All Chapters of Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Chapter 1091 - Chapter 1100

Ibinaba ni Felicity ang cellphone at tiningnan siya mula ulo hanggang paa. “Wala tayong dapat ipagpatuloy. Isang malaking pagkakamali lang ang nangyari.”“Talaga?” Umupo si Damon sa gilid ng kama. “Hindi mukhang nagsisisi ang mga labi mong buong pusong tumugon sa halik ko.”Namula ang mukha nito. “Nadala lang ako sa sandaling iyon.”“Dahil naaakit ka sa akin.”Napatawa si Felicity. “Masyadong mataas ang tingin mo sa sarili mo. Kahit ikaw na lang ang natitirang lalaki sa mundo, hindi ako maaakit sa ’yo.”Nawala ang ngisi ni Damon.Kahit siya na lang ang natitirang lalaki? Linya na ’yon.Hindi niya matanggap na nagawa nitong tumugon sa halik niya at ngayon ay nagkukunwaring wala siyang epekto rito. Isang tingin lang niya sa ibang babae, tiyak na lalapit na ang mga iyon. Pero ang sariling asawa niya, tinawanan pa siya.Tumayo siya at isinara ang p***o.“Bakit mo isinara?” tanong ni Felicity.“Patutunayan kong sinungaling ka.”“Ano na naman ang binabalak mo?”Hindi siya sumagot. Kinuha niy

“Gustong-gusto mo talaga?” tanong ni Felicity.Naramdaman ni Damon ang mga kamay nitong nakahawak pa rin sa kanyang mga balikat. Magkalapit ang mukha nila, at nang bumaba ang tingin nito sa kanyang mga labi, inakala niyang nagtagumpay na rin siya.Akmang hahalikan niya ito nang itulak siya ni Felicity sa dibdib.“Tigilan mo na ako dahil hindi ako papayag,” sabi nito habang lumalayo.Bumalik ito sa sofa, kinuha ang bowl ng popcorn, at ipinagpatuloy ang panonood.Nanatiling nakatayo si Damon sa harap ng television.“Hindi pa tapos ang araw,” sabi niya. “Hindi mo pa nakikita ang pinakaepektibo kong paraan ng pang-aakit.”“Umalis ka nga diyan. Nakaharang ka sa palabas.”Sumilip siya sa screen. Nandoon na naman ang Korean actor na halos hindi gumagalaw ang mukha, pero kinikilig ang mga babae.“Mas gwapo ako riyan.”“Tumingin ka nga sa salamin.”Itinali ni Damon ang bathrobe at naglakad palayo na kunwari ay hindi nasaling ang pride. Kailangan niyang magmadali. Nauubos na ang araw nila sa res

“Hindi ko nami-miss ang pangungulit mo,” sagot ni Felicity.Hindi kumibo si Damon.“Napansin ko lang ang bigla mong pananahimik,” dagdag niya. “Napakaingay mo nitong mga nakaraang araw. Nakapaninibago lang na hindi ka nagsasalita.”“Ah, ganoon ba?”“Oo.”Hindi na ito nakipagtalo. Binuksan lamang nitong muli ang laptop at ipinagpatuloy ang pagta-type.Nainis si Felicity sa kawalan ng reaksiyon nito.Kinuha niya ang remote at binuksan ang television. Nilakasan niya ang volume hanggang halos hindi na niya marinig ang pagpindot ni Damon sa keyboard. Nang hindi pa rin ito nagreklamo, binuksan niya ang supot ng chicharon at kumuha ng isang piraso.Malakas niya iyong kinagat.Walang reaksiyon si Damon.Kumuha siya ulit at mas maingay na nginuya iyon habang pasulyap-sulyap sa screen ng laptop nito.“May problema ka ba?” tanong ni Damon nang hindi tumitingin.“Wala.”“Sigurado ka?”“Oo.”Ipinagpatuloy nito ang pagtatrabaho.Hindi na nakatiis si Felicity. Inabot niya ang laptop at isinara iyon.

Hindi agad sumagot si Felicity.Mabilis na bumangon si Damon at sumandal sa headboard. Nawala ang antok sa mukha nito habang naghihintay ng sagot. Tila handa na nitong sunggaban ang pagkakataon.“Hindi mo kailangang malaman.”Nagsalubong ang mga kilay nito. “Paano ’yon? Unfair naman. Paano ko magagawa ang kondisyon kung hindi ko alam?”“Kapag kusa mong nagawa ang hinihintay ko, sasabihin kong natupad mo na ang kondisyon.”“Paano kung hindi ko magawa? Hindi ko nga alam.”“E di hindi mo ako matitikman.”“Felicity.”Bumangon siya at binuksan ang drawer ng bedside table. Kumuha siya ng maliit na papel at ballpen bago tumalikod kay Damon upang hindi nito makita ang isusulat niya.Ilang segundo siyang nag-isip.Gustong-gusto ni Damon na makuha ang gusto nito. Madali sana niyang gawing kondisyon ang isang mamahaling regalo o pabor na kayang ibigay ng lalaki sa isang tawag lamang. Ngunit ayaw niyang pera ang maging sukatan. Gusto niyang makita kung kaya nitong magmalasakit sa mga taong wala na

Nanatiling nakatitig si Felicity sa mensahe habang lumalakas ang kabog ng kanyang dibdib.Kinabahan siya. Hindi niya maikakaila iyon.Hindi iyon ang unang bantang natanggap ng Pakialamera Vlog. May mga nagmura na sa kanya, nagbantang ipahahanap siya, at nangakong ipapasara ang page. Kapag pinakikialaman niya ang mga may pera at kapangyarihan, inaasahan na niyang may magagalit.Pero iba ang dating ng tatlong salitang iyon.Walang mura. Walang mahabang paliwanag. Isang malinaw na utos na may kasamang banta sa kanyang buhay.Kumuha siya ng screenshot bago isinara ang message. Hindi niya buburahin ang video. Iyon mismo ang gusto ng nagpadala, ang matakot siya hanggang sa tuluyan siyang manahimik.Isinara ang laptop nang bumukas ang p***o ng kuwarto.Pumasok si Damon at hinubad ang suot na relo. Napatingin ito sa laptop na nasa kandungan niya bago sinalubong ang kanyang mga mata.“Bakit parang nakakita ka ng multo?”“Wala.”“Namumutla ka.”“Masakit lang ang ulo ko.” Inilagay niya ang laptop