All Chapters of เจ้าจันทร์ของภาคิน: Chapter 11 - Chapter 20

ภาคินอุ้มเจ้าจันทร์ที่ร่างกายเปลือยเปล่าแล้วพามาวางบนเตียงนุ่มที่เต็มไปด้วยกลิ่นกายประจำตัวของเขา ทันทีที่วางลงกลีบปากบางก็ถูกปากหนาครอบครองบดจูบด้วยความดุดันด้วยอารมณ์ที่พุ่งทะยานจนถึงขีดสุด วงแขนเรียวก็โอบเข้าที่รอบคอของร่างสูงอัตโนมัติและจูบตอบร่างสูงอย่างเร่าร้อน ลิ้นหนาเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กไปมาจนเกิดเสียงเฉอะแฉะของน้ำลาย ร่างกายเปลือยสองร่างขยับเข้าหาเบียดเสียดกันมากขึ้น ถูไถกันไปมาเพื่อตอบสนองความเร่าร้อนที่โหมกระหน่ำไม่หยุด เจ้าจันทร์นเวลานี้ลืมไปแล้วความรู้สึกต่อต้าน ลืมกระทั่งคำพูดของตนเองทุกอย่าง มันเกินเลยยิ่งกว่าคำว่ารู้สึก แต่มันเกี่ยวพันให้สองร่างผูกพันกันมากขึ้นทั้งร่างกายและจิตใจ ภาคินที่โหยหาร่างบางมาตลอด พอได้รับความรู้สึกตอบรับยิ่งทำให้เขาตักตวงจากหญิงสาวมากขึ้น มือหนาบีบเคล้นไปทุกจุดของกายสาวด้วยความเสน่หา ลิ้นร้อนตักตวงความหวานไม่หยุดหย่อน คราบน้ำลายก็ตวัดกินเข้าปากอย่างหื่นกระหาย “อ๊ะ!..” มือหนาของภาคินจับไปที่หน้าอกใหญ่ที่อวบอิ่มแล้วบีบมันอย่างแรงจนเจ้าจันทร์สั่นสะท้านด้วยความเจ็บปวด “ของพี่..” ภาคินบีบหน้าอกและใช้ปลายนิ้วเขี่ยจุกสวยเล่นไปมาทั้งสอง

“กลัวเหรอ พี่มีของจะให้นะ แต่ขอถามก่อน” “อะไรคะ จะถามอะไร ดีหรือไม่ดี” เจ้าจันทร์เอ่ยถามด้วยความสงสัย “เจ้าอยากมีตัวเล็กไหม” “เจ้าเป็นเลสจะไปคาดหวังเรื่องแบบนี้ได้ยังไง” “นับจากวันนี้เจ้าไม่ใช่ เจ้าเป็นเมียพี่และพี่ไม่ยอมให้ผู้หญิงหน้าไหนมายุ่งกับเมียพี่เด็ดขาด” “ไม่ใช่เมียสักหน่อย พูดอยู่ได้” “อยากโดนตีจริง ๆ ใช่ไหม” “โตแล้วนะไม่ใช่เด็ก จะมาตีอะไร” “ตีด้วยนี่ไง พร้อมสู้ตลอดเวลานะ” เจ้าจันทร์มองตามสายตาภาคิน ก็รีบคว้าหมอนมาโยนทันที “คนบ้า จะหื่นอะไรขนาดนี้” “อ้าว ไม่หื่นได้เหรอ เมียน่าเอาขนาดนี้” “ไม่ใช่ เมี~” เจ้าจันทร์รีบเอามือปิดปากทันที “เหอะ ดีนะที่ปิดปากทัน ถ้าหลุดพูดออกมาไม่รู้จะได้นอนเมื่อไหร่ พี่มีแรงตลอดเวลานะ” เจ้าจันทร์ที่ทำปากขมุบขมิบจนภาคินอดไม่ได้ที่จะจูบปากบางย้ำ ๆ อย่างมันเขี้ยว “พี่ถามเจ้าตรง ๆ นะ เจ้าอยากมีตัวเล็กไหมลูกของเราสองคน ลูกที่มีพ่อแม่ชื่อภาคินกับเจ้าจันทร์” เจ้าจันทร์อดไม่ได้ที่จะหวั่นไหวกับคำว่าลูก เธออยากมีลูกมาโดยตลอด แต่ไม่อยากข้องเกี่ยวกับผู้ชาย และคิดว่าวันหนึ่งจะไปรับเด็กมาเลี้ยง แต่มันติดปัญหาที่พ่อแม่ของเธอไม่ยอมรับค

เช้าวันใหม่ภาคินตื่นขึ้นมาด้วยรอยยิ้มที่สดใส เขาลุกขึ้นมาหอมแก้มหญิงสาวข้างกายก่อนจะลุกไปชำระร่างกายในห้องน้ำ หลังจากที่อาบน้ำเสร็จก็เดินไปห้องครัวทันที และลงมือทำอาหารเช้าให้หญิงสาวที่นอนหลับสบายในห้องทันที เขาเลือกเมนูไว้สามอย่าง ตามด้วยขนมปังปิ้งและชาไทยเย็นหนึ่งแก้ว ส่วนตัวเขาก็กินกาแฟตามเดิม น้อยครั้งที่คนอย่างภาคินจะเข้าครัวทำอาหารให้ใคร นอกจากครอบครัวและเจ้าจันทร์ ก็ไม่มีใครหน้าไหนเคยได้ชิมฝีมือเขาเลยสักคน หลังจากที่อาหารเสร็จหมดทุกอย่าง เขาก็เอามันมาวางบนโต๊ะอาหาร และเดินเข้าไปเรียกอีกคนให้มากินข้าว “เจ้า เจ้าคะ ตื่นก่อนนะ มากินข้าวก่อน” ภาคินเขย่าตัวหญิงสาวสองสามครั้งก็ไม่มีทีท่าว่าจะตื่น เขาเลยลูบไล้ไปตามลำตัวเพื่อแกล้งให้อีกคนตื่นขึ้นมา “อื้อ!” เสียงครางอื้ออึงบ่งบอกถึงความไม่ชอบใจ “อื้อ ก็ตื่นสิคะ” ภาคินก็ยังไม่เลิกหยอกหญิงสาว เขามีความสุขกับการได้แกล้งหญิงสาวแบบนี้ เขาลูบจุดกลางกายของหญิงสาวด้วยความพอใจ แต่ไม่คิดจะรังแกซ้ำ แต่มือกับล้วงเข้าไปแล้ว นิ้วดันเข้าออกจนทำให้เกิดเสียงลามกขึ้นมา และเหมือนร่างกายมันจำเพราะมันตอดรัดนิ้วภาคินแทบหัก “อ่า ซี๊ดด” “ไม

ตกเย็นเจ้าจันทร์กลับมาที่คอนโดตัวเอง เพราะภาคินโทรมาบอกว่าอยากมานอนค้างที่นี่ เธอได้แต่ตามใจ ไม่ถามอะไรมากเพราะไม่อยากหาเรื่องเจ็บตัวในขณะที่ร่างกายยังบาดเจ็บอยู่ ตั้งแต่ที่เข้าห้องมา ก็รับรู้ได้ทันทีว่ามีคนเข้ามาในห้องนี้ตอนที่เธอไม่อยู่ อาจจะเป็นคนนั้นมั้งเพราะยังไม่ได้เปลี่ยนรหัสห้อง ไม่คิดว่าตัวเองจะหละหลวมขนาดนี้ แต่จะกลับมายุ่งกับเธอทำไมอีก หรือว่าการเลือกของคนนั้นผิดพลาดกันนะ พี่ภาคินดูแลไม่ดีหรือไงกัน? หรือคิดจะกลับมา!! เสียงเคาะหน้าประตูทำให้เจ้าจันทร์จ้องมองไปที่ประตูด้วยใจที่เต้นระทึก แต่สองเท้าก็ก้าวเดินออกไป ไม่แน่ใจว่าใครกันแน่ที่อยู่หลังประตูบานนั้น มือบางเลื่อนไปจับประตูก่อนจะเปิดมันออกมา และผ่อนลมหายใจออกมาอย่างแผ่วเบา ภาคินนั่นเอง… “หืมม เป็นอะไรคะ ทำไมถอนหายใจแบบนั้น” “เปล่าสักหน่อย” “โกหกผัวระวังจะไม่ได้นอนนะ ว่ายังไง” ภาคินรั้งคอเจ้าจันทร์และพาเดินเข้าไปในห้อง แต่ก็ไม่วายขู่ให้อีกคนตกใจเล่น “ยังเจ็บอยู่เลยนะ ยังจะใจร้ายทำกันลงหรือไง” เ

“ไม่เอา มันเจ็บ ไม่ให้ทำแล้ว”“อ่า..ไม่ทันแล้วคนดี แน่นมากเลย ไม่ว่าจะกี่นิ้วร่องนี้มันก็แน่นเหลือเกิน”ภาคินไม่สนใจว่าอีกคนจะห้ามปรามอย่างไร ที่เขาสนใจตอนนี้ เขาจะทำให้เมียสาวของเขาตอบรับสิ่งที่เขาเรียกร้องทุกอย่างเสียงเฉอะแฉะที่นิ้วดันเข้าออก ทำให้หญิงสาวหมดสิ้นท่าด้วยความเสียว สองมือบีบขยำหน้าอกตัวเองเพื่อระบายความเสียว“พี่คินขา ให้หนูแตกเถอะค่ะ หนูไม่ไหวจริง ๆ”“ได้สิ ผัวจะให้เมียแตกเดี๋ยวนี้แหละค่ะ อ้ากว้าง ๆ สิคะ แหกมันเลยค่ะคนดี และแตกมันใส่นิ้วพี่ แตกคานิ้วพี่เลยค่ะ”ภาคินเอ่ยเสียงกระเส่า เมื่อร่างบางร้องขอ เขาจะขัดใจได้อย่างไร เขากระแทกนิ้วไม่กี่ที น้ำคาวใสก็ทะลักออกมา พร้อมกายบางที่กระตุกไม่หยุด เขาถอนนิ้วออกมา และใช้ลิ้นเลียมันจนสะอาดร่างกายเปลือยเปล่าลุกขึ้นอย่างยากลำบาก ทันทีที่เท้าอยู่บนพื้น เธอก็นั่งลงตรงหว่างขาชายหนุ่มทันที เจ้าจันทร์ในตอนนี้ไม่ใช่เจ้าจันทร์ที่ใคร ๆ รู้จักอีกแล้ว แต่เป็นเจ้าจันทร์ที่ภาคินมีสิทธิ์เห็นได้เพียงคนเดียวมือบางลูบท่อนเอ็นที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความหลงใหล ลืมสิ้นความอายเมื่อถูกครอบคลุมด้วยอารมณ์สวาท ริมฝีปากบางครอบครองแก่นกายนั้นเข้าไปจนคับป