Semua Bab Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Bab 651 - Bab 660

“Shit,” usal ni Candice nang muling umalingawngaw ang malakas na alarm sa buong floor.Kumislap ang pulang emergency light. Kasunod ang pagkawala ng kuryente. Sa isang iglap, ang mainit at maalab na sandali nila ni Brent ay nalunod sa ingay, pulang liwanag, at kaba.“Anong nangyayari?” tanong ni Brent.Tumayo agad si Brent mula sa sofa. Isang tingin lang ang ibinigay nito sa paligid bago mabilis na lumapit sa kaniya. “Kailangan nating lumabas.”Napalingon siya sa pinto at sa hallway.Hinawakan ni Brent ang kamay niya. “Tara na.”Hindi na siya nakatanggi.Pagkabukas nila ng pinto, bumungad agad ang magulong hallway. May mga tenant na lumalabas na hawak ang mga phone, may batang umiiyak, may babaeng takot na takot. Naglalabasan ang mga tao mula sa iba’t ibang unit.Sa dulo ng corridor, nakita niya si Cassandra.Nakayakap ito sa sarili, natataranta. Nang magtama ang mata nila, agad itong lumapit.“Candice!” malakas nitong sabi, parang concern. “Oh my God, natatakot ako!” anitong kumapit

“Tumahimik ka! Concern ka o naghahanap ka ng makakasira sa akin?” putol ni Candice sa kapatid.Natahimik si Cassandra, pero halatang umarte agad na nasaktan.“Grabe ka, ang sama ng tingin mo sa akin,” anitong lumuluha na.“Candice, mag-sorry ka sa kapatid mo!” bulyaw ng ama.“Ganoon na lang ba lagi? Kapag ako, hindi mo pinakikinggan. Kapag siya, automatic tama at totoo?”“Candice, huwag kang bastos.”“Bastos?” natawa siya ulit, pero ngayon nanginginig na ang boses niya. “Bakit hindi mo tanungin ang paborito mong anak kung anong gulo ang ginawa niya sa Golden Sky?!”Napakunot-noo ang ama niya. “Ano na naman ang drama mo?”May kung anong sumabog sa loob niya.“Drama? Mula bata ako, drama na lang ba ang tingin mo sa lahat ng nararamdaman ko?”Tumayo ang ama niya. “Ayusin mo ang tono mo.”“Hindi!” sigaw niya, tuluyan nang nawawala ang kontrol. “Ikaw ang makinig sa akin!”Natahimik ang buong mansyon.Humugot siya ng phone at inihagis iyon sa center table. Nandoon ang still shot mula sa foot

Hindi na nakapagsalita pa si Candice. Sa halip, bigla siyang binuhat ni Brent.Napasinghap siya at napakapit agad sa leeg nito.“Huwag ka munang magsalita.” Umigting ang panga nito habang naglalakad sa maputik na pilapil, buhat siya na parang wala itong pakialam sa bigat, sa putik, o sa paligid.“Hindi kita pababayaan.”Nakatitig lang siya rito habang sinasalubong ng mga yabag nito ang putik at tubig ng palayan. Basang-basa ang laylayan ng pantalon nito. Madumi na ang sapatos. Magulo ang buhok. Pero sa mga sandaling iyon, wala pa siyang nakitang lalaking mas guwapo kaysa dito.Pagdating sa gilid ng kalsada, maingat siya nitong ibinaba pero nanatili ang isang kamay sa likod niya, nakaalalay.Muli nitong hinawakan ang mukha niya. Sinipat ang mga mata niya. Ang noo. Ang balikat. Ang mga kamay niyang nanginginig pa rin.“Masakit ba?” tanong nito nang bahagyang pinisil ang pulsuhan niya.“Hindi…”“Dito?”Bahagya nitong hinaplos ang gilid ng braso niya. Napangiwi siya.“May pasa ka.”“Okay l

Nanigas si Candice.Parang sa isang iglap, bumalik ang lahat ng sakit sa katawan niya, ang hapdi ng gasgas, ang kirot ng balikat, ang bigat ng dibdib. Pero wala ni isa sa mga iyon ang kasing sakit ng paraan ng pagtingin ng ama niya sa kanya ngayon.Walang pag-aalala.Walang takot.Walang kahit katiting na lambing para sa anak na muntik nang mamatay.“Candice,” ulit ni Don Carlos, malamig ang tono, “iurong mo ang demanda laban kay Cassandra.”Bago pa siya makasagot, si Brent na ang unang humakbang.Tahimik lang. Isang hakbang pasulong. Sapat lang para bahagyang matakpan siya mula sa tingin ng mga ito.“Ipinapaalala ko lang po,” sabi ni Brent, mababa ang boses pero matalim. “Kakagaling lang niya sa aksidente. Hindi siya dapat ini-stress.”Napatingin si Don Carlos dito. “Usapang pamilya ito.”“Pagtatangka sa buhay ang nangyari sa kanya,” sagot ni Brent. “Hindi pa siya nakakarecover.”Biglang humigpit ang kapit ni Candice sa kumot. Hindi niya namalayang pinipigilan pala niya ang pangingin

Naputol ang sandali.Bahagyang umatras si Candice mula sa yakap ni Brent, pero naramdaman niya ang pag-igting ng mga braso nito sa bewang niya bago siya tuluyang pakawalan. Nang lingunin niya si Zion, naroon ito sa likod nila, seryoso ang mukha at may hawak na tablet.“Pwede ko po ba kayong makausap? Sandali lang.”“Sige, tara sa loob o dito na lang?”“Kayo lang po sana ang dapat makadinig ng pag-uusapan natin,” ani Zion.Nagtagpo ang mga mata ng dalawang lalaki.“Sige,” sabi ni Candice bago pa lumala ang tensyon. “Doon tayo sa loob ng cottage.”“Brent, mauna ka na sa room mo, nasa receptionist ang susi.”Tumango ito.Naglakad siya kasama si Zion papalayo. Pero kahit nakatalikod siya, ramdam niyang nakasunod pa rin sa kanila ang tingin ni Brent.“Anong meron?” tanong niya.Iniabot ni Zion ang tablet. “May panibagong report mula sa team. May isa pang naburang footage mula sa parking level. Hindi pa nare-recover nang buo, pero may nakita kaming lalaki na paikot-ikot malapit sa sasakyan n