บททั้งหมดของ State Red Sun ร้ายซ่อนรักฉบับโหด: บทที่ 301 - บทที่ 310

ฉันออกมาจากห้องน้ำก็เจอร่างเน่าๆ ของริกกี้นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง เข้าไปดมใกล้ๆ กลิ่นเหล้ากับกลิ่นบุหรี่นี่คลุ้งเลย ไม่รู้อัดเข้าไปกี่มวน ความขุ่นข้องหมองใจที่ยังไม่ซาลงทำฉันไม่อยากยุ่งกับเขาแต่ก็อดไม่ได้จริงๆ สุดท้ายก็พ่ายแพ้ความห่วงใยที่ท่วมท้นอยู่ข้างในจับร่างสูงถอดชุดอย่างทุลักทุเล เวลาหลับนี่ตั

“ริตา?” เสียงทักดังขึ้นเมื่อเห็นริตาเดินควงริกกี้เข้ามาในงาน เจ้าของเสียงยังไม่เห็นฉันเพราะฉันตามมาห่างๆ ต่อเมื่อฉันเดินมาหยุดอยู่ข้างๆ ริตากับริกกี้ เจ้าของเสียงก็ทำหน้าอึ้งๆ ยัยลูกตาลมางานนี้ด้วยเหรอ บังเอิญจริงๆ “นั่น... เธอคิดอะไรอยู่น่ะ” ลูกตาลเหลือบมาเห็นฉัน

อะไรคือไม่หิววะ “ไหนใครบอกไม่หิว” เดินตามเข้ามาแซะ มองร่างบางในชุดราตรีสีแดงเข้ารูปเน้นทรวดทรงองเอวดูยั่วยวนจนยากจะถอนสายตา จู่ๆ ความรู้สึกประหลาดก็แล่นปราดเข้ามาในหัว ผมกลืนน้ำลายอึก รีบถอนสายตากลับมาก่อนจะทนไม่ไหวจับคนที่กำลังหิวปล้ำรอให้อิ่มก่อนดีกว่า ยังไม่อยากโดนดุผมออกมานั่งดูทีว

ครื้ด!~ ครื้ด!~ เสียงสั่นจากโทรศัพท์ริกกี้ที่กองอยู่บนพื้นรบกวนอย่างบอกไม่ถูก ฉันผลักแผ่นอกเปลือยเปล่าออกห่าง รู้สึกเจ็บหลังไปหมด “ริก... โทรศัพท์” “ช่างมันน่า” เขาโน้มใบหน้าลงมาซุกไซ้ซอกคอ แต่มันน่ารำคาญนะ “งั้นก็ปิดเครื่องก่อน” “หือ?” ริก

“ริก วันนี้ไม่ใช่เหรอที่ฮานแข่ง” “อือ” “ไม่ไปดูเหรอ” ฉันจ้องใบหน้าคมคายใต้แสงเทียนสุดโรแมนติกบนโต๊ะดินเนอร์หรูวิวติดกระจกในร้านอาหารราคาแพง แค่สั่งแชมเปญกับสเต็กไปชิ้นหนึ่งก็เล่นเอากระเป๋าตังค์แห้งแต่ริกกี้รวย ฉันไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องเงินก็ได้ ถึงแบบนั้นพอคิดว