บททั้งหมดของ I UNINTENTIONALLY MARRIED MY CEO BOSS: บทที่ 211 - บทที่ 220

TUMAYO si Helena at sinalubong na si Pavlo. Nakipagbeso-beso muna siya sa kaibigan bago hinarap ang kasama nito."Magandang gabi po, Ma'am.""Helena.""Ho?""It's my name." Ngumiti siya. "Bakit para yatang may naalala ka sa pangalan ko?""H-Ha? Nabanggit na sa akin ni Pavlo na ikaw ang dating asawa ni Danilo.""At maraming beses na tayong nagkita noon dahil isa ka sa mga kaibigan niya. Pero hindi mo na yata ako nakikilala.""Matagal na kasing panahon. Kung hindi ako pinuntahan ni Pavlo, hindi ko alam na buhay ka pa pala.""Inakala mo bang patay na ako?""Dahil hindi mo na binalikan ang mga anak mo.""Paano ko ba sila babalikan kung inilayo sila sa akin ni Danilo? God knows kung paano ko sila hinanap."Hindi nakaimik si Delfin."Pero tama ka. Hindi kita masisisi kung mag-isip ka na patay na ako dahil halos dalawang dekada na rin ang lumipas."Napansin ni Helena ang kakaibang titig sa kanya ni Delfin. Hindi talaga siya nito makikilala kahit ilan pang mga mata ang gamitin nito. At hindi

"THE nerve! You really have the guts to fight against me! Do you even know me, huh?""Of course I know you well. And I have to fight if it's the only way for us to survive. Kung hindi lang dahil kina Joshua at Lolo, I'm not really this bad. Ang gusto ko lang, kilalanin kami ni Mama na pamilya nila."Sandaling nanahimik si Helena."I am the eldest grandson, but that old fox ousted us and treated me more than like a stranger! At dahil rin sa Joshua na iyon ay lalong lumayo ang loob sa akin ni Lolo! " Gumuhit sa mukha nito ang galit. "I want to bring them down! That's my goal!""I don't care about your family problems," wika ni Helena. "All I care about is the family of my own.""I will find Tim. I will definitely find him," wika ni Renzo na puno nng determinasyon. "And give me your vote for the upcoming board meeting."Nakakalokong tumawa habang umiiling si Helena. "You really have the nerve. After all the messed you've cause, ikaw pa talaga ang may tapang na magbigay sa akin ng kondisy

"I'M very disappointed in you..."Tumigil sa paghakbang si Helena nang sumalubong sa pagdating niya si Josh. Hindi muna siya umimik. Hinayaan lang niya itong magsalita habang nakaguhit ang galit sa mukha nito."I trust your wittiness that you will end up with great results. Pero ito ang nangyari? Bakit inilagay mo sa panganib si Denise?""How is she?""She's stable now.""Because I prepared in advance. Sa tingin mo ba ipapahamak ko nang gan'on lang ang anak ko? I waited for her for such a long time.""But how come you've come up with that idea? You put her life in danger kahit pinaghandaan mo iyon!""What do you think? With so many betrayals around me, sino pa ang pagkakatiwalaan ko? The DNA? Renzo presented me with a fake one. Do I still need to do the same way? Paano kung pakialaman na naman niya ang resulta?""But that is Brittle Asthma! It can have complications!""You said that she's safe. And I make sure of it."Natahimik si Josh."Why did you look so concerned?""Of course she'

KINUHA ko ang baso ng tubig na inabot sa akin ni Mama at sinaid ko muna ang laman niyon bago ko ibinalik sa kanya.Muli siyang naupo sa tabi ko at ginagap ang kamay ko. Hindi ko pagsasawaan na damhin ang kanyang init. I longed for it. So long."Anak, alam mo pa ang tungkol sa Brittle Asthma mo, hindi ba?"Tumango lang ako."Bakit hindi mo nasabi ang bagay na iyon noong mapag-usapan natin ang tungkol sa allergy mo?""Nawala lang po sa isip ko. Hindi naman kasi usual na condiments ang sunflower seed sa mga lutong-Pinoy.""I'm sorry if I use it to find out the truth. But I prepared everything in advance.""Kaya po ba dumating agad ang ambulansiya?""Yes. I made sure the arrangement would not put your life in danger."Sandali akong napapikit nang haplusin ni Mama ang pisngi ko. When I was a kid, she usually did that lalo na sa oras ng pagtulog namin ni Tim. Inaantok agad kami kapag ginagawa niya iyon. Because we feel comfort, secure, and loved."I never doubted it. I know it was you. It's

"HINDI ka pa rin ba uuwi?""Bakit ba kating-kati ka na pauwiin ako, ha? Huwag mong sabihin na nagsasawa ka na sa akin?""Kanina ka pang umaga rito.""At hanggang bukas pa ako rito dahil hindi makapunta rito si Glaze. Masama raw ang pakiramdam niya.""Hindi iyon ang punto ko.""Huwag ka ngang mag-inarte. Noong nasa Tondo ka pa ay halos buong linggo tayong magkasama sa iisang bahay. Pero hindi ka naman nagrereklamo sa presensiya ko.""Haist! Ako kasi ang pasyente, pero ikaw ang nakahiga riyan sa higaan ko. Ikaw rin ang kumakain sa mga pagkain ko."Tumigil naman sa pagnguya ng kinakain na mansanas si Emie na naka-ekis pa mula sa komportable na pagkakahiga ang mga paa niya.Tumayo ako sa kinauupuan ko at lumapit ako sa kanya. "Magka-away ba kayo ni Hector?""Hindi, ah. Ano namang pag-aawayan namin? Masaya at healthy ang relasyon namin. Hindi katulad mo na sakitin."Inilapit ko ang mukha ko sa kanya. "So, ano ba talagang ginagawa mo rito?""Binbantayan ka. Ibinilin ka sa akin nina Josh at