Tous les chapitres de : Chapitre 261 - Chapitre 270

Xavier Iglesias"Yo…you're awake? Paanong nangyaring gising ka?" The nurse stammered. Pagak siyang natawa. "Did you just awaken now? Of course, that's the only explanation! Malinaw ang resultang nakasulat sa doctor's note na hindi pa masyadong maayos ang kondisyon mo. Iyon ang isa sa mga rason kung bakit hanggang ngayon ay nandito ka pa rin sa ICU."Ibinaba niya ang kanyang tingin sa hawak kong baril at kalaunan ay napalunok. I could see how fast her face was at that moment. Other than that, I could feel her hand tremble and how her body turned cold."And you actually believe that?" Blangko pa rin ang reaksiyon ko sa mga sandaling iyon. "Just so you know, those notes aren't even true. That was a distraction. Family doctor namin si Mr. Enriquez, he knows the drill."Namilog ang kanyang mga mata sa pahayag kong iyon."Not true?" tanong niya at napailing. "Kung pagdating sa notes, pwede ka pang makapagsinungaling, pero…hindi ba't pumasok kang duguan at sugatan dito sa ospital? Wag mong s

Xavier Iglesias"Sa tingin niyo ho ba…babalik pa ang babaeng 'yon? Sa tingin niyo ba, makakabalik pa siya ng buhay?" tanong ni Dante na bahagya kong ikinatigil. "Mukha siyang matapang at palaban. Pero pagdating sa mga Callisto, ang mga taong tulad niya ay hindi nila hinahayaang makalaya pa. Gusto nila sila lang ang nakaaangat.""Tama si Dante," dagdag naman ni Andrew. "At kung sakali mang bumalik siya, sigurado ho ba kayo sa desisyon niyo na gagawin niyo siyang isa sa mga tauhan niyo? Hindi naman ho sa kinukwestiyon namin kayo, kaya lang…parang ang hirap pagkatiwalaan ng batang 'yon."Hindi kaagad ako nakaimik sa pahayag nilang iyon. Tinapunan ko lamang sila ng tingin at hindi kalaunan ay muli kong ipinagpatuloy ang pagpapalit ng damit."Of course, she'll come back…alive. Nasisigurado ko 'yon. Kayo na rin ang nagsabi, matapang siya at palaban. Napatunayan ko na rin 'yon kani-kanina lang." Matapos kong ayusin a

Mattias AvilaTinapunan ko ng tingin ang wrist watch ko.9 o'clock.Halos dalawang oras na akong nakikipagdiskusyunan rito kay Xyla pero hanggang ngayon ay wala pa rin akong napapala. Hanggang sa mga oras na ito ay nandito pa rin kami sa playground—parehong naghihintayan kung kailan at kung sino ang bibitaw sa aming dalawa sa larong sinimulan ni Xyla.Isang malalim na buntong-hininga ang pinawalan ko at kunot-noo ko siyang tinapunan ng tingin. Bakit ba kasi ayaw akong tantanan ng babaeng ito? Kung alam ko lang na ganito ang magiging resulta ng pagtulong ko sa kanya, sana hindi na ako nag-aksaya pa ng oras ko.Umupo ako sa swing habang panay ang sipsip ko sa binili niyang palamig. Sa kabilang banda naman ay abala niyang kinakausap sa chat ang kanyang kapatid."Ano ba kasing ginagawa mo rito?" walang gana kong tanong. "Paano ka nakarating dito? May kasama ka ba? Alam mo ba kung gaano kadelikado

Third Person's POV(Four hours ago)Sa pag-angat ng tingin ni Ruan mula sa kanyang computer ay natigilan siya nang mapagtanto niya kung sino ang pumasok sa kanyang opisina. Hindi siya nakagalaw mula sa kanyang kinauupuan at prente lamang na nakatuon ang kanyang tingin at atensyon sa dalawang babaeng nasa kanyang harapan.Matagal na panahon na rin simula makaharap niya sila. At sa huli nilang pagkikita ay hindi naging maganda iyon.Nagdulot pa nga iyon ng sigalot sa pagitan ng kanilang mga pamilya."Ms. Verena," malamig ang bungad niyang wika. "Fancy meeting you here. Mukha yatang nagkamali kayo ng pinasukang lugar. You know, hindi naman masamang magtanong, mabuti nga 'yon para hindi kayo mawala at nang makarating kayo kaagad sa pupuntahan niyo."Naningkit ang mga mata ni Verena na tinapunan ng tingin si Ruan. Sa pag-upo nito sa couch ay isang nakakalokong ngiti ang gumuhit sa mga labi nito."I had no idea na naging mapagbiro ka na rin pala. Iyan ba ang ugaling nakuha mo kay Xavier par

Xavier IglesiasHalos inabot na yata ako ng ilang minuto sa pagtitig sa mga larawang nasa tablet ni Vince, ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala sa mga nakikita ko.Kunot-noo kong inilapag ang hawak kong tablet sa coffee table at hindi kalaunan ay pumikit ako kasabay ng pagpisil ko sa nose bridge ko.Ngunit hindi rin naman nagtagal ay muli kong iminulat ang mga mata ko nang marinig ko ang paglapit at pagtawag sa akin ni Ares."Lumabas na ho ang DNA result," anas niya at iniabot sa akin ang hawak niyang papel. "It seems like, hindi nagkamali si Mr. Avila sa pagtukoy kung sino ang bangkay na 'yon. It's positive. That's Corazon."Hindi ako umimik, bagkus ay nakatuon pa rin ang tingin ko sa hawak kong papel. Ilang saglit pa ay nag-angat ako ng tingin at mabilis pa sa alas kuwatrong nilukot ang papel na iyon. Tumayo ako sa kinauupuan ko at tinapunan ng tingin si Mattias na nakatalikod sa amin habang nakatanaw sa labas ng bintana.Sa ngayon ay nandito kami sa motel malapit