جميع فصول : الفصل -الفصل 70

BINUKSAN ni Mira ang mga mata niya at nagtama ang mga mata nila ni Sam. He has soft brown eyes. Mahahaba ang pilik-mata nito at parang laging nakangiti ang mga mata. Ngayon niya lang ulit napagmasdan ng maigi si Sam. Napatitig siya sa mapupulang labi nito. Hindi maintindihan ni Mira pero parang may kuryenteng dumaloy sa kanyang puson at tumama sa kaibuturan. "Pahinga ka na... Mamaya gusto mo akong halikan ng unli?" Bulong nito ng may panunudyo. Sabay naman nag-init ang mga pisngi ni Mira. Tinampal niya ng bahagya ang dibdib ng binata. "Hindi ah! Ikaw talaga kahit kailan maloko ka." Nangingiti rin si Mira. Humagikgik si Sam. "Kasi nakatingin ka sa mga labi ko." Tumaas- baba ang makapal na kilay ni Sam. "Don't worry, mamaya pagbibigyan kita, Mira. But promise me, take a rest first." Umikot ang mga mata ni Mira at sinasakyan lang ang kakulitan ni Sam. "Opo, kamahalan. Magpapahinga na po." "Good... Para makuha mo 'yong unli kiss mo mamaya galing sa akin." Puno ng panunudyong sa

HINDI na namalayan ni Mira na sumampa na siya sa bisig ni Sam. Inalalayan naman agad ng binata ang kanyang pang upo. Buhat- buhat na siya ni Sam ngayon. Nakapalupot na ang binti ni Mira sa bewang nito. Habang malalim pa rin ang mga halikan na pinagsasaluhan nila. "Let's go to the room?" Sabi ni Sam sa pagitan ng mga labi nila. Bumaba si Mira ng dahan-dahan at si Mira na ang humatak sa kanya papuntang elevator at naunang naglakad habang magkahawak ang kanilang mga kamay. Parang wala sa sarili si Mira at ang katawan niya ang may sariling pag-iisip. Maging ang mga paa niya ay parang kontrolado ng init ng katawan niya at narating nila agad ang kwarto ni Sam. Pagpasok pa lang ng kuwarto ay parang hindi naging parte ng katawan nila ang kanilang suot na mga damit. Mabilis itong nawala na parang usok... Haplos-haplos ang balat ng isa't isa at tila nagnining-ning ito na para bang isang obra na tinago ng maraming ta

SOBRANG nag-iinit na si Sam at kanina pa siya nag pipigil dahil sobrang tigas na ng kanyang alaga. Sa totoo lang kanina pa mula nang sunduin niya si Mira sa airport. Ang ganda kasi talaga nito. Para bang kahit sang angolo mo siyang tingnan ay nakababaliw ang ganda niya.Mas lalong nawala siya sa sarili nang naangkin niya na ang dalaga at heto ito ngayon, nilalasap ang mainit na katas nito. Hindi niya mabilang niya kung ilan beses niya dinala sa langit si Mira. At ilang kalmot at sabunot ang natamo niya dahil hindi niya tinigilan ang pagtikim niya rito.Umangat si Sam at marahan na tinayo si Mira. Gusto niyang pagmasdan mabuti ang kagandahan nito. Napaungol naman siya ng kusang sinapo ng dalaga ang kanyang sandata. Haplos nito ng mainit na palad ng dalaga. Halos manginig ang kanyang kalamnan sa sarap ng pagtaas- babang gumalaw ang kamay nito. Dalawang kamay ng dalaga ang nakahawak rito dahil hindi kaya ang isa lang."Ang laki nito, Sam. Kakayanin ko ba?" Ta

UNANG nagising si Mira sa banayad na liwanag ng umaga na sumisilip sa pagitan ng mga kurtina. Tahimik ang kuwarto, maliban sa mabagal at pantay na paghinga sa tabi niya.Dahan-dahan siyang lumingon. At doon niya nakita si Sam.Nakatagilid ito, isang braso nakabaluktot sa ulunan, ang isa’y nakapulupot pa rin sa kanya na para bang kahit tulog ay ayaw siyang pakawalan. Medyo gusot ang buhok nito, may bahagyang stubble sa panga, at ang mukha… Diyos ko. Ang tanging nasambit ni Mira sa kanyang isipan.Gwapo. Nakakainis na guwapo.Yung tipong kahit bagong gising, kahit walang ayos, parang sinadya ng mundo na ipaalala sa kanya kung bakit delikado ang lalaking ito sa kanyang puso.“Grabe ka,” bulong ni Mira sa sarili niya at halos pabulong lang. “Hindi ka naman dapat ganito kagwapo paggising.”Hindi niya napigilan ang sarili. Dahan-dahan niyang inangat ang kamay at inayos ang buhok ni Sam, hinawi palayo sa noo nito. Sinundan ng tingin ang mahahabang pilik-mata, ang matangos na ilong, ang labi

TAHIMIK ang pagitan nila matapos ang tanong ni Ashtrix. Walang nagsasalita ni isa sa kanila, hanggang si Rafael na ang bumasag ng katahimikan at huminga nang malalim. “Play?” ulit niya na may mababang boses. Hindi sarkastiko o mapanukso. Parang sinusubukan lang tikman ang salita.“Hindi ko alam kung may natitira pa akong ganon ngayong gabi.” Inikot ni Ashtrix ang baso niya na may lamang alak. Hindi niya tiningnan ang lalaki. “Then don’t,” sagot niya na nakatingin lang sa sariling baso nito. “Hindi lahat ng laro kailangan may galaw. Minsan… presensya lang.” Tumingin si Rafael sa kanya. Hindi bilang lalaking naghahanap ng aliw. Kundi bilang taong pagod. “Hindi ka nag- yayaya ng aliw?" Paniguradong tanong niya sa babae. “Hindi,” tugon ni Ashtrix. “Inaalok ko ngayon ay pahinga.” Tumahimik ulit sila. Ang tugtog sa bar ay mababa, parang tibok ng pusong ayaw mangibabaw. May mga taong dumaraan, may halakhakan sa malayo, pero tila hiwalay ang maliit na espasyong kinalalagyan nila. “Anong