All Chapters of REBORN TO BE LOVE: Chapter 101 - Chapter 110

PhilI took a deep sigh after I sipped the wine in my glass. Pagod na isinandal ko ang likod ko sa upuan at pumikit. I could imagine Ceelin's face smiling at me, gently teasing me. Nagmulat ako ng mga mata at muling dinampot ang glass wine at inubos ang laman niyon. "Hey, Phil. Kaya mo ba ako niyayang sa bar para magpakalasing? What's wrong, dude?" Inawat ako ng kaibigan ko nang sinalinan ko ng wine ang baso ko at akmang iinumin agad iyon."Ceelin and I were almost making up. I could feel that she was slowly opening her heart for me again. But it was ruined because of my Mom. Ngayon ay ayaw na ulit akong makita ni Ceelin. She doesn't even reply to my messages or answer my call." Hindi ko napigilan ang maglabas ng sama ng loob kay Piere. Mga busy ang iba ko pang kaibigan kaya tanging siya lamang ang dumating sa bar nang tawagan ko. At sa lahat ng mga kaibigan ko siya rin ang pinakamalapit sa akin. "So it's because of her again. Hindi mo talaga siya kayang i-let go? She caused you an

CeelinNagising ako sa loob ng pamilyar na silid. Ngunit hindi iyon ang silid ko. Agad akong napabalikwas nang bangon habang nanlalaki ang mga mata nang mapansin ko na manipis na pantulog lamang ang suot ko sa ilalim ng puting kumot. Wala rin akong kahit anong underwear na suot. "What happened? Bakit ganito ang suot ko? Nasaan ang mga damit ko?" naguguluhang tanong ko sa aking sarili. Sa malas ay hindi pa bumabalik sa alaala ko ang mga nangyari nang nakaraang gabi. Ang nakapagpabawas lamang sa pag-aalala ko ay ang katotohanan na nasa loob ako ng silid ni Phil. Dahil sa tila naging pamilyar sa mga mata ko ang kanyang silid kahit na ilang beses pa lamang akong nakakapasok sa loob. Siguro pangatlo o pang-apat yata ngayon. "You're finally awake, Ceelin. Come and have some breakfast," nakangiting kausap sa akin ni Phil nang pumasok ito sa loob ng kuwarto. Nakaligo na ito and he looks so damn hot in his plain shorts and white shirt. Napaka-presko at ang bango nitong tingnan. Mas lalong

Ceelin "Remember what Mom said to you? Spend as much as you want. You can even signal to light the lantern. It means that no one could bid after you lit the lantern because you will raise the amount no matter how much the bidder bid for the object," paalala sa akin ng kuya ko habang naglalakad kami papunta sa auction room. Naka-angkla ang braso ko sa braso niya at kahit sino na hindi nakakakilala sa amin bilang magkapatid ay tiyak na mag-iisip na may relasyon kami ng kuya ko romantically. "I got it, brother," nakangiting sagot ko sa kanya, bagama't natitiyak ko na hindi ko gagamitin ang tinatawag nilang "light the lantern". Hindi naman ako nagpunta sa auction para magwaldas ng pera. Nagpunta lang ako para pagbigyan ang mom ko. Pero kapag may nagustuhan ako ay bibilhin ko siguro. Pagpasok namin sa auction room ay maraming tao na ang nasa loob na nagmula sa iba't ibang mayayamang pamilya. Kami siguro ang huling pumasok kaya biglang natutok sa amin ang paningin ng lahat. Para tuloy n

CeelinHindi makapaniwalang napakurap ako ng mga mata habang pinaglilipat-lipat ang tingin sa mukha ni Phil at sa jewelry box na hawak nito. Talaga bang sa akin niya iyon ibinibigay at hindi kay Jessa? I thought he fought it from my brother so he could give it to that woman?Wala sa loob na napatingin ako sa kuya ko. He was smiling at me. Para bang sa una pa lang ay alam na nitong sa akin talaga ibibigay ni Phil ang kuwintas at hindi kay Jessa. Pero kung alam niya ay bakit hinayaan niyang tumaas ng tumaas ang bidding price at hindi na lang nagpatalo agad? Nagbayad pa tuloy ng malaki si Phil. "What are you doing, brother? Bakit sa babaeng iyan mo ibinibigay ang gift mo para kay Jessa?" hindi napigilang sita ni Paula sa kuya nito.Lumapit naman si Jessa at akmang aagawin kay Phil ang jewelry box ngunit mabilis na naiiwas iyon ni Phil sa babae. "That necklace is for me. Sabi mo ay gift mo iyan sa akin?" masama ang loob na tanong ni Jessa kay Phil. Nagsisimula nang mamula ang mukha nit

CeelinWith confidence, I entered the function room hotel where Delfin held his birthday banquet. Lahat ng bisita nito ay napatingin sa akin at napanganga pagpasok ko sa function room. Ang iba ay nanlaki ang mga mata at meron namang napailing sa pagkadisgusto. Paano ba naman hindi magiging ganoon ang mga reaksiyon nila gayong nakasuot lang naman ako ng plain black evening dress. Parang uma-attend ako sa isang lamay at hindi isang birthday party."Bakit ganyan ang suot na damit ng panganay na anak ni Mr. Miller? Lamay ba itong pinuntahan niya?" natatawang komento ng isang babaeng bisita habang sinusuyod nito ng tingin ang aking kabuuan. "You're right," sang-ayon ng katabi nito. "I heard walang alam siyang gawin kundi ang maghabol kay Mr. Salvatore. At narinig ko pang sabi ni Miss Lucy na walang breeding at manners daw ang kapatid niya.""Paano naman siya magugustuhan ni Mr. Salvatore sa ganyan klaseng porma?" natatawang komento ng isa pang bisitang babae. "Narinig niyo ba na a-attend