All Chapters of The Billionaire's Backup Plan: Chapter 31 - Chapter 40

“Aray ko, Sofia!” Napasigaw na ako dahil sa paghila niya sa buhok ko. Sobrang sakit ng pagkakahila niya, to the point na pati ang anit ko nagrereklamo na. Feeling ko makakalbo ako sa ginagawa niya.Wala man lang umawat sa kaniya. Inudyok pa nila si Sofia na sampalin ako. Pero siyempre, hindi niya iyon magagawa dahil nakatalikod pa ako sa kaniya. Hindi niya naman mabitawan ang buhok ko dahil sa oras na gawin niya iyon ay gagantihan ko rin siya. Hindi ako pinanganak para apihin lang. “You deserve it! Hindi ikaw ang nababagay kay Alex; ako lang!”Kahit sinasabunutan na niya ako, nagawa ko pa ring tumawa. Lumalabas kasing desperada si Sofia. At kung hindi ako nagkakamali, ginawan niya ako ng kasalanan para mapatalsik sa kumpanya. Pero hindi siya magtatagumpay, kahit gustong-gusto niyang mapaalis ako.Alexus will never let go of Aelice. He loves her very much. Kaya confident akong hindi niya ako bibitawan. “At mas lalong hindi ka nababagay sa kaniya! Because you’re pathetic and he will

Maaga akong pumunta sa Highpearl Hotel kung saan gaganapin ang charity gala. Hindi ko kasabay si Alexus dahil may tatapusin lang daw siyang gawain sa kumpanya. Pinauna na niya ako rito para may representative sa ALera Group. Siyempre, bilang impostor ni Aelice, susundin ko ang utos niya. Isa pa, ini-expect ng lahat na dadalo ako. Mainit-init pa rin naman ang engagement ni Alexus at Aelice. Hindi ko lang pinapansin noon.Simpleng black long gown lang ang suot ko—may sparkling shimmering na dust, parang katulad sa night sky na may kasamang stars. V-cut ang style sa upper part, kaya litaw ang ganda ng suot kong necklace na bigay pa sa akin ni Alexus. May slit din ito sa bandang kaliwa ng hita ko. Hindi na ako nagsuot ng eleganteng gown dahil ayaw kong makuha ang atensyon nila. Ngayon pa nga lang na suot ko itong simpleng gown na ito ay napapatingin sa akin ang iba. What more pa kung binonggahan ko ang outfit ko?Kung hindi nga dahil kay Alexus ay hindi ako pupunta rito. Mas gugustuhin k

“You’re the one who is fake here! I don’t believe you! So, what if your necklace is original? You’re still an impostor, trying to copy Aelice.”Napatawa ako sa sinabi niya. Confident talaga siya sa pinaniniwalaan niya. I wonder kung sino ang source niya at kung paano niya nalaman ang tungkol sa pagpapanggap ko. Imposibleng walang traydor sa amin. “Sinong maniniwala sa iyo, Sofia? You can’t even give us proof that I underwent surgery,” sagot ko naman.Tama.Hindi niya ako mapapahiya ngayon dahil wala siyang matibay na ebidensya. At wala naman talaga siyang makukuha dahil natural ang mukha ko, gaya ni Aelice. Pero may part sa akin na nagtataka.Like, paano kami naging magkamukha? As in, carbon copy talaga. Kahit nga ang mga may doppelgänger ay may pagkakaiba pa rin. Bakit sa amin ni Aelice walang pagkakaiba? “They will believe me because I have power and a name. Not like you; you’re just a commoner who can’t even buy a luxury necklace, relying on Alexus’ wealth. A trash.” “Unlike yo

The number you have dialled is out of the coverage area. Please try again later.Ilang beses ko yatang narinig ang automated response na iyon mula sa network ni Aelice. Kanina pa hindi ma-contact ang number niya. Kahit text, wala akong natanggap.Hindi ko na alam kung paano siya kakausapin. Gusto ko lang namang malaman niya ang plano ni Alexus. Alam kong wala sa maayos na lagay ang lovelife niya dahil naiipit siya sa dalawang lalaki. Plus, sigurado akong kinukulit din siya ni Rustin.Baka kapag nakasal na siya kay Alexus, sa pamamagitan ko, hindi niya matanggap. Kaya mahalagang malaman niya ang nalalapit na kasal nila bago mahuli ang lahat. “Of course, sino bang nagsabi na hindi ako puwedeng magpadala ng voicemail?”Muli kong dinial ang number ni Aelice at pagkatapos magsalita ng automated response doon, nagsalita na ako. “Aelice, I know you’re hiding or running away for something. But you need to know that your wedding to Alexus is three days from now. Call me if you need something

The hall glowed under the soft afternoon light, and for a moment, I forgot how to breathe. Everything looked unreal—the glass walls catching the sun, the white roses lining the aisle, the faint piano music that seemed to echo inside my chest.Tahimik ang paligid. I could hear the soft rustle of my gown as I took my first step. My heart was pounding so hard I thought everyone could hear it.I looked up—and there he was. Alexus.He stood at the altar, tall and composed. But I could see it: the way his eyes softened when he saw me. That look made every fear disappear.But deep inside, I knew. Ang tingin na iyon ay hindi para sa akin. Kun’di para sa kaniya.The music swelled, and I walked slowly, each step heavier than the last. Not because of the gown, but because of the truth I carried. That in his eyes, I wasn’t Elize. I was Aelice.Paglapit ko, ngumiti siya. Ang ngiting iyon ay palaging nagpaparamdam sa akin na I feel safe, iyong sinasabi nilang ‘You’re home.Ngumiti ako pabalik. Sinu