All Chapters of Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Chapter 1101 - Chapter 1110

Sa bigat at dami ng mga hakbang, malinaw na hindi lamang isang tao ang paparating.Humigpit ang braso ni Damon sa likod ni Felicity bago siya iniharang nito sa likuran.Sa bawat pagkidlat, nakikita niya ang mga lalaking papalapit sa gitna ng malakas na ulan. May hawak na flashlight ang ilan, at tinatangay ng hangin ang hindi niya maintindihang usapan ng mga ito.Binitiwan siya ni Damon at humakbang sa harap niya. Dinampot nito ang palang nakasandal sa likod ng pinto at hinawakan iyon na parang sandata.“Dito ka lang sa likuran ko,” utos nito.Kumapit si Felicity sa braso ng asawa. Walang signal ang cellphone niya at ilang kilometro ang layo nila sa pinakamalapit na pamayanan. Kung mga tauhan ng Cocoland ang mga paparating, sana ay hindi naman masasamang tao ang mga ito.“May mga bakas papunta sa kubo!” sigaw ng isang lalaki.Lumapit ang mga yabag hanggang huminto sa bukana ng kubo.“Hanapin ninyo ang may-ari ng sasakyang nabalahaw,” utos ng pamilyar na tinig mula sa direksiyon ng kals

“Ano ang kinukunan mo, Felicity?”Hindi niya hinayaang mahalatang kinabahan siya. Itinaas niya ang cellphone at ibinaling ang camera sa malawak na tanawin.“Iyong mga tubo at puno ng niyog. Ang ganda ng pagkakahilera nila, lalo na kapag ganito ang sikat ng araw.”Dumako ang tingin ni Warren sa screen. Hindi pa rin nawawala ang pagsusuri sa mga mata nito.“Damon!” tawag niya. “Tumayo ka nga roon. Kukunan kita.”Itinuro niya ang bahaging tinatakpan ng sariwang bakas ng mga gulong. Saglit na tumingin si Damon sa kanya, saka sa lupa. Wala itong itinanong. Pumuwesto ito sa mismong direksiyong kailangan niya at ipinasok ang dalawang kamay sa bulsa.“Dito?”“Kaunti pa sa kanan.”Sumunod ito. Itinaas ni Felicity ang cellphone at kumuha ng sunod-sunod na litrato. Nasa gitna si Damon, ngunit malinaw na kasama sa frame ang mga bakas na nagmumula sa tubuhan at patungo sa ipinagbabawal na gate.“Ayusin mo naman ang pose mo,” sabi niya.Itinaas ni Damon ang manggas ng polo at ibinaluktot ang isang b

“Maraming salamat, Mr. Villanueva,” sabi ng principal. “Malaking bagay ito sa mga bata.”“Kailangan muna nating ipa-assess ang lupa at mga nasirang classroom bago makagawa ng final budget at construction schedule,” dagdag ng kapitan.“Tama,” sagot ni Damon. “Ayokong minamadali ang plano kung kaligtasan ng mga bata ang nakataya.”Tahimik na nakaupo si Felicity sa tabi nito. Gusto na niyang sabihing iyon ang hinihintay niyang kondisyon, ngunit pinigilan niya ang sarili.Pangako pa lamang iyon. Hindi pa nasisimulan ang pagpapatayo ng e-classroom. Gayunman, hindi niya maitago ang pananabik. Kusa itong nagtanong, gumawa ng plano, at nag-alok ng tulong nang hindi niya hinihingan.“Walang signal dito,” sabi ng social worker.“Napansin ko nga.” Isinara ni Damon ang school plan sa cellphone. “Kapag nakabalik kami sa outpost, kokontakin ko ang engineer at suppliers. Tingnan natin kung ano ang pinakamagandang gawin.”“Sa ngayon, sa maliit na covered court muna magkaklase ang mga bata,” sabi ng pr

“Sabihin mo lang kung gusto mo na. Naghihintay lang ako sa go signal mo.”Mabilis na ibinaling ni Felicity ang tingin sa windshield. Patuloy na binabagtas ng SUV ang mahabang kalsadang pabalik sa siyudad.“Tumingin ka sa kalsada. Ayokong maaksidente tayo dahil sa kalaswaan mo.”Natawa si Damon. “Hindi mo sinagot ang tanong ko.”“Wala akong gustong sabihin.”“Ibig sabihin, meron. Nahihiya ka lang.”“Ang kapal ng mukha mo.”“Baka gusto mong subukan ang car sex.”Napalingon siya rito. “Ha? Anong car sex?”“Car sex. Dito tayo magse-sex sa sasakyan.”“Baliw ka ba? Saan dito?”“Kapag nakahinto tayo, puwede sa likod.” Tinapik nito ang manibela bago sumulyap sa kanya. “O dito, kakandungin kita.”“Wow. Alam na alam mo.”“Marami akong alam na puwede kong ituro sa ’yo.”Uminit ang mukha ni Felicity nang pumasok sa isip niya ang posisyong tinutukoy nito. “Nakakahiya kapag may makakita.”“Heavily tinted ang sasakyan ko.”“Bastos ka talaga.”“Ikaw naman. Nagtatanong lang ako kung gusto mo.”“Hindi!

Nanigas si Damon. Nawala ang init sa mga mata nito habang nakatitig sa envelope na hawak ni Felicity.“Sumagot ka. Ginalaw mo ang envelope, ano?”“Hindi,” sagot nito. “Bakit ko gagalawin ’yan? Huwag mo akong pagbintangan.”“Huwag mo akong gawing tanga.”Itinaas niya ang envelope sa pagitan nila. Ilang minuto lamang ang nakalipas, handa na sana siyang ibigay dito ang sarili. Ngayon ay tila ibang lalaki ang nakatayo sa harap niya.“Hindi ganito ang kulay ng envelope na ginamit ko. Mas makapal din ito.” Itinuro niya ang pirma. “At hindi ko pirma ’to.”Lumapit si Damon, ngunit umatras siya.“Felicity—”“Sabihin mo ang totoo.”“Baka nagkamali ka lang ng naaalala.”“Ako ang bumili ng envelope. Ako ang pumirma rito.” Pinagmasdan niya ang unang letra ng pangalan niya. “Mas madiin ang guhit at mali ang pagkakahilig. Ginaya lang ito.”Hindi sumagot si Damon.Lalong bumigat ang dibdib ni Felicity.“Paano mo nabuksan ang safety box? Umamin ka na. Hindi mo ako maloloko.”Makalipas ang ilang segundo