All Chapters of Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Chapter 1111 - Chapter 1120

Lalong lumapit ang mukha ni Damon.Hindi gumalaw si Felicity. Nananatili siyang nakapatong sa dibdib nito habang nakapulupot ang isang braso nito sa baywang niya. Ilang pulgada na lamang ang pagitan ng kanilang mga labi nang huminto ito.“Hindi mo ba gagamitin ang natutuhan mo?” tanong ni Damon. “O gusto mo talagang mahalikan?”Ibinaba niya ang sentro ng kanyang bigat, inalis ang braso nito sa baywang niya, at gumulong palayo. Tumayo siya bago pa siya muling mahuli.“Pasado ako sa final lesson,” pagmamalaki niya.Bumangon si Damon. “Tumakas ka nga, pero namumula ka naman.”“Mainit lang dito.”“Malakas ang aircon.”“Tumahimik ka.”Natawa ito habang naglalakad palabas ng training area.Binuksan ni Damon ang p***o ng SUV para sa kanya bago umikot patungo sa driver’s side.“Wow. Gentleman,” puna niya.“Baka sabihin mong hindi ako marunong mag-alaga ng asawa.”“Nagpapakitang-gilas ka lang.”“Kinikilig ka naman.”Inalis niya ang ngiti sa labi, ngunit huli na. Nakita na nito.Bago sila bumali

Mabilis na kinuha ni Felicity ang cellphone mula sa bulsa. Kinuhanan niya ng litrato ang bawat malabong larawan ng babaeng kahawig ni Divine, kasama ang petsa at lokasyong nakalagay sa gilid ng mga pahina.Narinig niyang humina ang boses ni Julian mula sa hardin. Mukhang patapos na ang tawag nito.Ibinalik niya ang mga larawan sa plastic sleeve, isinara ang folder, at inilagay iyon sa dating puwesto sa ibabaw ng coffee table. Nang bumukas ang glass door, nakaupo na siya sa sofa at nagkukunwaring abala sa cellphone.“Sorry,” sabi ni Julian habang bumabalik. “Importanteng tawag.”“Okay lang.” Tumayo si Felicity. “Aakyat na ako. Medyo pagod ako.”Tiningnan siya nito, saka ang mga folder sa mesa. “Sige. Hihintayin ko na lang dito si Damon.”Paakyat na siya nang bumukas ang pangunahing p***o.Pumasok si Damon na may dalang paper bag at maliit na kahon. Nang makita si Julian, iniabot nito ang kahon sa isang kasambahay bago lumapit sa kaibigan.“May nakuha kayo?” tanong nito.Tumango si Julia

Hindi inalis ni Damon ang tingin sa larawan.“Julian,” tawag nito nang muling ilapit ang cellphone sa tenga. “Kunin ninyo ang footage mula sa lahat ng traffic camera sa kasunod na mga kanto.”“Ginagawa na ng team,” sagot ni Julian.“Ipa-trace ninyo ang sasakyan. Gusto kong malaman kung saan dumaan, kung saan huminto, at kung sino ang nagmamaneho.”“May nakita kaming partial plate number. Hahanapin namin ang ibang anggulo para makumpleto.”“Bilisan ninyo. Tawagan mo ako kapag may nakuha kayo.”Tinapos ni Damon ang tawag, ngunit hindi nito ibinaba ang cellphone. Pinalaki nitong muli ang larawan ng babae at pinagmasdan ang kuwintas na may palawit na letrang D.Ilang minuto lamang ang nakalipas, halos magtagpo na ang mga labi nila. Mainit pa sa pisngi ni Felicity ang dampi ng palad nito. Ngayon, tila tuluyan nang naglaho ang sandaling iyon.Nakatayo si Damon sa harap niya, ngunit nasa babaeng nakikita sa screen ang buong atensiyon nito.“Sigurado kang siya iyon?” tanong ni Felicity.“Ang

Hindi sumagot si Damon. Humakbang ito sa pagitan ni Felicity at ng mga dancer, saka siya hinila palayo sa lalaking nakaupo sa tabi niya.“Sir, trabaho lang ito,” reklamo ng dancer na sinipa nito. Nakahawak ang lalaki sa dibdib habang bumabangon. “Sila ang umorder sa amin.”“Wala kaming ginagawang masama,” segunda ng isa.Lumingon sa kanila si Damon. Matigas ang panga nito at nanlilisik ang mga mata. Wala itong sinabi, ngunit sapat ang isang hakbang nito pasulong upang mapaurong ang apat na lalaki.“Anong nangyayari rito?”Napalingon si Felicity sa pintuan.Nakatayo roon si Prince. Mabilis nitong sinuri ang magulong silid bago dumako sa kanya ang tingin.“Felicity, okay ka lang?” tanong nito habang papalapit.Humakbang si Damon at muling humarang sa pagitan nila.“Ako ang bahala sa asawa ko,” malamig nitong sabi. “Si Stefie ang alalayan mo.”Napalingon silang lahat kay Stefie. Nakasandal ito sa sofa habang hawak ang halos wala nang lamang baso.“Prince!” masayang bati nitong halatang la

Tumama kay Felicity ang babala ni Damon na parang sampal.Pinilit niyang tumawa kahit may kung anong humihiwa sa loob ng dibdib niya. Hindi niya hahayaang makita nitong nasaktan siya. Hindi pagkatapos nitong ipamukhang isang malaking pagkakamali ang mahalin ito.“Grabe ka naman. Lasing ako kagabi. Hindi mo dapat seryosohin ang anumang sinabi ko.”Hindi nagbago ang ekspresyon ni Damon. Nakatitig lamang ito sa kanya na para bang sinusukat kung nagsasabi siya ng totoo.“So, hindi totoo?”“Of course not.” Pilit niyang pinagaan ang tono. “Hindi ba puwedeng nagsalita lang ako dahil lasing?”“Mabuti.”Isang salita lamang iyon, ngunit sapat upang lalo pang sumakit ang dibdib niya.“Mabuti?” ulit niya.“Ayaw kong masira ang kasunduan natin dahil lang nalito ang isa sa atin sa sitwasyon.” Tumuwid si Damon at ibinaba ang mga kamay. “Six months. Walang pakialamanan, walang selosan, at bawal ma-in love. Ikaw mismo ang pumayag sa mga kondisyong iyon.”“Alam ko.”“Then, we don’t have a problem.”Tuma