《เหมยฮวาฤดูหนาว》全部章節：第 171 章 - 第 180 章

เหยียนซินจูมองสาวใช้ตนเอง เห็นอีกฝ่ายยืนกุมแขนตัวสั่น สายตาเย็นชาหันมามองจ้าวเหมยฮวาเขม็ง เงาร่างงดงามของท่านหญิงเหมยฮวาเหาะเหินมาหยุดตรงหน้าหญิงสาว พลางปรายตามองต่ำอย่างหยิ่งผยอง“จ้าวเหมยฮวาเอ๋ย รู้อะไรหรือไม่ ในใจข้านั้นรังเกียจเจ้าเป็นที่สุด หากมีใครสักคนบนโลกนี้ที่ข้าต้องการเอาชีวิต คนคนนั้นคือ

ดวงตาคู่งามฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย หญิงสาวมองผู้อาวุโสที่มีท่าทางเป็นปรปักษ์กับตนเองอย่างค้นหา หากจะบอกว่าเป็นสหายท่านอาจารย์ตา คนตรงหน้าก็ดูไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย ทว่าจ้าวเหมยฮวาในยามนี้ไม่อาจต่อต้านพลังอีกฝ่ายได้ นางจึงไม่ลังเลแม้แต่น้อย ที่จะทำตนเป็นจิ้งจอกแอบอ้างบารมีเสือ “ผู้อาวุโสรู้จักกับอาจ

เสียงหินแตกดังก้องไปทั่วป่าเหมยฮวา เพียงไม่นานบนท้องฟ้าสีครามเข้มก็ปรากฏรอยตัดสีขาวเป็นทางยาว เจ้าของปรากฏการณ์นั้นลอยละลิ่วทิ้งเงาร่างตนไว้บนผืนฟ้า มองดูราวกับแผ่นกระดาษที่ถูกขีดยาว รู้สึกได้ว่าฝีมือช่างร้ายกาจ ทุกคนต่างเงยหน้ามองผู้มาใหม่ เห็นเป็นชายชราใบหน้าอิ่มเอิบผ่องใส ผมบนศีรษะทุกเส้นเป็นสีข

“พูดมากไปทำไมให้เหม็นน้ำลาย พวกเราชาวยุทธ์ไม่ยึดติดอยู่แล้ว ข้าพอใจจะทำร้ายหลานสาวเจ้าแล้วทำไม หากไม่พอใจก็ลงมือได้เลย ข้าพร้อมต่อยตีเสมอ” พูดจบเจ้าตัวพลันถลกชายแขนเสื้อขึ้นสูง ยืนแอ่นหน้าสองมือเท้าสะเอว ดูแล้วไม่ต่างอันใดกับอันธพาลเฒ่าจอมเกเรผู้หนึ่ง เซี่ยวซุนไฉหน้าเขียวหน้าดำพูดไม่ออก หากสู้ได้

เจียงเหิงนั้นเป็นหมอโดยตรง ย่อมรู้ดีถึงผลร้ายในการถ่ายปรานของอาจารย์และสหาย จริงอยู่ที่ยามนี้ศิษย์น้องร่างกายไร้การต่อต้าน เป็นโอกาสอันดีที่จะถ่ายปราน ทว่าในความราบลื่นนั้นก็มีความเสี่ยงไม่น้อย เนื่องจากปรานของผู้เฒ่าทั้งสองแข็งแกร่งเกินไป หากร่างกายของเจ้ารองรับไม่ไหวขึ้นมา คงต้องมีการสูญเสียเกิดขึ