All Chapters of Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Chapter 431 - Chapter 440

Tahimik pa ang umagang iyon…hanggang sa marinig sa buong Dahlia’s Garden ang pinakamalakas na sigaw na narinig ng mga kapitbahay mula kay Maya.“Theodore Lucas Esguerra, magtago ka na!!!”At doon na nagsimula ang mala-action movie na habulan.Kumaripas ng takbo palabas ng bahay si Lucas, literal na lumilipad sa bilis.Si Maya naman, naka-pandyama pa, nakataas ang buhok, isang kamay ang nakahawak sa malaking itak na kumikislap sa araw.Makikita ang galit ng babaeng naloko, nabudol, at niligawan gamit ang fake accident.“Babe! Maya! Mahal! Mag-usap tayo please. Huwag mong daanin sa dahas.”Bigla itong lumiko at nagtago sa likod ng mga barrels.“Lucas, lumabas ka dyan!!!”“Maya, mahal kita, pero puwede bang ibaba mo muna ‘yang itak? Mag-usap tayo.”Nailing si Maya, humigpit ang hawak at sinusundan ang bakas ng paa ni Lucas.Nagtago sa likod ng malaking puno si Lucas.Pero damn. Five seconds later, lumitaw si Maya sa likod ng puno. At itinaga ang matalim na itak. Para siyang nasa Wrong Tur

Parang biglang lumiit ang mundo.“What?” halos pabulong ni Lucas.“May umamin sa lahat ng krimen. Si Lance ang nag-take ng fall para sa kanya. Nakita ko ang papeles. Camille is out… and free to move.”Nalaglag ang kamay ni Lucas sa gilid, halos mabitawan ang cellphone.“Impossible…” bulong niya.Sa may pintuan, lumabas si Maya, may dalang baso ng tubig, naka-smile pa.“Lucas? Kanina pa kita tinatawag… anong nangyayari?”Dahan-dahan siyang lumingon kay Maya.Natunaw ang ngiti nito nang makita ang takot sa mata ng asawa.“May… problema ba?” tanong ni Maya, unti-unting kinakabahan.Humigpit ang hawak niya sa cellphone.“Maya…wala. Tungkol lang sa negosyo. Kausap ko lang si Daryl. Tara, pasok na tayo sa loob. Mahamog na.”Hindi agad niya sinabi kay Maya ang tungkol sa tawag ni Daryl.***Bumuhos ang biglaang malakas na ulan. Pagkasara nila ng mga bintana at pinto, nag-brownout.“Ayyyy!” sigaw ni Dahlia, mabilis na kumapit sa damit ni Maya. “Mama, ang lakas po ng kidlat!”Napakapit naman si

Hindi mapakali si Maya buong umaga. Paminsan-minsang dinadampot niya ang legal complaint na parang gusto na lang niyang sunugin.“Anak! Apo! Tao po!” sigaw mula sa labas.“Si Nanay Mel ‘yon,” bulong ni Maya, agad tinago ang envelope sa ilalim ng throw pillow sa sofa.Pumasok sina Nanay Mel at Tatay Samuel, may dalang prutas at ulam. Kasama si Mira na naka-cross arms at naka-ready sa chismis mode.“Ay, ang laki na ng tiyan mo, Maya,” bungad ni Nanay, agad hinaplos. “Buntis na buntis na talaga. Kumusta?”“Ayos lang po ako,” pagsisinungaling ni Maya, pilit ang ngiti.“Lucas,” seryosong sabi ni Tatay, “inaalagaan mo ba ang mag-ina mo?”“Yes po, Tay,” magalang na sagot ni Lucas. “Makakaasa po kayo sa pag-aalaga ko.”Nag-uusap sila tungkol sa baby, kay Dahlia, sa orchard, parang normal na araw lang. Hanggang sa may dumulas mula sa gilid ng sofa.Nahulog ang brown envelope.“Maya, ano ‘to?” mabilis na tanong ni Mira, agad yumuko at dinampot ito bago pa niya maagaw.“Mira, huwag mo ng--”Pero

Nagbukas ang pinto ng emergency room, at sabay-sabay silang napalingon.Lumabas ang duktor, may mahinahong ngiti sa labi.“Mr. Esguerra?”Tumayo si Lucas na parang mababali ang tuhod. “Doc… please… kumusta ang asawa ko? Ang baby?”Huminga nang malalim ang duktor bago magsalita.“Safe silang dalawa.”Parang biglang huminto ang mundo, tapos sabay-sabay na nakahinga ng maluwag ang lahat.Si Nanay Mel napaiyak at napayakap kay Tatay Samuel.Si Mira napaupo sa tuwa.Si Lucas naman, literal na napapikit, parang tinanggalan ng daang kilong bigat sa dibdib.“Doc… salamat. Salamat po,” aniyang nanginginig pa rin ang kamay.“May mild contractions siya dahil sa severe stress,” paliwanag ng duktor. “Pero stable na ang vital signs ng baby. Kailangan lang niya ng full rest, no stress, no shock, no emotional triggers. Mahirap para sa buntis ang ganitong sitwasyon.”Mabilis na tumango si Lucas.“Aalagaan ko po siya. Ako pong bahala.”Ngumiti ang duktor. “Pwede mo na siyang dalawin pagkatapos ng observ

Tahimik ang main hallway ng Esguerra Mansion. Hawak ni Don Apollo ang cellphone, may panginginig sa kamay. Ilang beses na niyang tinawagan si Lucas, pero hindi sumasagot ang anak niya.Matagal na silang hindi nag-uusap.Matagal na rin niyang hindi nakausap ito ng maayos.Pag-angat niya ng tingin, nakita niya si Camille, naglalakad sa hallway.Pero parang may mali.“Camille,” malamig siyang tumawag. “Bakit ka nandito sa labas?”Ngumiti ang babae.“Magandang gabi po, Don Apollo. Just looking around. Miss ko lang ang mansion.”Hindi kumibo ang matanda.Hindi siya kampante.May nababasa siya sa tingin ni Camille, isang matang hindi pangkaraniwan.Tinawag niya ang isang bodyguard. “Sundan mo--”Pero paglingon niya muli sa hallway…Wala na si Camille. Nawala na parang multo.***Madilim ang kwarto, tanging lamp sa sulok ang may mahina at dilaw na ilaw.Nakaupo si Camille sa gilid ng kama.Si Dahlia, mahimbing na natutulog…pero nagising sa presensiya sa tabi niya.Camille brushed her hair gen