Lahat ng Kabanata ng Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Kabanata 631 - Kabanata 640

Tahimik ang sala, pero ramdam ni Candice ang bigat ng tingin ng ama niya.“Ipapakilala mo ang boyfriend mo. Kailangan ay matino at may sinabi ang mapapangasawa mo,” mariing sabi ni Don Carlos.Huminga si Candice nang malalim, pinakalma ang mukha kahit kumukulo ang loob. Hindi niya puwedeng ipakita na natatakot siya. Sa bahay na ‘to, kapag nagpakita ka ng kahinaan, kakainin ka nila nang buhay.“Opo,” mahinahon niyang sagot. “Ipapakilala ko po… isa sa mga araw na ’to. Kapag hindi na siya busy.”Tumaas ang kilay ni Cassandra, hawak pa rin ang phone. Si Leah, kunwaring concerned, pero halatang nakikinig sa bawat detalye.“Businessman ang boyfriend ko,” dugtong ni Candice.Umangat ang kilay ni Don Carlos, parang may sumisingit na pagdududa. “Anak,” sabi nito, biglang lumambot ang boses, “walang namimilit sa’yo na mag-asawa ka agad kung hindi ka pa ready. Makakapaghintay ang mana. Andito naman kami.”“Tama ang daddy mo. Hindi namin papabayaan ang Golden Holdings. You’re still young dapat mag

Nanlamig si Candice.Wala nang silbi ang pag-iwas.Humigpit ang hawak ni Candice sa strap ng bag niya. Pinilit niyang ituwid ang likod, kahit nanginginig ang tuhod niya.“Opo,” sagot niya sa wakas, malinaw at diretso. “Si Brent Esguerra nga ang boyfriend ko.”Parang may bumagsak na mabigat sa sala.Si Leah, napasinghap na parang nabunutan ng tinik. Si Cassandra, halos lumundag sa tuwa na hindi niya maintindihan kung bakit. Si Don Carlos… tumango, pero ang mata nito, mapanuri.“Ganyan dapat,” sabi ng ama niya. “Kung may boyfriend ka, yung may pangalan. Yung galing sa kilalang pamilya. Hindi yung kung sino-sino. Tandaan mong tagapagmana ka ng Golden Holdings.”Ngumiti lang siya. “Hindi naman po ako pipili ng hindi ko maipagmamalaki.”“Good,” dagdag ni Don Carlos. “Papuntahin mo dito sa mansyon.”Tumango si Candice, pilit kalmado. “Opo, Dad. Gusto ko na pong magpahinga,” aniyang tumalikod na at umakyat sa kwarto.Pagkasara ng pinto, saka siya napasandal sa kahoy at huminga nang malalim.P

“Sa totoo lang…” mahinang sabi ni Candice, “I think… I’m starting to fall.”Nanigas si Brent. Ang mga mata nito biglang nagbago.Hindi ito nagsalita agad at sa unang pagkakataon, nakita ni Candice ang lalaki sa tapat niya na tila hindi handa sa narinig.“Candice…” pabulong ni Brent, pero parang naputol ang salita.Kung maglalaro siya, kailangan niyang maging convincing. Kailangan niyang sabihin ang linyang magpapaniwala kay Brent… at sa lahat ng mata sa paligid.Kaya huminga siya nang malalim, pinatigas ang loob, at nagsalita nang mas malinaw.“Nahuhulog na ako sa’yo, Brent,” sabi niya, diretso. “Hindi na tayo mga bata. Hindi na natin kailangang patagalin pa ang ligawan. Sa tingin ko naman, compatible tayo.”Para siyang nagsaksak sa sariling dibdib.Parang may sumabog na liwanag sa mukha ni Brent.Hindi ito makapagsalita. Parang gustong sumigaw, pero hindi magawa dahil sa dami ng tao sa paligid.Sa halip, iniabot niya ang kamay nito sa gitna ng mesa.Hindi marahas. Pero urgent.Hinawak

Nanlaki ang mata ni Candice nang mapansing may umawang na pinto sa kabilang unit.Mga matang naghihintay ng tsismis.Hindi niya puwedeng patagalin pa si Brent.Hindi niya puwedeng bigyan ng dahilan ang mga kapitbahay ni Hailey na gumawa ng kwento, lalo na’t madalas na nga siyang nandito.At sa harap niya, si Brent, hawak pa rin ang kamay niya. “Wala bang goodnight kiss?” pilyong tanong ni Brent.Humugot ng hangin si Candice. Para lang umalis na ito.Hinila niya ang necktie ni Brent palapit at… hinalikan niya ito sa labi.Mabilis. Isang dampi lang. Pero sapat para maramdaman niyang parang may kuryenteng dumaloy sa katawan niya.Halos itinulak niya agad ito pagkatapos, parang natakot sa ginawa niya.“Goodnight na,” sabi niya. “Ingat sa byahe.”Brent stared at her, stunned, then slowly smiled, yung ngiting parang hindi makapaniwala.“Candice…”“Shh,” mabilis niyang putol, sabay sulyap sa mga pinto. “May mga tao.”Brent chuckled under his breath, pero hindi nagbiro. Parang natameme pa rin.

Brent set the glass down, a little too hard.“Three months, tapos ang laro.”Jacob nodded, still smiling. “Sure ka ba, bro?”Brent glared. “Anong sure?”Jacob lifted his drink. “Sure… na ikaw ang mauuna.”Brent opened his mouth to argue.Pero tumunog ulit ang phone niya.Isang message.From Candice.“Salamat kanina. Ingat pag-uwi.”Hindi niya sinasadyang ngumiti.Isang maliit na ngiting nahuli ni Jacob agad.“Huli ang ngiti mo! Mukhang nahulog ka na.”“Nangingiti ako kasi napaniwala ko siya ng mas maaga. Akala ko matatagalan ako sa pakipot ba babaeng ‘yun. Bibigay din pala.”Nailing na lang si Jacob. Then biglang nag-shift ang tono nang may maalala. “Bro, may tanong ako. A-attend ka ba bukas sa birthday party ni Don Fausto?”Napaangat siya ng tingin. “Don Fausto?” Umiling siya. “Hindi ko alam. Bakit?”“Yung annual party niya,” sabi ni Jacob. “Andoon lahat ng big names. Investors, businessmen, board members. Tapos… may mga babae din. Para makalimot ka kay Candice.”Brent scoffed. “Hind