Tous les chapitres de : Chapitre 471 - Chapitre 480

TBBNHW 177Nanlamig si Psyche sa kanyang narinig. Dying? Did she heard it right?"W—what did you say?" Mahina niyang bigkas."She had cancer and it's already in its final stage. The doctor said her time is now limited," sagot ni Zeus.Nangatog ang kanyang tuhod nang tuluyan ng pumasok sa kanyang isipan ang naging sitwasyon ni Camille. Mabuti nalang at naging maagap si Zeus. Inalalayan siya nitong makaupo sa pinakamalapit na sofa.Nanatili naman siyang tahimik habang isinasaulo ang lahat. Camille is dying. She left Zeus because she's sick and not because she's having an affair with another man."Natakot ako na kapag nalaman mo, iisipin mong may nararamdaman pa ako sa kanya. I didn't want to stain our happiness with her tragedy. I thought I could handle it alone... I thought I could keep it in myself. But I didn't realize that the secret I was keeping is starting to ruin what we have," anito sa mababang boses habang nakayukyok sa kanyang mga binti.But she remained silent. The realizati

TBBNHW 179"Thank you, Psyche," mahina nitong bigkas.Ibinalik niya ang baso sa bedside table bago hinarap ang babae. "Where have you been all this time, Camille? Bakit ngayon ka lang nagpakita?" tanong ni Psyche. Ang kanyang tinig ay pinaghalong pait at kuryosidad.Malungkot naman itong ngumiti. "Nalaman kong may sakit ako ilang buwan bago ang kasal sana namin ni Zeus, Psyche. I thought I could hide it all until that moment comes. I put heavy make up so I would look radiant. Sinubukan kong magpanggap na okay ako. At nagpapasalamat din ako na hindi naging madalas ang pagkikita namin ni Zeus noon dahil sa trabaho niya, kaya hindi niya napansin ang unti-unting pagbabago sa akin."Huminto ito para huminga nang malalim, ang bawat hininga ay tila may kasamang hapdi. "But then... I realized, ayoko siyang ikulong sa isang pagsasama na alam kong hindi rin magtatagal. I didn't want him to wake up one day as a widower before we could even celebrate our first anniversary. I didn't want to make

TBBNHW 181"Then I will come with you home."Gulat siyang napatitig kay Zeus. "You will leave without waiting for her to wake up?"Hinawakan nito ang magkabila niyang kamay at marahan na pinisil. "I know you're tired of my sorry. I also know I can't coax you with my surprises anymore. All I could do is to be by your side to prove to you that it's only you. I won't come here unless you're with me… I won't stay here unless you'll stay with me."Isang masuyong ngiti ang sumilay sa kanyang labi. Those words were so good to hear but painful at the same time. Maybe because there are times that even when the two people loved each other, instances won't let them be together.Hinawakan niya ang pisngi nito at marahan na hinaplos. "I appreciate your loyalty towards me. I understand you, Zeus. And I am alright. You can stay here until she wakes up. I will be waiting for you at home. Please..."Sa huli, wala na itong nagawa pa kundi ang payagan siyang umuwi. Camille was still in the ICU when Zeus

TBBNHW 183"A change of heart yet here you are shaking and crying? Sigurado ka bang nagsasabi ka ng totoo o pinoprotektahan mo lang si Zeus para hindi ako magalit sa kanya?" Malamig na turan ng kanyang ama.Subalit bago paman siya makasagot, may narinig na silang komosyon mula sa labas. Lahat sila ay napatingin sa nakasarang pintuan kung saan nanggagaling ang ingay. Isang marahas na kalabog sa labas ng gate, kasunod ang boses ni Zeus na halos mapatid na ang ugat sa leeg sa pagsigaw."Psyche! Mag-usap tayo! Please, Psyche!"Napalunok si Psyche kasabay ng pagsigid ng pag-aalala sa kanyang dibdib. Isn't he supposed to go to the hospital? Bakit naroon ang lalaki sa labas ng mansion nila?Mula sa labas, pinagmasdan ni Thomas ang reaksyon ng kanyang anak bago siya nagsalita. "Go upstairs, Psyche," maawtoridad nitong utos. "At wag kang lalabas hangga't hindi ko sinasabi.""Pero, Dad—""No buts. I will handle this," putol ni Thomas, ang mga mata ay malamig na tila yelo. Sumulyap pa ito sa kan

TBBNHW 185Nagising si Psyche na parang hinahalukay ang kanyang sikmura kaya naman agad siyang bumangon at tumakbo patungong banyo. Sinubukan niyang sumuka pero dahil hindi siya nakakain ng hapunan kagabi, puro laway lang ang lumabas.Nang tumayo siya para sana maghilamos, bigla nalang umikot ang kanyang paningin dahilan para mapaupo siya sa sahig. Hindi niya alam kung ilang minuto siyang nakayukyok doon hanggang sa narinig niya ang mahinang katok mula sa labas ng kanyang pintuan.Humugot siya ng hangin bago dahan-dahan na tumayo. Mabuti nalang at hindi na siya nahuli pang muli kaya malaya na siyang naglakad patungo sa may pintuan. Pagbukas niya, bumungad sa kanya ang mukha ng kanyang Mommy Perisha.Agad namang napalis ang ngiti sa labi nito nang makita ang kanyang hitsura. "Oh, goodness! What happened? Namumutla ka Psyche!" Natataranta nitong sambit.Isang pilit na ngiti ang sumilay sa kanyang labi bago siya nagsalita. "Maybe I'm just stressed out about what's happening Mom but I'll