Lahat ng Kabanata ng The Night I Met My CEO (Tagalog): Kabanata 231 - Kabanata 240

Lunch began. Mommy served the dishes; everything was hot, fresh, and delicious—shrimp sinigang, chicken pastel, beef caldereta, pork hamonado, at lumpiang shanghai. Kahit simpleng setting lang sa dining room, ramdam mo ang effort ni Mommy na maging special ang araw na ito. At sobra akong touched at masaya dahil ganito si Mommy. Habang kumakain kami, Kael was careful and polite. At minsan bumubulong siya sa akin kung anong gusto ko. Pinag-hihimay din niya ako ng shrimp—parang sa aming dalawa, siya ’yung taga-rito at ako ’yung bisita. Ramdam na ramdam ko ang pag-init ng aking pisngi kaya medyo yumuyuko ako para hindi mahalata nila Dad. Hanggang dito sa mansion, kaharap ang parents ko, inaasikaso pa rin niya ako. “Wow, you two look so sweet. It seems like you’re already used to taking care of my daughter, Kael,” Mommy suddenly spoke. We both looked at her, and she had this big, delighted smile, like she was feeling na kinikilig. Kael smiled and glanced at me briefly. “Y

Cataleya’s Point of View Monday Morning Handa na akong pumasok sa opisina. I’m wearing a black blazer and trouser combination ready for the workday. Dala-dala ang bag ko, bumaba na ako ng hagdan… kaso hindi ko inaasahan ang madadatnan ko pagbaba, biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Nandoon si Kael sa sala, nakaupo habang kausap si Daddy. Fresh na fresh siya sa suot niyang office attire… gray suit, crisp white polo, at perfectly styled na buhok. Napatayo siya nang makita niya ako at agad na ngumiti. “Good morning, Leya,” bati niya, at ramdam ko ang init sa dibdib ko habang nakatingin sa kanya. Naglakad ako palapit sa kanila. “Good morning… what are you doing here?” tanong ko, medyo nagtataka. “Sinusundo ka, sabay na tayo pumasok sa opisina,” sagot niya, simple pero may lambing sa tono ng boses. What? Pumunta lang siya dito para sunduin ako? If I’m not Mistaken ibang way ang bahay niya at hindi niya madadaanan ang subdivision namin.Biglang sumingit naman si Daddy,

Cataleya’s Point of View Akala ko magiging okay na ang lahat, akala ko hindi magiging problema kung makita ng lahat kung anong meron sa amin ni Kael… pero hindi pala. Nagkamali ako. Kinabukasan, pagkatungtong ko pa lang sa 47th floor, ramdam ko na agad ang kakaibang tensyon sa hangin. May mga bulong-bulongan sa floor, mabilis na lakad ng mga staff, at seryosong mukha ng mga managers… bihirang mangyari nang sabay-sabay. Hindi pa man ako nakakaupo nang lumapit agad ang team lead namin sa akin.“Ma’am Cataleya, There’s an emergency meeting in the conference room. Right now.” Napatigil ako, biglang dumagundong ang kakaibang kaba sa dibdib. Pagpasok ko sa conference room, naroon na ang ilang department heads. Sa screen sa unahan, naka-flash ang pangalan ng isang malaking client… isa sa pinakamahalagang account ng kumpanya.May problema.Malaki.Iyon agad ang pumasok sa isip ko.“The client is threatening to pull out,” diretsong sabi ng manager. “They’re unhappy with the latest p

CATALEYA’s point of view Pumasok ako sa office niya. Nakita ko siyang nakasandal sa swivel chair, sleeves rolled up, unbuttoned collar ng polo, maluwag ang polo. Medyo magulo ang buhok, pero… fresh at commanding pa rin. Ang aura niya, kahit pagod at busy, parang hindi nawawala… malakas, confident, at may halong init na nakakapanatag. “Close the door then come here and sit down,” sabi niya, calm pero may edge sa tono. Sinunod ko siya. I walked across the carpeted floor of the office, feeling as though every step weighed heavily on my chest. I sat down on the chair in front of his desk, still hesitant, even though I knew I was safe in his presence. Hindi siya nagsalita agad. Tumayo siya, hinila yung swivel chair niya papalapit sa akin, at naupo sa aking tapat. Ang titig niya…steady, focused, parang sinusuri hindi lang ang pagkatao ko kundi pati ang nararamdaman ko.“Leya,” simula niya, mababa at mahinahon, “unang-una, okay ka lang ba?” Napabuntong-hininga ako. I could feel th

CATALEYA’s point of view Mira leaned in again, whispering, “You’re really not the joking type. We all know you’re loyal to Sir Kael. Anyway… he asked if you’re handling the new campaign personally. And… he offered to help.” Napalingon ulit ako kay Mira. Napakurap ako, tila sinisiguro kung tama ang narinig ko. “Offer to help?” ulit ko. “Seriously?” “Yes,” sagot niya agad. “And he seems… really interested.” “Very,” singit ni Benedict mula sa gilid namin, pilit tinatago ang ngiti pero halatang aliw na aliw. “Like, really interested.”Napatawa ako nang mahina, at napailing na lang sa kanilang dalawa. “Okay,” sabi ko, sabay kibit-balikat. “First day pa lang niya, and he’s already being proactive. Good for the team, I guess.”“Oh, speaking of—” biglang sambit ni Mira, sabay ayos ng tayo sa tabi ko. “He’s here. Palapit siya, Ma’am Cataleya.” Napalingon ako sa direksyong tinitingnan niya. At doon ko siya nakita ang bagong Marketing head.Matangkad. Maayos ang tindig. Main