جميع فصول : الفصل -الفصل 298

Mattias AvilaIsang malalim na buntong-hininga ang pinawalan ko habang mataman kong tinititigan ang sarili ko sa salamin. Hindi ko akalain na nandito ako ngayon sa loob ng hotel room habang inaayos ko ang sarili ko at hinihintay ko si Xyla.Hindi ko akalain na pumayag ako sa alok na breakfast ni Don Gustavo.Balak ko sanang hindi sumipot at kalimutan na lamang ang napag-usapan namin. Balak kong sabihin sa kanya, lalong-lalo na kay Xyla, na may importanteng bagay akong kailangang asikasuhin.Pero ang masaklap, kaunting lambing lang ni Xyla ay bumigay na kaagad ako."Ano bang nangyayari sa 'kin?" kunot-noo kong tanong sa sarili ko at tinalikuran ko ang salamin. "Ang dami ko nang ni-reject na babae na nagkakagusto sa 'kin! At kahit na anong gawin nilang paraan ay umaayaw ako sa kanila. Pero lintik! Bakit pagdating dito kay Xyla…"Pumikit ako at bahagyang umiling.Sa pagmulat ko ng mga mata ko ay natigilan ako nang lumabas si Xyla mula sa banyo. Nakasuot siya ng plain blush off-shoulder d

Xavier Iglesias"What?" Nanlaki ang mga matang bulalas ni Ruan. "Thiago Severino is your…uncle?"Tumango ako. "He's indeed my uncle. Siya ang anak ng kapatid ni Lola Erlita. Noon pa man ay gusto na niyang mapunta sa kanya ang posisyon na hawak ko. Nakipag-away pa nga siya kay Lolo Lucien dahil sa bagay na 'yon, pero wala na siyang nagawa dahil buo na ang desisyon ni Lolo."Napabuga ng hangin si Ruan at umiling.Tinapunan niya ng tingin ang family picture na nasa pader kung saan ay nandoon si Lola Erlita at ganoon din ang kapatid nitong si Lolo Lucien—kasama nila ang kanilang mga asawa at mga anak.Paano nakilala ni Verena si Thiago? Paano sila nagkatagpong dalawa?Umiling ako at muling naupo sa puwesto ko. "Is there something to be surprised about? Makapal ang pagmumukha ni Verena at sigurado ako na kahit anong bagay ay inalok niya kay Thiago para lang magawa niya ang gusto niyang mangyari. She was such a vermin! Pero mali ang kinalaban niya at mali ang taong nilapitan niya.""May gal

Naya DiazMatapos kong mag-impake ng mga gamit ko ay agad na rin akong lumabas ng kwarto. Bitbit ko ang travel bag ko ay naglakad ako patungo sa hagdan at mula sa ibaba ay natanaw ko si Xavier na nakaupo sa couch.Mag-isa lamang siya sa living room habang si Ares at ang iba pa sa kanyang mga tauhan ay palakad-lakad sa loob at labas ng safehouse. Wala rin doon sina Ruan at Iris.Pakiwari ko ay nasa kuwarto pa rin sila at nag-iimpake ng maaari nilang dalhin sa bagong lugar na pupuntahan namin. Ngunit ang mas nakakuha ng atensyon ko ay wala na rin doon ang babaeng nagngangalang Leticia na kausap ni Xavier kanina.Maya-maya bago pa man ako tuluyang makababa ng hagdan ay agad na tumayo si Xavier sa kanyang kinauupuan. Dali-dali siyang lumapit sa kinalulugaran ko at kinuha ang bitbit kong bag."Sana tinawag mo 'ko at nang ako na ang nagbitbit nito pababa," anas niya sabay halik sa noo ko. "Is this all the things that you want to

Xavier IglesiasNaputol ang pagmumuni-muni ko nang mapukol ang tingin ko kay Naya na sa mga sandaling iyon ay hindi maalis-alis ang pagkakatitig sa akin.After I turned off the lid of my laptop, agad kong iniabot iyon kay Ares. Ilang saglit pa ay umusog ako sa tabi ni Naya kasunod niyon ay ang paghalik ko sa kanyang noo."Something's bothering you? What are you thinking?" mahina kong tanong na ikinangiti niya.Niyakap niya ako. "Actually, I'm not bothered, but curious.""What is it?"Humugot siya ng isang malalim na buntong-hininga bago sumagot. "Paano ka nakaligtas sa pagsabog? Malakas ang bombang inilagay sa conference room na 'yon. At base sa narinig ko sa balita, halos lahat ng mga kasamahan mo roon ay…namatay. Walang nakaligtas sa kanila. How come you survived that bomb? What did you do?"I paused for a moment.Hindi kaagad ako nakaimik sa tanong niyang iyon. Ngunit pansin ko ang agad na pag