All Chapters of The Secret Wife of the Obsessed Zillionaire Boss: Chapter 121 - Chapter 130

Dorryn's Point of ViewHindi ko alam kung ano ang ginawa ni Nando kay Jacob sa loob ng kwartong iyon. Para bang bawat segundo na lumilipas ay mas lalo akong kinakain ng kaba at pangamba. Hindi naman kasi ako pinapasok sa loob, at ang tanging naririnig ko lamang ay ang katahimikan na may halong tensyon na tila ba anumang oras ay puwedeng sumabog.Napatingin ako kay grandpa na nakangiting nakatingin sa akin, para bang wala lang ang lahat at kampante siyang alam ang mangyayari.“Don’t worry, iha. Alam ng asawa mo kung paano kakausapin ang mga kagaya ng lalaking iyon.”Hindi ako mapakali. Hindi sapat ang mga salitang iyon para pakalmahin ang kumakabog kong dibdib.“Hindi naman niya papatayin si Jacob, di ba?” tanong ko, halos pabulong, ngunit ramdam ang takot sa bawat salita.“I think… hindi naman…”Hindi pa man niya natatapos ang sasabihin niya ay bigla na lang kaming napalingon sa pintuan nang marinig ang isang malakas at puno ng sakit na sigaw.“Aaahhh!”Parang tumigil ang mundo ko sa

3rd Person's Point of ViewNakangiting pumasok si Jessica sa kompanya ni Jacob, tila ba isang reyna na dahan-dahang naglalakad sa sarili niyang kaharian. May kakaibang ningning ang kanyang mga mata, isang halo ng kumpiyansa at lihim na kasiyahan. Nakahawak siya sa kanyang tiyan, marahang hinahaplos iyon na para bang pinapakalma ang sanggol na naroon, o marahil ay pinapaalalahanan ang sarili sa kapangyarihang dala nito.Alam na ng lahat ng naroroon ang tungkol sa kanyang pagbubuntis. Sa bawat hakbang niya sa loob ng gusali, sumusunod ang mga matang puno ng paggalang at pag-aalinlangan. Para sa kanila, siya ang babaeng magdadala ng susunod na tagapagmana ng kompanya. Kaya naman, hindi na kataka-taka na tinatrato siya ng mga empleyado bilang isang madame, isang babaeng may mataas na posisyon kahit hindi pa opisyal.Sa kanyang tabi ay naglalakad si Ben, ang sekretaryo ni Jacob. Tahimik ngunit mapagmatyag ang kanyang mga mata, palaging nakasunod sa bawat galaw ni Jessica. May kakaibang lam

3rd Person's Point of View*Agad na nalaman ni Leander ang katotohanang matagal nang nakatago sa likod ng katahimikan ni Dorryn. Para bang isang lihim na unti-unting umahon mula sa kailaliman, ang balitang iyon ay dumating nang hindi inaasahan at walang babala. Si Dorryn ay kasal na pala sa ibang lalaki, at ang lalaking iyon ay hindi si Jacob.Sa isang iglap, tila bumigat ang hangin sa paligid niya. Ang mga bagay na dati niyang pinaniniwalaan ay biglang naglaho, napalitan ng samu’t saring tanong na walang kasagutan. Hindi rin makapagbigay ng malinaw na detalye si Verlyn tungkol sa misteryosong lalaking iyon. Ang tanging alam lamang nito ay isa itong simpleng janitor sa kompanyang pinagtatrabahuhan ng best friend niya.“Yun lang ba ang info na mayroon ka sa lalaking napakasalan niya?” malamig ngunit kontroladong tanong ni Leander habang nakatingin nang diretso kay Verlyn.“Yes, yun lang,” sagot nito, bahagyang kinakabahan sa tono ng pinsan niya. “Teka lang, hindi mo na itutuloy ang bal

Dorryn's Point of ViewNasa loob ako ng sasakyan ngayon, tahimik ngunit mabigat ang hangin na tila ba may dalang hindi maipaliwanag na kaba. Wala akong choice kundi isama ang mga bodyguards na ipinadala ni Nando. Kahit gusto kong gumalaw nang mag-isa, alam kong hindi ako papayagan ng sitwasyon. Para bang ang bawat galaw ko ay may kasamang bantang hindi ko nakikita ngunit ramdam na ramdam ko sa bawat tibok ng puso ko.Hindi rin naman ako makakalakad kung hindi ko sila dadalhin. At sa totoo lang, sa kabila ng kagustuhan kong maging matapang, may parte sa akin na nagpapasalamat sa presensya nila. Dahil sa kakaibang pakiramdam na unti-unting sumisiksik sa dibdib ko—isang pakiramdam na parang may masamang mangyayari anumang oras.Napatingin ako sa phone ko, at doon ko napansin ang ilang missed calls mula kay Verlyn. Bigla akong kinabahan. Hindi siya ang tipo ng tao na basta-basta tatawag nang sunod-sunod kung hindi importante.Agad ko siyang tinawagan pabalik, ngunit paulit-ulit lang na tu

Dorryn’s Point of ViewNakarating kami sa hospital, isang lugar na amoy antiseptic at katahimikan na tila may kasamang kaba sa bawat paghinga. Dito namin dinala si Verlyn matapos kong makita ang mga pasa na tila nagkalat sa kanyang balat na parang madidilim na marka ng sakit at pagtataksil. Sa bawat hakbang ko papasok, pakiramdam ko ay mas lalong bumibigat ang dibdib ko, parang may kung anong galit at takot na sabay na humahaplos sa puso ko."Beshy, di mo naman kailangan na dalhin ako sa hospital. Pwede naman ako sa bahay lang namin," mahina niyang sabi habang pilit na pinapakalma ang sitwasyon, pero hindi niya maitago ang bahagyang panginginig ng boses niya.Napakunot ang noo ko habang titig na titig sa kanya. Hindi ko magawang palampasin ang ganitong bagay. Hindi sa ganitong pagkakataon."No. Kailangan mo rin magpa check up. Hindi ko alam kung saan ka pa binugbog. Baka binugbog yang utak mo at maging bobo ka," sagot ko, pilit na pinapasok ang biro sa gitna ng bigat ng sitwasyon, kah