can call me Tita Devi. Kakarating ko lang galing Manila at wala pa akong gaanong kaibigan dito sa lugar ninyo. Nicholai, can you be my friend?" nakangiti kong tanong. Agad niyang pinunasan ang mga luha sa kanyang mga mata. Sa pagkamangha ng lahat, kusa rin siyang tumayo mula sa malamig na sahig. "You're beautiful, Tita! Can you be my girlfriend instead?" seryoso niyang sagot. Hindi ko napigilang mapangiti. Kung hindi ako nagkakamali, pito o walong taong gulang pa lamang ang batang ito. At mukhang maaga yatang natutong mambola. "Sure. Pero kailangan mong maintindihan na ayaw ni Tita Devi ng iyaking bata at laging nagtatantrums," pabiro kong sagot. "Kaya lang naman ako umiyak kasi pinalo ako ni Mommy," pagsusumbong niy

DEVI POV Tahimik kaming umakyat sa entablado. Nasa ibaba ang daan-daang matang nakatingin sa amin habang isa-isang ipinapakilala ni Mommy ang kanyang pamilya. "Ang mga anak ko na ipinagmamalaki ko," nakangiti niyang wika habang inilalapit kami sa kanyang tabi. "Si Peter, si Febe, at ang panganay kong si Doctora Devi." "At siyempre," muling dugtong ni Mommy habang nakangiti kay Winston, "ang anak kong si Winston Imperial." Agad na umalingawngaw ang magkahalong palakpakan at bulungan mula sa mga bisita. Hindi na bago iyon. Isa si Winston sa mga kilalang personalidad sa bansa kaya natural lamang na marami ang humanga at bumati sa kanya. Napansin kong bahagyang namula ang mga mata ni Mommy bago siya muling nagsalita. "Gusto ko lang magpasalamat sa Panginoon dahil sa kabila ng lahat ng pagsubok na pinagdaanan namin, heto kami. Kumpleto. Masaya. At nagkakaisa." Napuno ng katahimikan ang buong hardin. Marahil ay naramdaman din ng mga bisita ang bigat ng damdaming nasa lik

DEVI POV Huwag kang mag-alala. Sandali lang naman tayo. Isa pa, nasa trentahin ka na para lokohin pa kita," seryoso niyang muling wika. Awtomatiko namang napataas ang kilay ko dahil sa sinabi niya. Akala mo naman, ako lang ang trentahin sa aming dalawa. Eh mas matanda pa nga siya kumpara sa akin eh. Gayunpaman, wala na rin akong nagawa kundi pagbigyan siya sa gusto niyang mangyari. Tutal, kung magkukulong lang din ako sa kwarto, malabo rin akong makapagpahinga. Sa lakas ng tugtugin at ingay ng mga tao, baka sumakit lang ang ulo ko. Kasama si Winston, sumakay ako sa kanyang kotse. Ilang sandali lang ang lumipas at binabaybay na namin ang mga kalsada ng probinsya ng Altera. Hindi ko maiwasang mapatingin sa paligid. Marami sa mga establisimyentong nakikita ko ay bago sa aking paningin. May mga bahay ding mukhang kamakailan lamang itinayo. Napakalayo na talaga ng narating ng probensyang ito. Ang dating lugar na halos walang maayos na kalsada ay ngayon ay maunlad na. Ang mas n

DEVI POV '"BAKIT dito mo ako dinala?" seryosong tanong ko kay Winston. Sa harap namin ay ang umuusok ng cacao chocolate na ginawa mismo ni Manang pagkapasok pa lang namin dito sa loob ng Villa "Alam ko kasi na naghahanap ka ng lugar na tahimik kaya dito kita dinala." sagot din naman niya kaagad sa akin "Okay na ako doon sa mansion." sagot ko din naman kaagad sa kanya "Alam kong hindi! By the way, masarap iyang hot chocolate habang mainit pa kaya inumin mo na." wika niya. Kaagad naman akong napatitig sa umuusok na chocolate drink bago dahan-dahan na hinawakan ang tasa at sumisimsim ng kaunti "So, what do you think, okay na ba sa iyo ang templa?' nakangiting tanong niya sa akin. "Okay lang naman, hindi naman ako mapili pagdating sa pagkain.'" seryosong sagot ko. Kaagad din naman siyang napatango "Siya nga pala, Devi, talaga bang wala kang balak na magtagal dito sa probensya? I mean, nandito ang Mommy mo at sure akong malulungkot siya kapag umalis ka kaagad." seryoso niy