ログイン"ถามจริง? o_O เฮ้อ...สงสารน้องนะ แต่จะทำยังไงได้ เราว่าไทเปเข้าใจเชนนะ อย่าคิดมากเลย^^"เจแปนยังน่ารักและดีกับผม ขนาดผมทำร้ายจิตใจเธอและนอกใจเธอมานานซึ่งผมรู้สึกโชคดีมาก..ที่สิ่งที่ผมทำ มันไม่ได้จบที่เสียใครสักคนไปผมยังมีเพื่อนที่ดี มีแฟนที่ดี..และได้ลงเอยกับคนที่รักผมทั้งใจและตอนนี้มีผมก็มีพยายา
พามาส่งงั้นเหรอ?ผมอึ้งไปเลย...ผมรู้สึกผิดมาก ทำไมผมต้องถ่อไปพระรามสองดูชุดเครื่องนอนเอาวันนี้ ทำไมผมถึงทิ้งโทรศัพท์ปล่อยให้เธอโทรเข้าจนแบตหมดทำไมวะ?!ถ้าไทเปกับลูกเป็นอะไร ผมไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ"ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ"ผมยกมือไหว้พี่บุรุษไปรษณีย์รอบที่สิบ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะยิ้มและตบไหล่ผมเบ
ฉันขยับตัวซ้ายทีขวาทีบนโซฟา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางหมาดๆ ขึ้นมากดโทรหาพี่เชนอีกครั้งแต่โทรเท่าไหร่พี่เชนก็ไม่รับ แถมสายหลังๆยังปิดเครื่องอีกต่างหากเขาขับรถอยู่ ติดประชุม หรือยุ่ง? ทำไมไม่บอกฉันบ้าง นี่จะมืดค่ำแล้วนะฉันเป็นห่วง และท้องฉันก็แก่มากด้วย ทำไมพี่เชนกล้าทิ้งฉันไว้แบบนี้ตุบๆฉันคลำ
ตอนนี้เราคุยไปทำไป..แถมยังห้ามลูกเด็กเล็กแดงไปด้วย จนสักพักของเซอร์ไพรส์เราเสร็จ ฉันพับกระดาษผลตรวจเป็นรูปหัวใจห้อยลูกโป่งไว้เพียบแต่!....ลูกโป่งหลายลูก กระดาษพับหัวใจก็หลายดวง พี่เชนจะมีความอดทนไขปริศนาแสนเซอร์ไพรส์ฉันได้ไหม?!"เรียบร้อย! เฮ้อ..พี่เจแปนคิดแผนเซอร์ไพรส์เก่งแบบนี้ เซอร์ไพรส์พี่กัปตั
เรื่องท้องไม่ท้อง..คงต้องเอาไว้ก่อน เพราะตอนนี้ฉันกับพี่เชนถูกดึงกลับไปนั่งร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่แล้ว และทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวว่าฉันควรมีลูกแฝด มีแข่งกับพี่เจแปนไปเลย"ไม่ไหวครับๆ คนเดียวก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่?^^" พี่เชนตอบยิ้มๆแล้วตักนู่นตักนี่ให้ฉันกิน"ไม่ไหว? เออๆเดี๋ยวยกโซลให้ไปเลี้ยงหนึ่งวัน คงไม
ฉันก้มมองท้องโตๆพี่เจแปน แล้วพยักหน้าทั้งน้ำตา"ค่ะ ไทเปจะรีบตามไป"ก้อก ก้อก ก้อก..."ออกมาได้แล้ว พวกเธอสองสาว^^" เมื่อฉันเห็นแม่ฮายเคาะประตูเปิดเข้ามา..น้ำตาฉันก็ไหลอีก เพราะฉันจำได้ ว่าเราไม่ถูกกันและเกลียดกันมาก.. แต่วันนี้ท่านกลับมาเป็นที่ปรึกษาและเป็นญาติผู้ใหญ่ให้ฉัน ฉันนึกไม่ถึงจริงๆว่าเราจ
"เวลาชั่งพอเหมาะ...เจแปนมาก็ดี เรากำลังคุยเรื่องคุณ" ฉันกำมือที่วางบนตักแน่น ก่อนจะหลับตานิ่งๆสักพักเพื่อให้กำลังใจตัวเอง"ค่ะ เรื่องอะไรคะ?" คุณเต้ผายมือไปที่กวาง เธอเหล่ตามองฉันแล้วกัดฟัน จนเส้นเลือดปูดขึ้นตามขมับ มันไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ ได้โปรด..อย่ามีเรื่องอะไรให้ฉันปวดหัวเลย ฉันมีโซลอยู่ในท้องฉัน
"เรียกทำไมคะ..?"ฉันถามกลับเรียบๆ จนคนข้างๆเงียบกริบ..แล้วก้มกินข้าวต่อ จนพี่ใบไม้พูดขึ้นมาว่า"เดี๋ยวจะหาว่าเสือก..งั้นฉันเอาคลิปไปให้พี่เวียร์ดีกว่า อย่าน้อยผู้ถือหุ้นก็จัดการอะไรได้มากกว่าฉัน เจแปนไปด้วยกันนะ..ฉันจะให้ทิชาโทรนัดแต่เช้า""ค่ะพี่ใบไม้"พี่ใบไม้พูดจบก็ลุกขึ้นพยักหน้ากับกัปตันไคล์ ก่อ
"พูดขำๆหรือพูดจริง มึงดูซีรี่ย์หักมุมเยอะไปนะ-_-""เรื่องแบบนี้..อะไรก็ไม่แน่นอนว่ะ " ผมไม่สนใจสองคนนั้น เอาแต่เพ่งมองหาความผิดปกติในเป้สีชมพู จนอยู่ๆ...แฟนกวางแม่งหันขวับมามองผม แล้วเดินอุ้มลูกดุ่มๆมาหยุดตรงหน้าพวกเราผม ไอ้เชน ไอ้ไม้ มองหน้ามัน และมันก็มองหน้าพวกผมทีละคนๆ ก่อนจะถามว่า..."ใช่คนที่
"รักนะอิพ่อ-_-" เท่านั้นแหละ..เขาก็หันกลับมาหอมฉันฟอดใหญ่ ก่อนจะเดินนำไปหาคนงาน..แล้วชี้นิ้วสั่งให้ช่วยสอยมะม่วงให้ โถๆอิดอก!! ให้เราบอกรัก..นึกว่านางจะปีนต้นมะม่วงแสดงความพยายาม ที่ไหนได้มันก็ใช้คนอื่นต่อ-_-แต่พอได้มะม่วงมา ไคล์เขาเป็นคนจัดการล้างและปอกให้ ส่วนฉันนั่งถ่ายไอจีสตอรี่อวดผัว..แพลนกล้อ







