บททั้งหมดของ Their Sinful Desires: บทที่ 61 - บทที่ 70

AVERY'S POV Lakad-takbo ang ginawa ko papasok ng Ospital. Tinawag ako ng Nurse para ipaalam ang nangyari kay Mama. Ang ipinagtataka ko ay kung nasaan si Papa? Bakit niya iniwang mag-isa si Mama? Humahangos akong pumasok sa loob ng silid ni Mama. Naabutan ko doon si Dr. Uno. Napalingon ako kay Mama. Mahimbing na siyang natutulog habang may oxygen mask na nakalagay sakaniyang ilong. “Doc, anong nangyari sa Mama ko?” Nag-aalala akong lumapit kay Dr. Uno. “She was having a hard time breathing because she was extremely emotional when I found her in her room.” Muli akong napabaling ng tingin kay Mama. Nag away kaya sila ni Papa? Bigla akong nakaramdam ng galit kay Papa! Alam niya naman na may sakit si Mama, bakit kailangan niya pang awayin? Ano na naman bang dahilan at inaway niya ang Mama ko? Bumukas naman ang pinto at si Papa ang pumasok. May hawak siyang malaking paper bag na may tatak ng isang sikat na botika. May hawak din siyang basket ng prutas sa isa nya pang ka

AVERY'S POV “Wag kang mag-alala ate Natalia, scholar student ako. Hindi lang ako maganda, kundi may talino ring taglay. Isa akong IT student. Magagaling kami sa logic. Meaning to say matalas ang aming pag-iisip, kaya naman bagay na bagay kami ni Travis. Isa pa, merong kasabihan na 'Age Doesn't Matter.' at ayon din sa pag-aaral, mas nagtatagal ang relasyon ng couple na hindi magkapareho ang edad. Mas masarap mag mahal ang full grown Man, kesa sa mga binata dahil matured na sila mag isip at seryoso na sa buhay. Ready na sila physically and emotionally para bumuo ng pamilya. Si Travis ay maihahalintulad sa isang wine na habang nagkakaedad ay mas lalong sumasarap. Kaya bagay lang kaming dalawa.” sarkastiko kong tugon saka ngumiti sakaniya. Bumakas sa mukha niya ang pagkapahiya. Hindi na siya nakabawi saakin dahil dumating na si Travis. Agad akong sumakay sa passenger seat at hindi na naghintay na pagbuksan pa ako ni Travis ng pintuan. Baka maunahan pa ako ng bida-bidang babaeng to e, m

3RD PERSON'S POV “Natalia, here, drink this medicine; the pharmacist told me it's for dysmenorrhea.” turan ni Travis ng bumalik siya sa sasakyan. Tinawagan siya ni Natalia at nagpasundo sakaniya ang dalaga. Sira ang sasakyan nito at walang masasakyan. Dumaing ito na sumasakit ang tiyan dala ng buwanang dalaw. Parang kapatid na ang turing niya sa matalik na kaibigan kaya naman hindi niya ito pupwedeng pabayaan lalo at nasa ibang bansa ang mga magulang nito. Kaya naman hindi na siya nagdalawang isip pa ng humingi ito ng tulong sakaniya. Dati na rin naman niyang ginagawa ang ganitong bagay sa tuwing kinakailangan siya ni Natalia. Walang malisya para sakaniya ang pag intindi sa dalaga dahil para sakaniya, kapatid lang ang turing niya kay Natalia. Huminto siya sandali sa isang malaking sikat na botika at pumasok sa loob non para ibili si Natalia ng gamot. Naiwan ni Travis ang kaniyang cellphone na nakalagay sa loob glove compartment ng kaniyang sasakyan. Lingid sa kaniyang kaalaman ay

3RD PERSONS POV “Hi Avery,” Masayang bati ni Natalia kay Avery. Nang malaman niya mula kay lola Matilde na hindi pumasok si Travis sa opisina ay nagmadali siyang pumunta sa mansyon ng mga Dela Torre. Simula ng kausapin siya ni Travis nung gabi ay hindi siya nakatulog sa kakaiyak. Hindi niya matanggap na sa tagal ng panahong pinagsamahan nila ni Travis ay hanggang pagkakaibigan lang ang tingin nito sakanya. Mas maganda, edukada at sexy naman siya kesa kay Avery na galing sa mahirap na pamilya. Naisip niyang marapat sigurong kaibiganin niya si Avery, nang sagayon ay magawa niya rito ang kaniyang pinaplano! Hindi siya papayag na basta na lang niyang isusuko ang lalaking matagal na niyang pinapangarap na maging kabiyak. Hindi siya basta-basta na lang susuko. Tipid lang na ngumiti sakaniya si Avery. Bakas sa mukha nito ang pagkailang sakaniya. Gaya niya ay halatang nakikipag plastikan lang din ito sakaniya. Nasa pool area si Avery at nagpapahangin ng dumating si Natalia at sir

AVERY'S POV“Hindi naman ganon ang nararamdaman ko pag kausap ko ang Daddy mo, Travis. Sana naman bigyan mo sya—”“I said I don't want to talk about him!” napapitlag ako ng bigla akong bulyawan ni Travis.Nanlilisik ang kaniyang mga mata sa galit, pero agad din namang lumambot ang expresyon ng mukha niya ng makita niya akong nagulat at namilog ang aking mga mata.Napatayo ako at agad tumakbo sa loob ng tulugan namin.“Wife, I'm sorry.” narinig ko pang turan niya pero di ko na siya pinansin at padapang nahiga sa kama.Ewa, n pero sobrang sama ng loob ko sa ginawa niyang pag sigaw saakin. Nakakatakot siya at parang kakainin ako ng buhay. Hindi ko akalain na may ganitong side si Travis.Paano ko ba sila pag-aayusin kung sarado ang utak niya at ayaw makinig? Parang mas gusto niya pang lamunin ng galit ang buo niyang pagkatao kesa sa umunawa at magpatawad. Ganito pala ang ugali niya kapag nagalit siya sa isang tao. Nakakatakot dahil hindi siya basta marunong magpatawad at makalimot.