Lahat ng Kabanata ng The Night I Met My CEO (Tagalog): Kabanata 241 - Kabanata 250

Bumalik ako sa Marketing floor na ramdam pa rin ang init ng yakap at titig ni Kael.Parang may naiwang bakas sa balat ko. Bawat kilos niya kanina sa opisina nakatatak sa isip ko. Dumiretso ako sa desk ko, nakaupo sa upuan niya si Chase na katabi lang ng akin, nang maupo ako bumaling siya sa akin. “Ready for the next set of revisions?” tanong niya, medyo nakangiti, unaware sa bagyong naramdaman ko ilang minuto lang ang nakalipas. “Yes,” sagot ko, pilit ang ngiti. “Let’s go over the social media calendar for next week.” Tumango si Chase, sabay lapit at sabay open ng laptop. Habang nagsisimula kaming magtrabaho, pakiramdam ko ay mas malaki ang focus ko sa mga numero at analytics. Sa bawat click, sa bawat comment na ginagawa ko, pilit kong iniwasan ang alalahanin tungkol kay Kael. I mean ang mga pinag-usapan namin kanina. “Ma’am Cataleya?” tanong ni Chase, mahina at magalang. “Hmm?” sabay tingin sa kanya, pilit kalmado. “About the Thompson rollout… do you want to anchor mo

Biglang bumilis ang tibok ng puso ko, Napatingin ako kay Kuya Caleb. Seryoso ang pagkakatitig niya sa screen, nakatukod ang siko sa mesa, magkasalubong ang mga kilay. Halatang nag-aanalyze. Hindi lang ang numero…kundi ang buong galaw ng pangyayari.“Wait,” sabat ng isa pang board member ng Vaughn. “Are you saying the losses are connected to the failed client proposal?” Napatigil naman ako, what? Bakit biglang nasingit at nadamay ang failed client proposal? Ang tagal na non ah.Tumango ang babaeng katabi ng lalaking naka gray suit.. “The one that almost pulled out,” dagdag niya, malamig ang boses pero malinaw. Biglang nag-umpisang maging magulo ang usapan. Damn, hindi maganda ‘to. “That proposal was handled by Vaughn’s marketing team—” “No, the approval came from Montgomery’s side—” “This is mismanagement—” “Someone dropped the ball—” Nagtaasan ng boses. Nagpatong-patong ang sisihan. May mga kamay na kumakabig sa documents. May mga mata na hindi mapakali, naghahanap ng butas

…Then, tinawagan ko sila Tita Jemalyn at Tita Sofia niyo para magpasama sa bar. I wanted to get drunk, kalimutan ang nangyari, at maging free kasi naging mahigpit sa akin si Miguel noon. That night doon ko nakilala ang Daddy niyo. Doon nagsimula ang lahat..….Hindi ko akalain na ang pinagtratrabahuhan ko noon na kumpanya ay pag-aari pala ng Daddy niyo. Everything started there hanggang sa bumalik si Miguel. He wanted us to be back pero of course, hindi ako pumayag. After all, pagkatapos ng lahat ng ginawa niya sa akin? And of course, hindi rin pumayag ang ama niyo. Ginawa niya ang lahat para tumigil si Miguel…. ….Then, tumahimik na, bumalik na sa dati ang lahat. Wala na akong balita sa kanya simula noon. Kaya ngayon? Hindi ko inaasahan na magkakasama sila ni Celestine.” Tumahimik saglit. Hindi ko akalain na ganito pala ang nangyari kay Mommy at sa Miguel na 'yon. That bastard! Kapal ng mukha niyang saktan ang katulad ni Mommy.Tumikhim si Daddy, kaya humarap kami sa kanya. “An

“What are you doing here?” hindi makapaniwalang tanong ni Celestine bago humarap kay Kael. “Don’t tell me pinapunta mo sila dito?!” Galit na humarap si Kael kay Celestine. “What? No. Hindi ko sila pinapunta. Balak ko ako ang aakyat sa executive floor para kausapin sila.”Napatigil ako. Kung hindi si Kael ang nagpatawag sa amin, sino?“What?! So balak mo silang kausapin?! Para ano?! Para sabihin ang totoo?! Talagang—” “Enough!!” galit kong sigaw. Napatahimik silang lahat.“Nandito kami dahil nakareceive kami ng message na pinapaakyat mo kami dito, Mr. Montgomery, for a private discussion,” malamig kong sabi. Mas lalo siyang namutla. “What? No. Wala akong inutos. Hindi ko kayo pinata—” “Yeah. Hindi si Cy ang nagpatawag sa inyo—kung hindi ako,” singit ni Kimberly sabay ngiti ng nakakaloko. “Pinatawag ko kayo para malaman niyo na ang totoo. So, thank me later, okay?” nakangising sambit niya.“What?! Pati ikaw, trinaydor kami?!” galit na sigaw ni Celestine.“Tsk. Masyado na akong

Kinahapunan, biglang bumuhos ang malakas na ulan. Hanggang gabi, walang tigil ang pagbuhos. Dumating si Daddy at Kuya ng 8PM sa bahay habang bumubuhos pa rin ang ulan. Sabay-sabay kaming kumain ng gabihan. Pinag-usapan ang nangyayari sa kumpanya; nakikinig lang ako sa kanila.Hanggang sa tumingin sa akin si Kuya at nagsalita“Kailan ka papasok sa kumpanya, Rosie?”“Bukas, Kuya.”“Good. Kailangan mo nang pumasok at kausapin si Montgomery. Baka mabaliw na ang lalaking ’yon,” sabi ni Kuya habang naiiling-iling.“Bakit?” tanong ko.“Laging tulala, wala sa sarili, lagi kang bukambibig sa akin—halatang hindi nakakatulog ng maayos. Pero kanina, 5 PM pa lang, umalis na siya ng kumpanya. Umuwi agad ata. Mag-usap na kayo para bumalik na sa dati ang lalaking ’yon. Dami na rin nating pending work. Si Kael pumapasok pero wala sa sarili, tapos ikaw hindi pumapasok kasi iniiwasan siya. Ayusin niyo na yan. Kawawa ako sa kumpanya ngayon.” Napayuko ako, ramdam ang guilt. Parang sa akin, naging mise