All Chapters of SWEET PUNISHMENT: Chapter 41 - Chapter 50

ALLISON P.O.V After hearing the truth about my identity. I feel that Ate Cassandra truly has a greater claim within our family and regarding all the inheritance. And all this time, buong kapatid pala ni Angelo si Ate Cassandra, samantalang ako ay half-sister niya lang. Parang pinaglalaruan ng tadhana ang buhay ko. Gustuhin ko mang komprontahin si Mom, ay hindi ko naman magawa. Gusto ko, ay kusa niyang sabihin sa akin ang totoo. And I want to know who is my real mother, at gusto kong tanungin siya kung bakit kailangan niya akong ipamigay. Tiningnan ko si Ate Cassandra na mahimbing na natutulog habang nakasaksak sa kanyang katawan ang napakaraming aparato. Ipinanalangin ko na sana ay gumising na siya dahil ayoko nang manatili ng matagal dito sa hospital. Baka hindi ko na kayanin kapag may nalaman na naman akong ikakaguho ng buong pagkatao ko. "Ta-ta," nakangiting sabi ng anak ko, binalingan ko ulit si Ate Cassandra, at nakita kong unti-unti na niyang idinidilat ang kanyang mga mat

ALLISON P.O.V Pinilit kong bumangon nang maaga dahil ngayon ang kaarawan ng mga anak ko- Si Drake na hawak ko pa, at si Alliah na kasama na ng ating Mahal na Diyos. Malungkot kong pinakatitigan ang anak ko, siguro'y kung nabuhay lang si Alliah, may kalaro na sana siya ngayon. Bumuntong-hininga na lamang ako't tiningnan ang picture sa tabi ng higaan ko. Litrato iyon na kuha pagkapanganak ko, kung saan karga ko si Drake sa kanan at si Alliah naman sa kaliwa, kung saan wala na siyang buhay. I miss my angel... Tahimik akong bumangon at iwinaglit ang masasakit na ala-ala ng nakaraan. Pumunta ako ng kusina at inilabas ang mga lulutuin ko. Wala naman kaming masiyadong bisita, kami-kami lang namang pamilya at iilang bata na nakatira rito sa subdivision. Magluluto lamang ako ng spaghetti, Pancit bihon, Carbonara, Fried Chicken, Hotdog na itutuhog kasama ang marshmallow, mga kakanin at puto. Simpleng handaan lamang, maitawid lang ang birthday ni Drake. "Saan ang punta, Angelito?" tanong ko

DWAYNE P.O.V "Where's Tita Rose?""Tanong ko dahil lumabas lamang ako saglit kanina. Pagbalik ko, ay nawala na ang mga bantay niya. Dito na rin ako inumaga, masunod lamang ang gusto ng aking ama-amahan. "Umuwi na, may importanteng aasikasuhin." Hindi ko nagugustuhan ang paraan ng pagngiti niya na para bang may ibig sabihin ang mga pinapahiwatig niya. "Wala bang nasabi sayo si Allison?" nakangisi paring dugtong niya. "Nagleave siya today, may aasikasuhin daw," walang-ganang sabi ko habang inilalapag ang pagkaing binili ko sa labas para sa kanya at sa iba pa, pero mukhang kami na lang ang kakain nito dahil kahit si Lloyd at Tita Vina ay hindi ko makita rito sa loob. "O yun naman pala, I'm sure magkasama sila ni Tita Rose ngayon," seryosong sabi niya at pinilit na bumangon para makaupo. " Allison and Tita Rose? Magkaano-ano ba sila?" nagtatakang tanong ko. "Obvious ba? Magnanay sila, My God, Dwayne, common sense, please. Ang tagal niyo nang nagkikita ni Allison at Tita Rose,

"DWAYNE P.O.V" I woke up at 6:00 am. Pinilit ko talagang gumising ng maaga para matawagan si Allison. Napahinga ako ng maluwag nang biglang magring ang cellphone niya pero hindi niya ito sinagot. Sinubukan ko ulit sa pangalawang beses, at mabuti na lamang ay sinagot na niya. "Good morning, How was your sleep?" Masayang sabi ko pero hindi parin umiimik ang nasa kabilang linya. "Ughh... Ang sakit ng ulo ko," mahinang sabi niya kaya agad tumaas ang mga kilay ko. "Bakit anong nangyari?" Nag-aalalang tanong ko pero hindi naman niya sinagot ang tanong ko. "Sino to?" Mas lalong kumunot ang noo ko dahil hindi niya ako makilala, samantalang ako pa ang naglagay ng number ko sa cellphone niya. "Si Dwayne," tipid kong sabi. "Ahy S-sir, ikaw po pala. Late na ba ako?" Para siyang bangag at pati oras ay hindi na niya alam. Hindi ba uso ang orasan sa kanila? "Shocks, maaga pa pala," Kahit hindi ko masiyadong marinig ang boses niya, ay rinig na rinig ko naman ang malakas niyang pag

"DWAYNE P.O.V "A-anong gagawin natin? Mukhang dito ang punta nila." Natatarantang sabi ni Allison. "Ahhhhh-Uhmmmm... " malakas na sigaw niya, mabuti na lamang ay natakpan ko agad ang bibig niya. Nagbukas kasi ang pintuang sinasandalan namin. Sinubukan kong buksan ang flashlight sa cellphone ko pero agad niya akong pinigilan. "Malapit na sila," mahinang sabi niya. Nagsimulang bumukas ang mga ilaw at literal kaming nagulat na dalawa hindi dahil sa hitsura namin kundi dahil sa bumungad sa amin. Parehong nanlaki ang mga mata namin nang mapagtantong puro patay ang kasama namin. Dito pala nila inilalagay ang mga patay bago dalhin sa morgue, kaya naman pala ang lamig-lamig dito. "Pshhhh...." agad na saway ko sa kanya nang makita kong sisigaw na naman siya. Sinenyasan ko siya na magsuot muna ng damit. Bigla niyang tinakpan ang buong katawan at mabilis na tumalikod. Mabilis kaming nagbihis, mabuti na lamang ay abala parin ang dalawang lalaki sa pag-aayos ng kanilang bagong namata