บททั้งหมดของ Final Call ประกาศครั้งสุดท้าย...อย่าท้าทายกัปตัน: บทที่ 51 - บทที่ 60

เมื่อวานคานะบอกว่าเขา..บินจนไม่กลับบ้านกลับช่องหรือว่าเขาจะรู้?! ว่าพี่น้ำปั่นกับพี่ไทม์กำลังเดทกัน? โอ้ย!..มันไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย แต่ฉันสงสัยจัง..ทำไมเขาต้องทำแบบนั้นด้วย จนเหรอ? ก็ไม่...อกหักจากพี่น้ำปั่นเหรอ? ก็อาจจะมีส่วน...ฉันนอนแผ่หลากลางเตียงคิดอะไรไปเรื่อย วันอาทิตย์แบบนี้ ฉันไม่อยากไป

ฉันกำส้อมในมือแน่น มึงมา..มาเลยมา!"ป้าฟังผมนะ ผมน่ะ...ชอบป้ามาก" ฉันเหวี่ยงส้อมไปมาเหมือนคนเมายา เมื่อไคล์เขาค่อยๆเดินมาหาและพูดจาอ้อนวอนฉัน"ออกไป ฉันมีแฟนแล้ว-_-!""แล้วไง...ผมชอบป้าไม่ได้ชอบแฟนป้า" อีบ้าไคล์ อีหน้าด้านหน้าทน ฉันชักจะไม่ไหวกับแกแล้วนะ"ก้าน!-_-" ฉันรีบตะโกนเรียกก้านแก้ว แหม่!..ตอ

"เธอพูดแล้วนะ..ว่าเธอพร้อมที่จะเป็นของฉันคนเดียว" เขาถามพลางรดลมหายใจลงซอกคอฉัน น้ำในสระอุ่นกำลังพอดี แต่ทำไมฉันตอนนี้..ร้อนวูบวาบไปทั้งตัว"ถ้ากัปตันมีแค่เจแปน..ก็ตามนั้นค่ะ^^""ฉันจะมีแค่เธอ...และเธอต้องเป็นของฉันคนเดียว ถ้าฉันรู้ว่าเธอนอกลู่นอกทางล่ะก็...ฉันจะไม่เตือนเป็นครั้งที่สอง"เสียงเย็นที่

"ไม่ดีกว่าค่ะ หนูรีบ..ป้าสวยมาหาไคล์เหรอคะ?-_-" ป้าสวยยิ้มหวาน พอประตูลิฟต์เปิด..ท่านก็เดินออกมาพร้อมๆกับฉัน"ใช่จ้ะ ป้ามาสอนเย็บตุ๊กตา ไม่รู้ไปเก็บมาจากไหน ยับเยินเชียว^^" พูดจบป้าสวยก็ทำกวักมือให้ฉันมองตาม ก่อนท่านจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางสายมาหมาดๆเปิดรูปให้ดูเอิ่ม...รูปไคล์กำลังนั่งพื้นจับตุ๊กต

"อ่าส์...เช้า สาย บ่าย เย็น ตอนไหนก็ตอดเก่ง"ฉันร่อนเอวรับแล้วจับมือเขาแนบแก้ม ก่อนที่ร่างใหญ่ที่กระแทกจะไม่เบาแรง เขาทั้งโน้มลงมาจุมพิต ทั้งโถมใส่นานสองนานที่เอวหนาเขาทำงาน...เขาจับฉันขึ้นควบ จับฉันโก้งโค้งจนขาสั่น จนสุดท้ายร่างใหญ่จับฉันพลิกนอนและโถมใส่อีกครั้ง ก่อนจะกดแก่นกายที่เปียกด้วยน้ำสวาท