All Chapters of Triplets and a Second Chance: Chapter 101 - Chapter 110

Chapter 103“Kung ayaw mong mag-divorce, that’s your choice.” Itinaas ni Amara ang kanyang ulo at tinitigan si Argus nang diretso. “Pero ako… gusto ko. Argus, please respect my choice and just sign it already.”Pagkasabi niya nito ay tumayo siya at tumalikod saka umalis nang walang alinlangan.At doon, parang may nabasag sa loob ni Argus. May butas na biglang bumuka sa dibdib niya—isang kalungkutan na kumakain sa kanya, walang awa, para bang may bagay na hindi na talaga maibabalik. Ibinaba niya ang tingin, nakatutok sa divorce agreement na nakapatong lang sa mesa. Hindi niya kayang buksan. Hindi niya kailangan. Alam na niya kung ano ang nakasulat doon.Tatlong taon silang mag-asawa. Hindi mahaba, hindi rin maikli. Pero… ano bang ginawa niya sa loob ng mga taong iyon?Kung magiging tapat siya, wala naman siyang ginawang lantaran para ipahiya si Amara. Pero hindi rin siya naging mabuti sa kanya. Hindi sapat. Hindi niya minahal nang sapat ang babaeng pinakasalan niya. Hindi niya tinupad

Chapter 105“Amara, kailan ka naging ganito?” Unti-unting dumilim ang malamig nang ekspresyon ni Argus. Si Carmela na nasa likuran ay tinakpan ang kanyang mukha at sumilip sa pagitan ng kanyang mga daliri. Talagang napakataray ng dating ng asawa ng boss niya. Wala pang naglakas-loob na magsalita kay Argus nang ganoon. Siya lamang ang naglakas-loob at hindi pa umatras.Si Amara ngayon ay parang paputok na sumasabog sa kaunting galaw at hindi na maayos kausap. Pinakinggan ni Amara ang mga salita ni Argus at pinagdikit ang labi.“Argus, ganito na talaga ako noon pa. Nagtiis lang ako sayo dati, kaya akala niyo lahat na wala akong ugali na kayang lumaban at puwede akong apihin.”Suminghot si Ysabel, at bumuhos ang kanyang mga luha na parang mga perlas na naputol ang sinulid.“Amara, tama na. Kasalanan ko lahat ito. Saktan mo na lang ako o pagalitan, pero pakiusap, huwag mong ibunton ang galit mo kay Argus dahil sa akin. Kasalanan ko rin noon. Kung hindi sana ako sinasamahan ni Argus pala

Chapter 106Pagdating nila sa pintuan ng bahay ni Amara ay naroon na rin ang locksmith. Bahagyang ngumisi si Ysabel, puno ng kasiyahan at tusong tagumpay ang kanyang mga mata.Ngayon… mahuhuli ka na namin, Amara. Ikaw at ang bata mo, wala na kayong ligtas.Mabilis at sanay ang kilos ng locksmith. Ilang sandali lang, bumigay ang kandado ng bahay at bumukas ang pinto.Sa loob ay may palabas na cartoon na umaalingawngaw mula sa telebisyon. Walang nakakaalam tao sa loob na may nangyayari sa labas ng pintuan.Hindi na nakapaghintay si Doña Luciana. Sa sobrang pananabik na makita ang kanyang apo ay diretsong pumasok ito sa loob, nakalimutan ang pagiging elegante at disente bilang isang ginang.Ang biglaang pagsalakay nila ay ikinagulat ng lahat ng naroon sa bahay.Napatigil si Doña Luciana nang makita ang isang batang nakatingin sa kanya mula sa sofa. Napuno ng luha ang kanyang mga mata sa isang iglap. Lumuhod siya at walang alinlangang niyakap ang bata.“Apo ko!” bulalas niya, nanginginig

Chapter 108Samantala, sa kabilang panig ay hindi mapalagay si Ysabel. Hindi siya makatulog, inuukit sa isip niya ang mukha ni Elara.Hindi… hindi ako nagkakamali. Anak siya ni Amara. Pero bakit sinasabi na walang relasyon sa dugo? Paano nangyari iyon?“Anak, anong iniisip mo’t mukhang pasan mo ang mundo?” tanong ng kanyang ina na si Lilian, habang nilalapitan siya.Nag-angat ng tingin si Ysabel, mabigat ang boses. “Mom… I discovered something. Buhay pa ang anak ni Amara.”Nanlaki ang mga mata ni Lilian. “Ano? Hindi ba’t matagal nang sinabi… na pina-abort ang bata?”Umiling si Ysabel, pero may alinlangan. Dahan-dahan niyang ikinuwento kay Lilian ang buong pangyayari.Hindi makapaniwala si Lilian, hawak ang braso ng anak.“Diyos ko, Ysabel… dinala mo pa talaga Luciana at si Argus doon? Hinanap ninyo ang bata?” “Yes.” Tahimik na tumango si Ysabel.Mariin siyang tiningnan ng ina, halatang nag-aalala.“Oh, anak ko…” bulalas ni Lilian, “…mabuti na lang at hindi naniwala sa’yo si Luciana k

Chapter 110Kinabukasan ng umaga ay natatakot pa rin si Amara sa nangyari kahapon kaya’t may kaba niyang pinapasok sa paaralan ang mga anak.Nang makita ni Celine na malungkot ang itsura ni Amara, iniangat niya ang kamay at hinawakan ang noo nito. Tama ang hinala niya na may sakit ito. “May lagnat ka ba?” kunot noong tanong nito.Hinawakan ni Amara ang sariling mukha at kumuha ng bote ng mineral water sa sasakyan para uminom. “Sinat lang.”“Grabe, ang pula ng noo mo, puwede nang magprito ng itlog. Halika na, punta tayo sa ospital.” Nag-aalala nitong ssabi.Umiling siya. “Ayos lang ako. Uminom na ako ng gamot pampababa ng lagnat. Mawawala rin ito.”Napabuntong hininga si Celine. “Bakit ka biglang nagkasakit? Dahil ba natakot ka kahapon?” Napakagat si Amara sa maputlang labi.Dahil sa nangyari kahapon, puro bangungot ang napanaginipan niya buong gabi. Laging nandoon sina Argus at Ysabel, hinahabol siya at ang tatlo niyang anak habang nakalabas ang mga pangil at kuko, sinasabing hindi