Tous les chapitres de : Chapitre 271 - Chapitre 280

Third Person's POVHindi lamang ang kanyang mga tauhan kundi pati na rin ang halos lahat ng miyembro ng pamilya Iglesias na nandoon sa loob ng mansiyon ay hindi makaimik sa mga sandaling iyon.Prente lamang silang nakatayo sa kanilang puwesto habang pinagmamasdan si Xavier sa pagwawala nito. Ang iba sa kanila ay napapapikit at napapaatras na lamang habang panay ang paghagis niya ng mga babasaging bagay.Nagkalat ang mga basag na gamit at nagkalat din ang mga lamesang nagtumbahan. Ngunit sa puntong iyon ay wala silang ibang nakikita at pinagtutuunan ng pansin kundi si Xavier at ang reaksiyon nito tungo sa pagdukot sa asawa nito.Ngayon ay napatunayan na ni Mattias na talaga ngang hindi nagbibiro si Yven. Ang buong akala niya ay lubos na ang pagmamahal nito kay Ellisa, ngunit mas masahol pa pala ang nararamdaman nito kay Naya."Where is my wife?" Napapuno ng poot ang kanyang boses na umalingawngaw sa kabuuan ng mansiyon. "Bakit wala man lang sa inyo ang nakakita kung sino ang tumangay s

Mattias Avila"Serafina Nevado. Twenty-two years old. Medicine student." Basa ko sa mga impormasyon tungkol sa bagong pasok na katulong sa loob ng mansiyon. Tumigil ako sa paglalakad at nag-angat ako ng tingin sa kanya mula sa hawak kong tablet. "Suspendido ka dahil nanaksak ka ng kaklase mo at binali mo ang paa ng kaibigan niya." Umangat ang dulo ng labi niya at sinalubong ang mga titig ko. "Yes!" mabilis niyang tugon. "Bakit hindi ko naman gagawin 'yon? Dinipensahan ko lang naman ang sarili ko mula sa kanila dahil may balak silang masama sa 'kin."Tumango lamang ako at muli ay naglakad patungo sa kanyang likuran. Muli ay ibinaba ko ang tingin ko sa hawak kong tablet at binasa ang ilan pang impormasyon tungkol sa kanya. "Wala kang mga magulang. Walong taon ka pa lamang ay namatay na ang mga magulang mo dahil sa car accident," pagpapatuloy ko. "Sa edad na walo ay kinuha ka ng tiyahin mo papuntang probinsya at siya mismo ang nagpalaki sa 'yo."Hindi kalaunan ay in-off ko ang tablet.

Naya DiazNaudlot ang pagmumuni-muni ko nang marinig ko ang paglapag ng mug sa coffee table sa harap ko. Nag-angat ako ng tingin kay Iris na sa mga sandaling iyon ay nakangiti kasabay ng pagtapik niya sa balikat ko."Ipinagtimpla nga pala kita ng chamomile tea," wika niya at umupo sa tabi ko. "Siyangapala, naglagay ako ng ilang makakapal na kumot sa kwarto mo. Tuwing gabi kasi, lalo na kapag madaling araw, ay malamig ang buong bahay. Malapit ba naman sa bundok."Tumango ako at humigop ng tsaa."Other than that, inilagay ko na rin sa kabinet sa kuwarto mo 'yong mga damit na sa tingin ko ay kaysa sa 'yo," pagpapatuloy niya. "Pagpasensyahan mo na si Ruan. Biglaan lang din kasi ang desisyon niyang 'to na itakas ka. Sana nga lang ay…safe tayo rito."Natigil ako sa sinabi niyang iyon. Ilang saglit pa ay ibinaba ko na rin ang hawak kong mug at kalaunan ay hinarap ko siya.I cleared my throat. "As long as wala silang

Mattias Avila"Senyorita Xyla, nandito na ho ang mga tauhang inutusan ninyong pumunta rito," anas ng isang matangkad na lalaking nakasuot ng blue polo shirt. "Ipinaalam ko na rin ho kay Don Gustavo ang tungkol sa pagpunta namin dito. Wala naman hong naging problema, kung tutuusin ay sinabihan pa nga niya kami na mag-iingat kami."Tumango lamang si Xyla sa sinabing iyon ng lalaki. Ilang saglit pa ay sumabat ang isa sa mga kasamahan nito na nakasuot naman ng black polo shirt."Nakapuwesto na ho ang mga tauhan natin, Senyorita Xyla," sinsero nitong bungad. "Everything's under control at halos lahat sa kanila ay kabisado na ang trabahong gagampanan nila ngayong gabi."Isang matamis na ngiti ang gumuhit sa mga labi ni Xyla. Mabilis pa sa alas kuwatro siyang humarap sa akin kasunod niyon ay mahigpit niyang niyakap ang braso ko."See? I told you, help would come!" anas niya habang hindi maalis-alis ang ngiti sa kanyang mga labi. "There's no way na hahayaan kong makipaglaban mag-isa ang magigi

Mattias AvilaAng kaninang mansiyon na halos walang makikitang kahit na anong dumi ay napuno na ng nagkalat na dugo. Bukod pa roon, nagkalat din doon ang mga tauhan ng Callisto Group at Navarro Group na sa mga sandaling iyon ay wala nang buhay.Habol-hininga kong tinapunan ng tingin si Xyla na sa mga sandaling iyon ay katatapos pa lamang niyang patumbahin ang isang lalaking mas malaki at mas matangkad pa sa kanya.Hindi lamang niya pinatumba iyon kundi ginilitan din niya ang leeg niyon.Matapos ang mga sandaling iyon ay isang matamis na ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi at kalaunan ay naglakad patungo sa kinaroroonan ko. Bago pa man siya tuluyang makalapit sa akin, agad ko siyang sinalubong."Mafia Princess," bulalas ko habang hindi maalis-alis ang pagkakatitig ko sa kanya. "Ngayon alam ko na kung bakit binansagan kang mafia princess. Hindi maikakaila na…magaling kang makipaglaban at kayang-kaya mong patumbahin ang mga kalaban mo."Isang matamis na ngiti ang gumuhit sa kanyang mga