All Chapters of Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Chapter 1081 - Chapter 1090

Kinurot ni Felicity ang sariling braso.Ano ba ang nangyayari sa kanya? Bakit siya nakakaisip ng kahalayan?Sa loob ng banyo, tumigil sa paggalaw si Damon. Lumingon ito sa kanyang direksiyon.Tumama sa kanya ang tingin nito mula sa one-way mirror.“Felicity,” tawag nito, sapat ang lakas upang marinig niya sa ibabaw ng lagaslas ng tubig. “Nagbago na ba ang isip mo?”Hindi niya maibuka ang mga labi. Nagtalukbong na lamang siya ng kumot at nagkunwaring mahimbing ang tulog. Baka sakaling isipin nitong hindi niya narinig ang tanong.“Alam kong gising ka,” dagdag nito. “At kanina ka pa nakatingin. Nagustuhan mo ba ang view?”Nanigas si Felicity sa ilalim ng kumot.Lalo niya iyong itinaas hanggang matakpan ang buong mukha. Gusto niyang maglaho sa ilalim ng kama. Nahuli pala siya ng demonyo!Doon lamang niya napagtantong lalo niyang inilagay sa panganib ang sarili dahil sa pagsisinungaling tungkol sa labindalawang lalaking naka-sex niya. Sa kagustuhan niyang patunayang experienced siya, mistul

Namula ang mga pisngi ni Felicity sa sinabi ni Damon.Nakahawak pa rin ito sa kanyang baywang, at halos walang pagitan ang kanilang mga katawan. Naramdaman niyang lalo pang uminit ang mukha niya nang bumaba ang tingin nito sa kanyang mga labi.“Lumayo ka nga!” sabi niya bago hinampas ang matigas nitong dibdib.Binitiwan siya ni Damon, ngunit nanatili ang mapang-asar na ngiti sa mga labi nito.“Bakit? Alam ko namang gusto mo rin akong matikman.”“Sa panaginip mo.”Upang maitago ang epekto nito sa kanya, yumuko si Felicity at sumalok ng tubig gamit ang dalawang kamay. Mabilis niya iyong ibinuhos sa mukha at dibdib ni Damon.Napapikit ito sa gulat.Hindi niya napigilang tumawa. “Ayan. Para magising ka.”Pinunasan ni Damon ang mukha.“Tumakbo ka na.”Napaatras siya. “Bakit ako tatakbo?”“Dahil kapag nahuli kita, pagsisisihan mo.”Nanlaki ang mga mata niya nang humakbang ito palapit. Tumalikod siya at mabilis na tumakbo sa mababaw na tubig, ngunit bumibigat ang bawat hakbang niya dahil sa b

“Ano’ng ibig mong sabihin na may balak ka sa akin ngayong gabi?”Ibinalik ni Felicity sa mesa ang baso ng wine na hindi man lamang nito tinikman. Naningkit ang mga mata nito habang pinagmamasdan siya na para bang isa siyang kriminal na kailangan nitong bantayan.Pinigilan ni Damon ang pagngiti. Sumandal siya sa mesa at inilapit ang mukha rito. Umurong si Felicity, ngunit hindi nito inalis ang tingin sa kanya.“Bakit?” tanong niya. “Ano ba ang iniisip mong balak ko?”“Kung ano man iyon, hindi ako interesado.”“Hindi ko pa nga sinasabi.”“At wala akong balak alamin.”Sadyang pinatagal ni Damon ang pagtitig sa mukha nito. Nakakatuwang panoorin kung paano nito pinipilit magmukhang matapang kahit namumula na ang mga pisngi nito.Napatingin si Felicity sa baso. “Kaya mo ba ako binigyan ng wine?”Doon na tuluyang nakawala ang mahinang tawa niya. Itinaas niya ang kamay upang tawagin ang waiter na nakatayo ilang metro mula sa kanilang mesa.“Please replace my wife’s wine with sparkling juice.”

Hindi agad nakapagsalita si Damon.Nanatili itong nakatitig kay Felicity, halatang hindi inasahan ang pagpayag niya. Ngunit mabilis ding bumalik ang pilyong ngiti sa mga labi nito.“Sigurado ka?” tanong ni Damon.Nawala ang pang-aasar sa tono nito. Hindi ito lumapit, na para bang hinihintay ang malinaw niyang sagot.Sa halip na magsalita, hinawakan ni Felicity ang kuwelyo ng shirt nito at hinila palapit sa kanya.Nagtagpo ang kanilang mga labi.Isang maingat na pagdampi lamang iyon, mainit at tila sinusubukan kung hanggang saan sila maaaring lumampas. Ngunit nang lumayo nang kaunti si Damon, hindi siya bumitaw sa kuwelyo nito.Nanatiling nakapikit si Felicity. Hindi niya alam kung alin ang mas nakakahiya, ang amining gusto pa niya o ang magkunwaring sapat na sa kanya ang maikling halik.Muling yumuko si Damon.Sa pagkakataong iyon, mas madiin na ang pag-angkin ng mga labi nito. Pumulupot ang isang braso nito sa kanyang bewang at inilapit siya hanggang wala nang espasyo sa pagitan nila.

“Hindi ’yan laruan.”Mabilis na nilapitan ni Damon ang asawa at inilayo ang kamay nito sa nakabukas na bag. Kinuha niya ang baril, inilagay sa built-in lockbox ng maleta, at pinindot ang kombinasyon bago isinara ang bag.Nanatiling nakatayo si Felicity sa harap niya. “Bakit may dala kang baril?”“Lisensiyado ’yon.”“Hindi iyon ang tanong ko.”“Bahagi ’yon ng personal security ko.”“Personal security?” Tumaas ang isang kilay nito. “Ano ba talaga ang negosyo mo? Anong klaseng negosyo ang nangangailangan ng baril?”“CEO ako ng IronGate Security Agency. Hindi mo kailangang malaman ang business operations.”“Asawa mo ako.”“Sa loob lamang ng anim na buwan.”“Hindi ibig sabihin niyon na puwede mo akong ilagay sa panganib nang wala akong kamalay-malay.”“Hindi kita inilalagay sa panganib.”“Paano ako maniniwala kung ayaw mong sabihin kung bakit kailangan mong magdala ng armas kahit sa bakasyon?”“Mas ligtas ka kapag kaunti lang ang alam mo. Kaya manahimik ka diyan.”Nanigas ang mukha ni Felic