All Chapters of Divorcing Ahmed: The Tycoon Wants Me Back!: Chapter 51 - Chapter 60

CHAPTER 51 “MAY MANIKA!” gulat na bulalas ni Vicky nang mapasukan si Mihrimah sa living room. “Hindi po ako manika, tao po ako na bata.” Tumawa siya at nilapitan ang baby niya. “Tita Vi, si Mihrimah po. Anak ko.” Kung gulat kanina si Vicky, mas lalo na ngayon. Literal na namimilog ang mga mata nito at nasapo pa ang bibig. “May anak kayo ni Ahmed?!” “Kilala mo po si Daddy ko?” “Oh my God! Paano…malaki na…may anak kayo?” Hindi malaman ng Ginang ang sasabihin. “Pinalaki mo siya mag-isa?” Nagmamalaki na tumango siya. “Inalalayan naman po ako ni Jaxon kahit nandito siya Dubai.” Mangiyak-ngiyak na si Vicky nang pinantayan nito si Mihrimah. “Pwede ba kitang mayakap?” Tumingin sa kanya ang anak na tinanguan niya naman. “Pwede po. Huwag ka na pong umiyak.” Tumawa si Tita Vi at mahigpit na niyakap ang baby niya. P anay pa ang h alik sa buhok nito. “Ang ganda-gandang bata! Ang ganda-ganda rin ng pangalan. Parang si Mariam.” “Sa kanya ko po isinunod ang pangalan,” wika niya.

CHAPTER 53 “Susumbong ko talaga ang bad na babaeng iyon kay Daddy ko po,” inis na inis na tungayaw ni Mihrimah habang pauwi na sila sa Ancestral House. Yumakap ang maliliit nitong kamay sa leeg niya para mai-angat ang sarili at h alikan ang buhok niya. “Sakit pa po, Mama ko? Sabunot ka no’ng bad na babae na iyon.” Umiling siya at nginitian ang anak. Sa rearview mirror, nakita ni Clarissa ang pagsilip sa kanila ng driver ng pamilyang Haddad na si Louie. Alam niyang sasabihin nito ang mga naririnig kay Ahmed. Unlike before, Clarissa doesn’t have any plan to stop Louie. Napagtanto niya na malaking katangahan pala ang mga pagpipigil niya rito na sabihin sa pamilyang Haddad ang mga paghihirap niya. The car slowed down when they reached the Ancestral House’s street. Nasa labas ang isa sa mga bantay sa gate. May kausap itong babae na maikli ang buhok. Hindi pa sana makikilala ni Clarissa kung hindi pa lumingon sa sasakyan. Wala na ang mala-anghel na bukas ng mukha noon ni Brianna.

CHAPTER 55 HALATA SA ITSURA ng Villa Yanna na ilang taon ng walang naninirahan doon. Mukhang napabayaan na dahil maging ang hardin na dati ay kulay berde, ngayon ay wala na ang mga halaman. Clarissa entered the passcode that Ahmed gave her. Galit na sigaw ni Brianna ang sumalubong sa kanya nang sumugod ito sa living room mula sa kusina. “I told you not to come here again!” Natigilan ito nang makita siya. Akala yata ay ang abogado at real estate agent ang bumalik. Tumakbo si Brianna sa kusina. Pagbalik ay may dala-dala na itong kutsilyo. “Get out, B-tch! Get out or I will kill you!” Tumaas lamang ang isa niyang kilay. Kulang pa yata ang mga sampal niya para ma-realize nito kung gaano siya pinatapang ng panahon at mga karanasan niya sa Lagomoy. “I said get—Ah!” tili nito nang ibinato niya sa paanan ng babae ang vase. Nabasag iyon at ang ilang bubog ay tumalsik sa babae. Nakataas ang sulok ng kanyang labi at kalmado nang hinawakan niya ang isa pang babasaging figurine. “

CHAPTER 57 SIGURADO si Clarissa na hindi iyon ang unang beses na nakita niya ang paligid na kinaroroonan niya. Gumuguhit ang matalim na kidlat sa madilim na langit habang nakatingin siya sa hardin. May nakita siyang pigura roon. Alam ni Clarissa ang mangyayari kapag lumabas siya sa kwartong iyon ni Mariam at bumaba sa hardin. Subalit, tila may kumukontrol sa kanyang mga paa. Kusa iyong humakbang pababa ng hagdan. What happened that night is in front of her, all over again. Nakahandusay si Al-Faisah, umaagos ang dugo sa bermuda grass. Hawak ni Mariam ang kutsilyo na nakatarak pa sa dibd ib ng una. She wanted to scream but she couldn’t find her voice. A shadow appeared and someone knock her out from the bacl of her head. Bago siya nawalan ng malay ay may narinig siyang mga boses. Nang makulong siya ay hindi niya maalala ang usapan na narinig niya. Ngayon, ay tila ibinabalik siya sa nakaraan upang maipaalala sa kanya. “Documents are in Al-Faisah’s safe. I’m sure it’s there

CHAPTER 59[RI] ANO PA BA ANG mga bagay na madi-diskubre niya kay Ahmed? Iyon ang unang beses na personal niyang nakita na humagulgol ito ng iyak sa harap niya. Nakadapa si Ahmed sa malaking kama nang pumasok siya sa kwarto nito bitbit ang inumin na ginawa niya. “Hindi mo ba papatuyuin ang buhok mo? Nababasa ang kama,” malumanay niyang wika. Mukha itong ‘sabog’ kanina. Halatang walang maayos na tulog at kumapal kaysa pangkaraniwan ang mga tumutubong balbas sa panga. Kaya inutusan niyang mag-warm bath muna. Ayusin ang sarili. Ahmed lazily got up.Namumungay ang mata nito nang nag-angat ng tingin sa kanya. Mukhang wala itong balak gumalaw kaya inabot niya na lang ang malamig na pinaghalong strawberry drink at yakult. Napangiti siya nang tila naginhawaan ito matapos sumimim sa glass straw. Kinuha niya ang hair dryer na ginagamit nito kapag naglalambing si Mihrimah na magpatuyo ng buhok. “Upo ka sa lapag,” wika niya rito habang siya ay pumwesto sa gilid ng kama. Carpeted nam