Todos los capítulos de Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Capítulo 441 - Capítulo 450

Napangiti si Camille, nangingilid ang luha pero puno ng poot ang mga mata.“Lucas, pagmamahal mo lang ang kailangan ko pinagdadamot mo pa! Kapag nawala na si Maya at Dahlia, magiging maayos ang buhay natin bilang pamilya kasama si Isaac.”“At hindi k kailanman magiging parte ng pamilya ko.”Sumikdo ang panga ni Camille.“Talaga? Tignan natin ang tapang mo!”“Ma’am, ibaba ninyo na ang baril! Last warning!” sigaw ng pulis, ang daliri nakahanda sa gatilyo.“Camille…” boses ni Don Apollo, this time mas mababa, mas totoo. “Pagod na kami. Tama na. Ibigay mo sa amin ang bata. May anak ka rin. Huwag mong gawing kasangkapan ang isang batang wala namang kasalanan.”Sandali, nakita nilang nagdalawang isip si Camille.Sandaling kumislot ang braso nito.Pero mabilis ding pumalit ang galit.“Huli na para sa awa,” mahinang sabi nito. “Simple lang kailangan ko lang iligpit ang mag-ina para bumalik sa dati ang lahat.”***Napabangon si Maya mula sa pagkakahiga halos mapigtal ang hininga niya.“Dahlia…

“Lucas…Huwag kang mag-alala. Wala akong dalang gulo,” mahinang sabi ni Lance.Tumango siya. “Kumusta ka na?”Humugot si Lance ng hininga, saka ngumiti, pero may pagod.“Hindi ko alam kung paano ako magpapasalamat. Kung hindi dahil sa testimonya mo at tulong… baka hanggang ngayon nakakulong pa rin ako.”Umangat ang tingin nito, naglaho ang dating kayabangan.“Thank you, Lucas. Hindi mo dapat ako tinulungan, pero… ginawa mo pa rin.”Umiling si Lucas. “Hindi ka kriminal. Nabulag ka lang sa maling tao. At isa pa nakatulong ka din sa paglutas ng kaso. Matagal ko ding naging kaibigan si Camille. At hindi din ako masayang wala na siya pero siya ang pumili ng kapalaran niya.”Saglit siyang tumigil. “Pero kailangan nating pag-usapan si Isaac.”Dito namuo ang kaba sa mukha ni Lance.“Lucas… iyon nga ang ipinunta ko sa’yo. May hihilingin sana ako.”Gumuhit ang pakiusap sa tinig nito.“Gusto ko sana… custody. Kahit partial. Kahit visitation. Kahit supervised. Basta… gusto kong makasama ang anak ko

Pero kahit tumawag si Dahlia, patuloy sa pag-araro si Lucas sa likuran niya.“Anak, wait lang ha? May tinatapos lang kami dito,” ani Lucas.Hinampas ni Maya ang asawa. “Mabilis lang ‘to, tapusin na natin, please.”Biglang umiyak si Dahlia.Nagkatinginan sila. Mabilis na hinugot ni Lucas ang pagkalalaki. Umagos ang pinagsamang katas nila sa hita niya.“Wait lang anak,” aniyang nagmamadaling nagbihis.Naghihintay sa labas ng pinto si Dahlia ng lumabas silang dalawa.“Mama, ano po ginagawa ninyo? Bakit po may pawis kayo?” sumisinghot na tanong ni Dahlia.“May inayos lang kami sa loob ng banyo. Bakit mo kami hinahanap? May kailangan ka ba?”“Wala po. Mama… Daddy… tulog na tayo. Tabi po tayo tatlo.”“Tara, baby,” sabi ni Lucas habang hinahawakan si Maya sa bewang.Umakyat si Dahlia at agad gumapang papunta sa gitna ng kama, hinihila ang kamay ng mga magulang.“Mama sa left… Daddy sa right,” utos nito habang nakangiti.“Bossy,” natatawang bulong ni Lucas.“Kasi po love ko kayo,” sagot ni Dah

“Excuse po! Manganganak asawa ko!” sigaw ni Lucas habang buhat-buhat si Maya na namimilipit na sa sakit.“M-Masakit, Lucas… masakiittt,” pigil-hiningang ungol ni Maya, kumakapit sa balikat niya.At iyon mismo ang sandaling, pumutok ang panubigan.“Ayyy! Doc! Doc! Help!!!” halos maiyak si Lucas.Agad silang sinalubong ng nurses.“Sir, dito po! Emergency delivery!”Hinahatak si Maya papasok ng delivery room, habang si Lucas ay parang zombie sa kaba, nanlalambot na ang tuhod.“Mamaaaa!” iyak ni Dahlia na hawak ang kamay ni Donya Ester.Lumuhod si Donya Ester sa tabi ng bata.“Anak… pray tayo ha? Pray tayo para kay Mama. Safe si Mama. Safe si baby brother.”Napaluhod si Dahlia, nakapikit, sabay ng matanda.“Jesus, bantayan ninyo po si Mama. Please po.”At ang dasal ni Dahlia ay parang nagbigay lakas sa puso ni Lucas.“Sir, pasok po kayo. Kailangan kayo ng asawa ninyo.”“Lucas!!!” sigaw ni Maya habang nakaangat ang likod sa bed.“Mahal, nandito ako,” nanginginig ang boses niya habang hinah

Maaga pa lang ay puno na ng puting bulaklak ang harap ng simbahan. Ang hangin ay malamig, maaliwalas, at tila pati mga ibon ay nakikiisa. Isang araw na inaantay ng pamilya, at mga kaibigan, at buong Dahlia’s Garden, ang binyag ni Zion Axel Esguerra, at kasal nina Maya at Lucas.Inside the church, soft choir music filled the space. Ang altar ay may puting orchids at champagne drapes. Tahimik na naghihintay ang mga tao habang hawak-hawak ni Maya si baby Zion, nakabalot sa cream baptismal cloth.“Ready ka na, anak?” bulong ni Maya habang inaayos ang maliit na bonnet ni Zion.Sumilip si Lucas mula sa gilid, nakaputing barong at mukhang hindi mapakali.“Mahal… hindi ko alam kung bakit mas kinakabahan ako sa binyag kaysa sa kasal natin,” bulong nito.Natawa si Maya. “Lucas, relax. Hindi ikaw ang bibinyagan, si Zion.”But Lucas held both his wife and son, eyes soft. “I just… I want today to be perfect.”“Perfect na, Lucas. Kahit ngayon pa lang.”Pumwesto ang mga ninong at ninang, may hawak na